سلام.من اصلا نمی دونم که وسواس دارم یا نه ؟اصل مطلب اینه که هر وقت می خوام از حموم بیرون بیام موقعی که دارم خودمو آب می کشم چندین مرتبه این کارو انجام می دم چون فکر می کنم در حین آبکشی از من بول خارج میشه.وقتی هم که بزحمت بیرون میام همین حسو دارما الان لباسم در اثر بیرون اومدن بول نجس شده یا نه؟ به همین خاطر گاهی با خودم میگم که وسواسه و نباید بهش اعتنا کرد و گاهی هم می گم که نه وسواس نیت.واقعا از دست خودم موندم که چکار کنم.قبلا هم یه سری وسواس داشتم. مثلا همین که وضو می گرفتم تا زمانی که نمازم تموم بشه همش فکر می کردم که باد ازم خارج میشه و چند بار وضو می گرفتم. در این مورد با این کا بهتر شدم اما بازم گاهی باهاش مواجهم.می دونید بعضی وقتا که این حالت (نجس شدن لباسم)برام پیش میاد با خودم میگم که شاید وسواسم خوب شده و الان نباید بنا رو بر این بذارم که وسواس دارم و در نتیجه لباسمو عوض می کنم اما گاهی اوقات بنا رو بر وسواس بودن می ذارمو بهش بی اعتنام .الانم که دارم این مطلبو براتون می نویسم،همین حالتو دارم نمی دونم که وسواس دارم یا نه.نمی دونم لباسم نجس شده یا نه؟واقعا موندم چکار کنم؟
پرسشگرگرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
1. از نظر شرع مقدس، در طهارت و نجاست، اصل بر طهارت اشيا است؛ يعنى در هر موردى كه كم ترين ترديدى در نجس شدن آن براى شما حاصل شد، واجب است حكم به عدم نجاست كنيد. احساس كردن در اين جا ملاك نيست. بايد يقين داشته باشيد كه مثلا بول از شما خارج شده است.
2. كسانى كه داراى حساسيت شديدى در مورد نجاست هستند (به اين افراد در اصطلاح فقهى وسواسى گفته مىشود)، حتى اگر گاهى يقين به نجاست پيدا كردند، بايد حكم به عدم نجاست كنند، مگر در مواردى كه نجس شدن يك شى را با چشمان خود ببينند، به طورى كه اگر فرد ديگرى هم آن را ببيند، يقين به سرايت نجاست پيدا كند. فقط در اين موارد بايد حكم به نجاست كنند.
استمرار اجراى اين حكم در مورد افراد مزبور تا زمانى است كه حساسيت به طور كلى از بين برود.
3. دين اسلام داراى احكام آسان و منطبق با فطرت بشرى است. آن را بر خود مشكل نكنيد. با اين كار باعث وارد شدن ضرر و اذيت به جسم و روح تان نگرديد. حالت دلهره و اضطراب در اين موارد زندگى را بر شما تلخ مىكند. خداوند راضى به رنج و عذاب شما و كسانى كه با شما ارتباط دارند، نيست. شكرگزار نعمت دين آسان باشيد . شكر اين نعمت، عمل بر اساس تعليمات خداوند است.
4. اين حالت يك وضعيت گذرا و قابل علاجى است. افراد بسيارى بعد از ابتلا به آن، با روش مذكور از آن نجات يافتهاند. به خداوند توكّل نماييد . خود را با همت و اراده آرامش ببخشيد. (1)
پي نوشت:
1. آيت الله خامنه اي ، رساله اجوبة الاستفتائات ،س 312.
