جوانی 20 ساله هستم در خانوت=اده کاملا مذهبی . در بین دوستان و آشنایان به عنوان جوانی مومن شناخته میشوم .ولی چند سالی است به گناه بزرگی دست می زنم ولی هر بار پشیمان می شوم . بار ها چله برداشتم ( زیارت عاشورا ، رفتن به حرم و...) ولی هر بار شکست می خورم . حدود یکسال هست که نماز اول وقت می خوانم و هیزهای جالبیهم برایم پیش آمده مانند سفر کر بلا ، سفر مکه که خود این هارا از برکات نماز می دانم ولی همچنان گرفتارم . از نظر مالی در حد خوبی هستیم و بارها به خانواده گفته امکه برایم زن بگیرند ولی توجه نمیشود . ازخدمت وظیفه معاف هستم و در آستانه ورود به دانشگاهم .می خواستم من را رهنمایی کنید ممنون
پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مركز
با توجه به عبارات مذكور در نامه بر مي آيد كه جوان بي اراده اي نيستيد؛ ولي به هر دليلي اراده خود را در اين زمينه بسيار سرنوشت ساز، دست كم گرفته ايد.
همان طور كه مي دانيد، ترك كامل خودارضايي امر پيچيده اي نيست و نياز به فرمول هاي سخت و دشوار ندارد. بسياري از جوانان اين مرز و بوم در شرايطي به مراتب بدتر از شما به ترك كامل خودارضايي موفق شده اند و شما هم در اين امر مستثنا نيستيد.
اگر با ديدي خريدارانه تر و پذيراتر به راهكارهاي موجود در سايت پاسخگو بنگريد، قطعا خواهيد توانست در كمترين زمان، به ترك كامل نايل آييد.
شأن خود را بسيار بالاتر از آن بدانيد كه در سن 20 سالگي، آن هم با اين ميزان مقبوليت اجتماعي، به اعمال مادون شأن انساني خود دست يازيد.
واقعاً تصور زشتي و پليدي استمنا به تنهايي كافي است كه فرد مبتلا تا پايان عمر گرد آن نچرخد.
اما در زمينه ازدواج بايد گفت:
1. ازدواج قطعاً بهترين و پايدارترين راه حل مشكل استمنا محسوب مي گردد؛ ولي بدون ازدواج هم مي توان به ترك كامل خودارضايي پرداخت. ضرورتي ندارد ترك خودارضايي را متوقف بر هيچ امري از جمله ازدواج نماييم؛ بلكه ضروري است ماه ها و سال ها قبل از ازدواج به ترك كامل موفق شده باشيم. معمولاً افراد خودارضا بعد از ازدواج نيز با ناكامي جنسي مواجه مي گردند و بهتر است با سابقه چندماهه يا چند ساله پاكي، به ازدواج رو نماييم.
2. ازدواج، مقدمات خاص خود را مي طلبد. شايد شما در شرايط كنوني فاقد برخي اوليات ازدواج باشيد. بديهي است بدون كسب مقدمات ضروري، موفقيت هر ازدواجي در مخاطره قرار مي گيرد و نبايد زير فشار جنسي به ازدواج نا به هنگام اقدام نمود. البته منظور ما اين نيست ازدواج شما در شرايط كنوني نا به هنگام است. اگر خود را به هر دليلي واجد مقدمات مي دانيد، مي توانيد با يك مذاكره منطقي با والدين خود، ايشان را به اين امر متقاعد نماييد و اگر متقاعد نشدند، مي توانيد از يك نفر سوم مانند يك مشاور خانواده در اين زمينه كمك بگيريد. بايد در يك گفتگوي صريح و صميمانه، دلايل مخالفت ايشان را جويا شويد و با برطرف كردن دغدغه هاي ايشان، راه را براي ازدواج ملاكمند و معيارمند باز نماييد.
بديهي است شما مي توانيد با فاصله انداختن بين عقد و عروسي، از فرصت بين اين دو در جهت ارضا مشروع (ناقص يا كامل) بهره جوييد.
3. توصيه مي شود در شرايط كنوني كه ازدواج شما قطعي نيست، از هر گونه تمركز آسيب زا بر مقوله ازدواج به در آييد و به جاي آن، صرفا بر كسب مقدمات اوليه ازدواج تمركز نماييد.
در بسياري موارد، تمركز بر ارضاي مشروع به تشديد تمايل به ارضاي نامشروع (مانند خودارضايي) مي انجامد. در شرايط كنوني، تمركز بر كسب مقدمات ازدواج، نه خود ازدواج، ضرورت دارد.
