می خواستم بدونم اگر امام زمان (عج) ظهور کنن وظیفه ما چیست ؟؟؟
و چکاری باید انجام بدیم ؟؟؟
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
ما در زمان ظهور امام، وظایف متعدد داریم. از جمله وظایف ما، اطاعت از دستورات خداوند است. همان طور که در زمان قبل از ظهور نيز اين وظيفه مهم ميباشد. (1) بعد از ظهور نيز وظيفه ما رعايت تقوا وخودسازی است. در ضمن، وظیفه ما بعد از ظهور، سنگينتر ميشود؛ زيرا ديگر بهانهاي براي عدم انجام واجبات و ترک محرمات نيست.
یکی از وظایف ما، اطاعت از امام می باشد. این امر، در هر زمانی لازم است؛ اما در زمانی که امامان حکومت تشکیل می دهند، این وظفیه جدی تر می شود و مردم وظفیه دارند که از امام عصر خود اطاعت نمایند؛ چنان که امام علی (ع) یکی از وظایف مردم را اطاعت از رهبری حکومت بیان نمود: «ای مردم! مرا بر شما و شما را بر من حقی واجب شده است. حق شما بر من آن که از خیرخواهی شما دریغ نورزم و بیتالمال را میان شما عادلانه تقسیم کنم و شما را آموزش دهم تا راه و رسم زندگی را بدانید؛ اما حق من بر شما این است که با بیعت با من وفادار باشید و در آشکار و نهان برایم خیرخواهی کنید. هر گاه شما را فرا خواندم، اجابت نمایید و فرمان دادم، اطاعت کنید». (2)
يكى از حوادث مهم كه بعد از ظهور امام زمان(ع) رخ می دهد، مبارزه امام با دشمنان و مخالفان ظهور است. برخى از افراد و گروهها، حكومت عدالت گستر امام زمان(ع) را بر نمىتابند و با حضرت به جنگ مىپردازند. (3) در این باره، یکی از وظایف ما، کمک و یاری امام زمان است که حضرت را در مبارزه با دشمنان یاری نمایم.
امام مهدى(عج) حكومت جهانى تشكيل مىدهد و مرزهاى جغرافيايى را بر مىچيند. تمام جهان را فتح و بر شرق و غرب حکومت می کند (4) و اين حكومت، همان حكومت آرمانى موعود است كه از آن در روايات گاهى به «مدينه فاضله»،گاهى به «جامعه مطلوب» و گاهى به «دولت كريمه» ياد می شود. در این حکومت، خواسته های انسان ها مانند: عدالت، امنیت، رفاه، پیشرفت علم و یا حاکمیت دین محقق می شود. بنابراین، اداره این حکومت نیازمند یاری مردم است. بدین سان، يکي از وظايف مهم ما بعد از ظهور امام، ياري و کمک امام زمان (ع) در حکومت داري است؛ يعني ما بايد در عرصههاي مختلف حضور داشته باشيم. همان طور که مسلمانان در زمان رسول خدا (ص) و امام علي (ع) در عرصههاي مختلف سياسي و اجتماعي حضور داشتند و آنان را در امور حکومت یاری می نمودند. اتفاقا در زمان بعد از ظهور لازم است که بيش تر مردم در عرصههاي حکومت حضور داشته باشند و بیش تر امام را ياري نمايند؛ زيرا حفظ حکومت جهانی، بیش تر به کمک مردم نیاز دارد.
در این جا لازم است به طور اختصار در باره تعداد یاران امام زمان (ع) بحث شود.
با توجه به روایات می توان یاران امام زمان(ع) را به سه گروه تقسیم نمود:
1. تعدادی از یاران، افراد خاص و اصحاب ویژه هستند که 313 نفر می باشند. این تعداد انسان های پارسا، قاطع، دین مدار و ...، فرمانبرترین افراد هستند. اینان در همه زمینه ها یاور امام و از همان آغاز ظهور، همراه امام هستند و هسته مرکزی حکومت را تشکیل می دهند که از آنان به عنوان "نقبا" ،"خواص" و "ذخر الله " یاد می شود؛ همچنان که امام صادق (ع) از آنان به عنوان پرچمداران لشگر و کارگزاران امام زمان (ع) یاد نموده است. (5) در برخی انقلاب های دیگر نیز در ابتدا افراد ویژه ای وجود دارند که مشاوران رهبر و سیاست های کلی انقلاب و حکومت را تعیین می کنند؛ چنان که در ابتدای انقلاب اسلامی ایران، افراد خاصی امام را در شکل گیری انقلاب و بعد در تشکیل حکومت یاری کردند.
2. تعداد دیگری از یاران امام را کسانی تشکیل می دهند که در انقلاب و تشکیل حکومت، نقش مهم دارند؛ هرچند این تعداد مانند 313 نفر تأثیرگذار نیستند.
3. دسته سوم، توده مردم هستند که هر کدام از آنان در حکومت امام تأثیر دارند؛ هرچند نقش آن ها مانند گروه اول ودوم نیست. امام زمان(ع) بعد از تشکیل حکومت، با بهره گیری از توده مردم سیاست خویش را اجرا می کنند. در یک حکومت جهانی همه مردم حضور داشته و هر کدام نقش ایفا می کنند. البته نقش آفرینی سه گروه یکسان نبوده و گروه اوّل نقش بیش تر و مهم تری در پیروزی و تشکیل حکومت دارند؛ زیرا در ابتدا حضرت با 313 نفر قیام می کنند. بعد دیگران به حضرت می پیوندند. (6) بدین سان، ما باید یکی از این سه گروه باشیم و از هر کدام این گروه ها که باشیم، وظفیه ما یاری امام در حکومت داری و برقرار مؤلفه حکومت جهانی است.
همچنین یکی از وظایف ما، صبر و استقامت است. گرچه در حکومت امام زمان (ع) خیلی از نیاز های انسان، مانند: عدالت، امنیت، رفاه و یا تکامل اخلاقی، تأمین می شود، اما اداره حکومت جهانی و هدایت دیگران، نیاز به صبر و استقامت یاران امام دارد.
پی نوشت ها:
1. بحار الانوار، ج 53، ص 176.
2. محمد دشتی، ترجمه نهج البلاغه، ص 880 ـ 890، بی نام.
3. بحار الانوار، ج 52، ص 353.
4. منتخب الاثر، صافى گلپايگانى، ص 585، مؤسسة السیدة المعصومة، قم، 1419 ق.
5. مجله حوزه، شماره 70-71، ویژه نامه امام زمان، ص 296، ر.ک: موعودنامه، مجتبی تونه ای، ص 135، انتشارات مشهور، قم، 1388ش.
6. مجله حوزه، همان، ص 296.
