یعنی حتی در دستشوی هم انسان یاد خدا بیفتد و با خدا حرف بزند ایراد دارد؟
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
یاد خدا در همه جا و همه حال مناسب و جایز است.
قرآن مجید میفرماید: «یا أیها الّذین آمنوا اذْکروا اللَّه ذکراً کثیراً؛ (1) ای مؤمنان! خدا را زیاد یاد کنید».
امام علی(علیه السلام) فرمود: «ذکر اللَّه شیمة المتّقین؛ (2) همواره عادت متّقیان ذکر گفتن - و یاد خدا نمودن- است».
همیشه و همه جا به یاد خدا بودن ، سبب می شود انسان خدا را ناظر بر کارهای خود ببیند و حالت توجه همیشگی به خداوند را در انسان به وجود آورد.
امام صادق (علیه السلام) میفرماید:
«مَا مِنْ شَیءٍ إِلَّا وَ لَهُ حَدٌّ ینْتَهِی إِلَیهِ إِلَّا الذِّکرَ فَلَیسَ لَهُ حَدٌّ ینْتَهِی إِلَیهِ فَرَضَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ الْفَرَائِضَ فَمَنْ أَدَّاهُنَّ فَهُوَ حَدُّهُنَّ وَ شَهْرَ رَمَضَانَ فَمَنْ صَامَهُ فَهُوَ حَدُّهُ وَ الْحَجَّ فَمَنْ حَجَّ فَهُوَ حَدُّهُ إِلاّ الذِّکرَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ لَمْ یرْضَ مِنْهُ بِالْقَلِیلِ وَ لَمْ یجْعَلْ لَهُ حَدّاً ینْتَهِی إِلَیهِ ثُمَّ تَلا هَذِهِ الآیةَ یا أَیهَا الَّذِینَ آمَنُوا اذْکرُوا اللَّهَ ذِکراً کثِیراً وَ سَبِّحُوهُ بُکرَةً وَ أَصِیلاً؛ (3) هر چیزی برای آن حدی است جز یاد خدا که هیچ حدی برای آن نیست . خدا واجباتی را واجب کرده است؛ مانند حج و روزه . هر کس ماه رمضان را روزه بگیرد و حج به جا آورد ،حدش را به جا آورده است. اما ذکر خدا این طور نیست. خدا به اندک آن راضی نیست. سپس امام این آیه را تلاوت فرمود: ای کسانی که ایمان آوردهاید! خدا را یاد کنید ،یادی بسیار و صبح و شام او را به پاکی بستایید».
دوست عزیز در هنگام استفاده از سرويس دستشويي از مواردی مثل نشستن زياد و خوردن و آشاميدن و مسواك زدن و سخن گفتن و ... نهی شده است. اما سخن گفتن به اضطرار و ضرورت اشکالی ندارد. همچنین است ذکر و یاد خداوند متعال و حرف زدن با او که نه تنها اشکالی ندارد؛ بلکه ممدوح است.
امام صادق علیه السلام فرمود: «قَالَ مُوسَى علیه السلام يَا رَبِّ إِنِّي أَكُونُ فِي حَالٍ أُجِلُّكَ أَنْ أَذْكُرَكَ فِيهَا قَالَ : يَا مُوسَى اذْكُرْنِي عَلَى كُلِّ حَالٍ ؛ (4) موسی به خداوند عرض کرد : پروردگارا من در حالی هستم که شان تو را بالاتر از آن می دانم که یادت کنم، خداوند به موسی فرمود: ای موسی! مرا در همه حال یاد کن».
پینوشتها:
1. احزاب (33) آیه 41 .
2. عبد الواحد بن تميمي آمدي، معجم الفاظ غرر الحكم درر الكلم، مركز الابحاثو الدراسات الاسلاميه، تاريخ النشر، ذي القعده 1413،تحقيق مصطفي درايتي، ص 188 .
3. ثقه الاسلام كليني، الكافي، دار الكتب الاسلاميه، طهران، سنه النشر/1365 ه.ش، ج 2، ص 498.
4. بحار الأنوار، العلامة المجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت لبنان، 1404 ه. ق، ج 77 ، ص 175 .
