هسر بهشتی

پرسشگر محترم با سلام و تشكر از ارتباط تان با اين مركز.
در منابع نقلي، نكته اي در باره محدوديت يا عدم محدوديت همسران بهشتي نيافتيم؛ اما بايد توجه داشته باشيد كه اصولا همسران ( زنان ) بهشتي به دو گونه اند: برخي حوريان بهشتي اند كه براي همنشيني و لذت بردن بهشتيان آفريده شده اند و برخي ديگر، زنان مؤمني هستند كه خود اهل بهشت اند و در نعمت هاي‌ آن جا متنعم اند. در خصوص دسته اول بايد گفت با وجود اين كه هشت محل بروز و تجلي خواسته هاي معقول و منطقي است، اما چه بسا بتوان در مورد اين زنان نوعي محدوديت فرض نمود.
دليل اين امر آن است كه چنان كه ذكر شد، نعمت هاي بهشتي در حقيقت تجلي و بروز خارجي اعمال نيك بهشتيان هستند و اين، همان حقيقتي است كه به عنوان تجسم اعمال در نزد مفسران و متكلمان شناخته مي شود و آيات متعددي بر درستي آن اقامه مي شود. (1)
بر اين اساس، اين زنان همانند همه نعمت هاي ديگر فرد مؤمن در بهشت، معلول و مخلوق اعمال نيك و صالح او هستند و تعلق ذاتي به فرد مؤمني دارد كه عامل خلق و ايجاد آن ها شده است. در نتيجه، منطقي نيست كه حاصل اعمال يك فرد نصيب فرد ديگري شود و نوعي عدم محدوديت در ازدواج با همه حوريان بهشتي متصور باشد.
به علاوه، در مورد گروه دوم از زنان بهشتي هم محدوديت روشني وجود دارد؛ زيرا در مورد اين زنان حق انتخاب و اختيار خود آنان هم مطرح است و بدون رضايت و اختيار ايشان، امكان ازدواج مردي بهشتي با آن ها وجود ندارد.
در رواياتي كه در خصوص امكان ازدواج همسران دنيايي در بهشت نقل شده، به حقيقت اين حق انتخاب و اختيار اشاره شده است. از امام صادق ( ع ) سؤال شد: آیا زن و شوهر مؤمن که وارد بهشت می شوند با هم ازدواج می کنند؟ حضرت فرمود: خداوند، عادل است. اگر مرد از زنش برتر باشد، اختیار با مرد است که زنش را بپذیرد یا نه. اگر پذیرفت، یکی از زنانش می‌شود. اگر زن از شوهرش برتر باشد، اختیار با او است. اگر همسرش پذیرفت، همان شوهرش می شود. (2)
در نتيجه، روشن است كه خواست فرد بهشتي، به تنهايي براي ازدواج با اين زنان مؤمن كافي نيست و اين امكان به شکل مطلق وجود ندارد.

پي نوشت ها:
1. ر.ك: موسوى همدانى سيد محمد باقر، ترجمه تفسير الميزان، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسين حوزه علميه قم‏، قم‏، 1374 ش، ج 1، ص 144.
2. علامه مجلسى، بحار الأنوار، مؤسسة الوفاء، بيروت، لبنان، 1404 ه ق، ج 8، ص 105.