عرض سلام و خسته نباشید مجدد دارم. از شما تشکر میکنم که به پرسش قبلی من پاسخ دادید. مرسی. سوالی که الان برایم پیش آمده این است که من قبلاً گناه بزرگی را انجام می دادم و الان پشیمانم و قصد ترک گناه و جبران آن را دارم. لطفاً من را راهنمایی بفرمایید. متشکرم.
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
از این که در سن پرحرارت و پرطراوت نوجوانی در اندیشة ساختن روح و جان خویش برآمده تا با عزم و اراده قوی در راه پاکی و کسب رضالیت خداوند قدم نهید خرسندیم. امیدواریم که اراده پولادین خود را به کار بسته و روح خویش را از زندان معاصی رهایی بخشید. در این صورت به یقین، نسیم دلنواز عفو و رحمت پروردگاری کریم و رئوف که توبه گنندگان درگاهش را در شمار محبوب ترین بندگان میشمرد، شامل حال تان خواهد شد.
برادر عزیز؛
احساس خجلت و شرمندگی در برابر خداوند نسبت به پیشینههای سوء خود از بهترین حالات روحی و معنوی و زمینه ساز توبه و جلب رحمت و عنایت پروردگار است. کسی که مرتکب معصیت شده و سپس از کار خود پشیمان شود، لازم است توبه نماید و از خدا طلب آمرزش کند.
خداوند در قرآن می فرماید:
«قل یا عبادی الّذین اسرفوا علی انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله أنّ الله یغفر الذنوب جمیعاً، إنّه هوالغفور الرّحیم؛ (1)
بگو: ای بندگان من که (با گناه کردن) بر خود ظلم و ستم روا داشتید، از رحمت خداوند مأیوس و نا امید نشوید که خدا همه گناهان را می آمرزد » و در آیه ای دیگر می فرماید : « توبوا الی الله جمیعاً » (2) هر گناهکاری دعوت به توبه شده است.
دوست عزیز ؛
حقیقت توبه، پشیمانی از گناه و قصد و عزم جدی برای ترک آن است.اگر کسی به این حالت دست یافت ، حقیقت توبه در او محقق شده است. توبه هر گاه حقیقى و واقعى باشد و از اعماق جان برخیزد ، واقعاً از گناهى که مرتکب شده، احساس خجلت و ندامت کند، خود را در پیشگاه خدا شرمنده ببیند ، در صدد کسب رضاى حق تعالى باشد, مقبول درگاه احدیت واقع شده و آثار و برکاتش نمایان مى گردد. هر چند گناه بزرگ یا بسیار باشد.
رسول اکرم(صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود :
«هر مرضی،دارویی دارد . داروی گناهان، استغفار و طلب عفو و آمرزش از خدا است». (3)
چه زیبا سروده :
غرق گنه ناامید مشو ز دربار ما که عفو کردن بود در همه دم کار ما
برای پاک کردن گناهان از نامه عمل تان، کافی است از صمیم دل توبه کنید . بر ترک گناه تصمیم بگیرید. اگر این اتفاق بیفتد، مانند کسی هستید که اصلاً گناهی مرتکب نشده است . در این جهت، فرقی بین گناه کبیره و صغیره ، کم یا زیاد بودن آن نیست.
منتظر نامه های بعدی شما هستیم.
موفق باشید.
پی نوشت ها:
1. زمر(39) آیة 53.
2. نور (24) آیه 31.
3. محمد ری شهری، میزان الحکمه، دار الحدیث ، ماده ذنب، شماره 6655، ج 2، ص 997.
