در بعضی از احادیث در مورد پاداش بعضی اعمال اغراق هایی آمده است.از طرف نمیتوان گفت معصوم حق نمیگوید و از طرفی این مسائل باور نکردنی است...مثلا امام رضا در حدیثی میگویند:نقل به مضمون..اگر کسی سرمه نکشد اعتقادبه اخرت و ایمان ندارد.و یا در حدیثی دیگر امده: کسی که دعای فرج میخواند با امیر المومنین در درجه ایشان قرار میگیرد. هضم اینها کمی دشوار است...لطفا توضیح دهید
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
چند نکته را خدمتتان عرض می کنیم:
1- معصومین بنده محض خدا هستند و هر چه دارند، عطای خداست، خدا حق دارد به بندگان برگزیده اش هر چه می خواهد بدهد ، دیگر در حق آنان هیچ چیز غلو نیست؛ زیرا وقتی خدا، رسول خدا (ص) و اهل بیتش را محبوب های خود خوانده ، اطاعت و محبت آن ها را به مانند اطاعت و محبت خودش واجب شمرده، معلوم می شود که آنان افضل برگزیدگان خدا هستند. لذا بعضی از احادیث ولو مورد اعجاب عقل واقع می شود و شاید باور کردنش به ظاهر ممکن نباشد؛ ولی به اعتبار صحت در سند و از جهت تعبدی که از امام معصوم صادر شده است، باید پذیرفت و خودتان را به زحمت نیاندازید و باور نمایید.
2- احادیث باید از جهت صحت و سقم مورد بررسی قرار بگیرند؛ شاید بعضی از این احادیثی که مورد اعجاب عقل می شود، جعلی و ساختگی باشد و از جهت سند معتبر نباشد، با قرآن تطبیق دهید اگر با قرآن مخالف بود، حق با شما است، نباید باور کرد.
3- اما در این دو مورد باید عرض کنیم:
الف) حدیث اولی را که شما ذکر کردید در اصل این چنین است : هر كه ايمان به خدا و روز جزاء دارد، بايد سرمه كشد.(1)
این چنین احادیثی بیان واقع نیست که گفته شود ایمان به خدا و روز قیامت لازمه اش سرمه کشیدن است؛ بلکه به عنوان امر استحبابی و ثواب، مورد عنایت معصوم است. چون امور مستحبي هم جزئي از دين و ايمان هستند؛ اگر ايمان به خدا را نتيجه عمل كردن به دستورات دين اعم از واجبات و مستحبات و ... بدانيم يكي از دستورات دين به عنوان امر مستحبي سرمه كشيدن است (البته در عمل به اين امور بايد عرف و زمان را هم در نظر گرفت ) .
ب) این حدیث دومی را که بیان کردید، در منابع روایی پیدا نکردیم ؛ لذا متن عربی حدیث را برای ما ارسال کنید تا پاسخ بدهیم .
پی نوشت:
1. محمد باقر كمرهاى، آداب و سنن، ترجمه جلد شانزدهم بحار الانوار ، باب هفتم ، سرمهكشيدن و آداب آن، ناشر اسلاميه، چاپ تهران، سال 1365ش، نوبت اول، ص 62 .






