معلم اخلاق

با سلام و عرض تبريک فرا رسيدن سال نو و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز
هدف نهایی از عرفان و درس اخلاق، کسب معرفت برای اصلاح نفس و تزکیه روح است. روشن است که وجود استاد اخلاق و بهره مند شدن از انفاس پاک و قدسی و راهنمایی های او و نگاه کردن به سیمای خدایی و ملکوتی اش و شنیدن صدای نورانی و برگرفته از نور قرآن کریم و کلام معصومین(ع) او کمک مؤثری به سالک و انسانی که در صدد خودسازی و اصلاح نفس خویش است، می کند؛ معلمان اخلاقی چون: آیت الله مظاهری و آیت الله ناصری در اصفهان، و آیت الله شب زنده دار، آیت الله شیخ نصر الله شاه آبادی و استاد توکل در قم، و آیت الله امجد و آيت الله مهدوی کنی در تهران و ... . اگر دسترسی به آنان داشته باشید و بتوانید به شکل حضوری از محضرشان استفاده ببرید، خیلی خوب است. در صورت عدم دسترسی به آنان، از کتاب ها و نوارها و سی دی و آثار اخلاقی و عرفانی بزرگانی مثل: امام خمینی، آیت الله بهجت، آیت الله مجتهدی تهرانی، نجابت، مشکینی، کشمیری، سید احمد کربلایی، قاضی تبریزی، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی، اسماعیل دولابی و غیر این ها می توانید بهره ببرید. همچنین از کتاب هایی مانند: چهل حدیث امام خمینی، معراج السعاده ملا احمد نراقی، ترجمه فارسی جامع السعادات ملا مهدی نراقی که توسط سید جلال الدین مجتبوی تحت عنوان « علم اخلاق اسلامی » چاپ شده، ترجمه محجة البیضاء، اخلاق در قرآن آیت الله مکارم شیرازی، نقطه های آغاز اخلاق عملی نوشته آیت الله مهدوی کنی، ترجمه رساله لقاء الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی و نیز سه کتاب از آیت الله حسن زاده آملی که عبارت اند از: 1. نامه‏ها برنامه‏ها؛ 2. در آسمان معرفت؛ 3. حکمت عملی، می توانید به خوبی بهره ببرید. الحمد لله امروزه با وجود کتاب‏ها و تعالیم اخلاقی برگرفته از سخنان معصومین - علیهم السلام - و دعاهای ارزنده رسیده از آنان، گام‏های بسیار بلندی می‏توان در این زمینه برداشت. انسان می تواند با مطالعه آن کتاب ها و عمل کردن به احکامش و تقید و پایبندی دقیق به دستورات دین، به ویژه ترک گناهان و انجام واجبات، به خصوص اقامه نمازها در اول وقت، خود ر ادر معرض نسیم الطاف الهی قرار دهد و از الطاف و رحمت های خاص خداوندی بهره مند گردد؛ چنان که خود فرموده است: «وَ الَّذِینَ جاهَدُوا فِینا لَنَهْدِیَنَّهُمْ سُبُلَنا»؛ (1) «آنان که در راه ما کوشش کنند، قطعا آن ها را (برای رسیدن) به راه هایمان هدایت می کنیم».
از آیت الله بهجت سؤال ‌‌شد که آیا در سیر به سوی خداوند، باید استاد داشت؟ با فرض نبودن استاد چاره چیست؟ ایشان فرمودند: "استاد تو، علم تو است. به آنچه می‌‌دانی عمل کن، آنچه را نمی‌دانی، کفایت می‌‌شود." (2)
در دستور عمل دیگری فرمودند: "چنانچه طالب (کسی که قصد و اراده سیر و سلوک دارد) صادق باشد، ترک معصیت کافی و وافی است برای تمام عمر، اگرچه هزار سال باشد." (3)
بنابراین، اگر واقعاً استاد خوبی نصیب انسان شود، بسیار سودمند خواهد بود؛ اما اگر دسترسی به استاد خوب و مطمئن ممکن نیست، باید سطح آگاهی دینی خود را بالا ببرد و به آنچه دانسته است، عمل کند. اگر چنین کند، خداوند به تدریج آگاهی‏های او را افزون تر می‏سازد و خلأ استاد را پر می‏کند.

پی نوشت ها:
1. عنکبوت (29)، آیه 69.
2. مؤسسة البهجة، بهجة القلوب، ویژه نامه اربعین رحلت، ص 38 و 39.
3. همان.