سلام عليكم، خسته نباشيد، سوال من در مورد خداشناسي است:
همه به وجود خالقي كه ما و دنياي ما را خلق كرده اعتقاد داريم و هيچ كس نمي تواند وجود خداوند مهربان را انكار كند؛ مشكل ما در شناخت خداست. يعني پي بردن به وجود خدا كار سختي نيست، بلكه اين شناختن اوست كه سخت است. مثلا من وقتي در نماز ميگويم (بسم الله رحمن رحيم) ميفهمم كه خداي من كه مرا خلق كرده مهربان است، ولي وقتي مي گويم (اياك نعبد و اياك نستعين : تو را عبادت ميكنيم و تورا مي خوانيم) اينجاست كه مغزم نميكشد و هنگ ميكند، چون هر كس وقتي اين آيه را با توجه ميخواند، خواه ناخواه حتما چيزي را تصور خواهد كرد، شايد خودش متوجه نشود ولي غير ممكن است كسي اين را بگويد و هيچ فكري در ذهنش نباشد، چون دارد با خدايش مستقيما صحبت ميكند و همچنين وقتي كسي دارد با خداي مهربان راز و نياز مي كند هم اينگونه خواهد بود. مثلا ممكن است كسي در اين حال نا خود آگاه نوري را تصور كند و يا اينكه انساني بزرگوار و رئوف در فكرش بيايد بالاخره غير ممكن است كه هيچ چيز به فكرش نيايد و ذهنش خالي باشد.
از طرف ديگر در نماز مي خوانيم (لم يلد و لم يولد و لم يكن لهو كفوا احد : و براي او هم كف و برابري نيست) ؛پس من وجود پاك خداوند را نشناخته ام و يا اينكه او را خوب نشناخته ام و بعضي اوقات از اينكه كسي را عبادت ميكنم كه نمي شناسمش و به خدايي كه نمي دانم چيست و چگونه است و مي گويم (اياك نعبد و اياك نستعين) ذهنم خسته مي شود.بعضي اوقات وقتي مي خواهم خداوند را بهتر بشناسم، فكر ميكنم، اما بدتر از خدا دورتر مي شوم؛ مثلا با خود مي گويم: خدا در اين اتاقي كه نشسته ام يا هست يا نيست، اگر هست كه با ماده و مخلوق همنشين شده است و اين كه نمي شود و اگر هم كه نيست و در جاي ديگري هست اين هم كه اصلا نمي شود.
شما بگوييد چه كار كنم و براي اينكه معرفتم درست و كامل شود وظيفه ام چيست؟
مثل تيغي كه درپا فرو رود و راه رفتن را مختل كند عبادتم را مختل كرده.
با كمال معذرت از شما مي خواهم كه اگر شما هم مثل من در اين مورد ضعيف هستيد فكر خود را مشغول نكنيد كه با فكر كردن حل نمي شود و مراجعه كنيد به كسي كه عالم تر است؛ اما اگر مشكل برايتان حل شده است و جواب را ميدانيد، خودتان را جاي من بگزاريد و مرا درك كنيد و بعد جواب كامل را بي كم و كاست برايم بنويسيد. ضمنا لطف كنيد يك كتابي كه مشكلم را حل كند به من معرفي كنيد.
باتشكر فراوان از زحمات بي دريغ شما، خدا حافظتان باشد.
با سلام و تشكر از اين كه با اين مركز ارتباط برقرار نموديد:
حالت فعلي شما به ويژه موقع عبادت نگران كننده نيست .اتفاقا نشان دهنده شروع يك مرحله جديد در شكل گيري معرفت هاي ديني شما بر اساس باورهاي قطعي و يقيني است. به لطف خدا و تلاش و مطالعه و تفكر از اين مسير عبور خواهيد كرد و به آرامش خواهيد رسيد.
اين واقعيتي است كه به آن اشاره كرديد . هر تصویری که از ذات خداوند در ذهن ما و شما و ديگران هست، غیر از حقيقتت ذات خدا است ، زیرا شناخت ما از حقیقت يك شيء برگرفته از ماهيت و حدود آن است . خداوند وجود محض است . حد و حدودي ندارد تا ماهيت داشته باشد و بتوان شناخت و تعریفی برای ذات او تصور نمود . ذات و وجود خدا در ظرف فهم و ادراک ما نمی گنجد . حقیقت ذات نامحدود الهی برای ما که موجودات محدود هستیم ، قابل درک نیست . حضرت علي (ع) به اين واقعيت اشاره مي كند و خدا را اين گونه معرفي مي كند:
«حمد و سپاس مخصوص خدائی است که...افكار ژرف انديش انسان ها، ذات او را درك نمىكنند و دست غوّاصان درياى علوم به او نخواهد رسيد»(1). در روايات ديگر از ائمه(ع) به همين مطلب شما اشاره شده است ،حضرت فرمودند :
هر چه در ذهن شما بیاید و آن را تصور کنید، در باریکترین جلوهها و مفهومهایش، خدا نیست ،بلکه او هم مخلوقی مثل شماست که در وجودش احتیاج دارد و برگشت وجود او به شما است.(2)
بر همین اساس در روایات آمده که در ذات الهی تفکر نکنید، اما در روایات انسان را به تفکر و تامل در اوصاف خداوند سفارش می نماید.(3) چون درك اوصاف الهي با توجه به آثار و افعال خداوند ممكن است، البته آگاهی و تصویر هر کسی از صفات جمال و جلال پروردگار نیز بر اساس میزان آگاهی و شناختی است که وی از خدا دارد . مثلا شناخت و تصویری که انبیا و ائمه علیهم السلام از علم ،قدرت ،رأفت و مهربانی ،رزاقیت ،حیّ و زنده بودن یا ابدیت و ازلیت خدا دارند، با آنچه که اصحاب و شاگردان آنان داشتند، یکسان نبود، چنان که شناخت و تصویری که عالمان و عارفان از خدا دارند، با خدایی که افراد کم سواد یا بی سواد دارند، یکی نیست .
آن چه که می تواند تصویر ذهنی ما را نسبت به خدا تغییر دهد و به واقعيت نزديك كند «معرفت وشناخت » ما است. البته ناقص بودن شناخت ما از خدا به معنی رها کردن و ترک تفکر در مورد صفات خداوند نیست، بلکه انسان باید با تفکر و مطالعه و کسب معرفت از صاحبان خرد لحظه لحظه معرفت خود را بالاتر و کامل تر کند . ارزش انسان ها هم در پیشگاه الهی به قدر معرفت آن هاست.(4)
اما فرموديد درك همنشيني خداوند خالق را با مخلوق مادي درك نمي كنيد .
همراهي خداوند كه وجودي غير مادي و مجرد و غير مركب است ،با وجودي كه مادي و مركب از اجزای مادي است منافاتي ندارد ، زيرا سنخ وجود خداوند با وجود اشیا مادي متفاوت است. محدود شدن خداوند که در اوج تجرد است، به موجودات مادی و غیر مادی امری ناممکن است، همه اشیا تجلی صفات فعل خداوندند که آن صفات هم از صفات ذات خدا نشأت گرفته است .
امام علی(ع) درباره خداوند فرمود: « خداوند داخل همه چیز است، نه به معني آمیختگی و خارج از همه چیز است، نه به معني جدایی» (5).
خداوند وجود پهناور و بیکرانی است که در دل ذره ذره اشیا حضور وجودی دارد، مانند حضور دریا در امواج . این ذرات بدون وجود حق معدومند و به برکت وجود او با او موجودند .
آنچه در جهان هستی وجود دارد ، چیزی جز خداوند و تجلی اسما و صفات او نیست . رابطه خداوند با جهان هستی ، شبيه رابطه دریا با امواج روی آن است ، که حقیقت وجودی موج چیزی غیر از آب نیست یا مانند رابطه جسم با سایه خود اوست که هر چند سایه خود جسم نیست ، اما حقیقتی غیر از او و جدای از او هم نیست ؛ با توجه به این مطلب ، خداوند به موجودات هستی ، محدود نمی شود ، همان گونه که دریا به موجش و جسم به سایه اش محدود نمی شود. البته همه اين مثال های عنوان شده برای تقریب ذهن است و هیچ تمثیل کاملی از رابطه خدا و جهان نمی توان ارائه داد. اما با درك درست اين واقعيت آرام آرام ذهن ما به حقيقت نزديك تر و معرفت ما كامل تر مي شود، پس نگران نقصان فعلی معرفت خود نباشید، بلکه به دنبال تعالی آن باشید. مسیر کلی هم این است که خداوند را از هر گونه وصف حاکی از نقص و نیازی و ویژگی های مادی مثل داشتن مکان و اندازه و صورتی منزه بدانید . او را کمال مطلق در تمام اوصاف کمالی مثل علم وقدرت و حیات و ...بدانید. اما بدانید باور این کمالات و نهادینه شدن در قلب انسان به یکباره اتفاق نمی افتد. باید تلاش کنید سطح آگاهی خود را نسبت به خدا افزایش دهید .ذهنیت شما نیز خود به خود گام به گام به همراه معرفت شما رشد خواهد کرد و تغییر می یابد . ایمان شما نیز با رشد معرفت و عمل بر اساس باورهای تان قوی تر خواهد شد ان شاءالله. لیکن در هر مرحله همان شناخت اجمالی و ناقص برای تصحیح عبادت ما کافی است. جهت مطالعه و بالا بردن سطح معرفت شما نسبت به خدا منابع زیر معرفی می شود:
1- بهترین راه خدا شناسی : آیت الله محمد محمدی ری شهری
2- همه باید بدانند: آیت الله ابراهیم امینی
3- جهان بینی توحیدی :استاد شهید مطهری
4- آفریدگار جهان /خدا را چگونه بشناسیم/در جستجوی خدا: استاد مکارم شیرازی
پی نوشت ها:
1.سید رضی، نهج البلاغه، نشر هجرت ،قم،1414ق،ص39.
2.محمد باقر مجلسی ، بحارالانوار، دار الاحیاء التراث العربی، بیروت، 1403 ق. ج66، ص292.
3. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، دار الکتب الاسلامیه، 1388ق. ج 1، ص 93.
4.محمد بن شهر آشوب، مناقب آل ابي طالب، انتشارات علامه ،قم،1379ش،ج4،ص179.
5.سید رضی، نهج البلاغه، نشر هجرت ،قم،1414ق،ص39.






