نجاسات

پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
آنچه در مورد شتر نجاستخوار در رساله هاي عمليه آمده ،مربوط به عرق چنين حيواني است، نه مني او. مني انسان و تمام حيواناتي كه خون جهنده دارند، نجس است.
مساله120: عرق شتر نجاستخوار نجس است . اگر حيوانات ديگر نجاستخوار شوند، از عرق آن ها اجتناب لازم نيست.(1) آنچه در مورد شتر نجاستخوار نجس است، عرق مي باشد . در مورد مني، تنها خون جهنده داشتن حيوان براي نجاست آن كفايت مي كند . يكي از مصاديق آن شتر است ،چه نجاستخوار باشد و چه نباشد.
، قرآن در مورد نجاست مني آيه اي ندارد . اما خداوند در قرآن در صدد بيان جزئيات امور نبوده ، بلكه در قرآن همه چيز به صورت كلي آمده است. براي كسب معارف ديني علاوه بر قرآن از منبع ديگري نيز استفاده مي كنيم كه روايات معصومان عليهم السلام مي باشد. در روايات به اين مسايل به صورت كاملا جزئي پرداخته شده ؛ به خصوص در زمينه احكام بحث فراواني در آن ها صورت گرفته است. مثل نجاست مني.
خداوند در قرآن کریم بیانی روشن دارد:
«لقد کرّمنا بنی آدم و حملناهم فی البرّ و البحر و رزقناهم من الطیّبات و فضّلناهم علی کثیرٍ ممّن خلقنا تفضیلاً؛(2‍)
به راستی ما فرزندان آدم را گرامی داشتیم . آنان را در خشکی و دریا بر نشاندیم . از چیزهای پاکیزه به ایشان روزی دادیم . آن ها را بر بسیاری از آفریده‌های خود برتری آشکار دادیم».
در این آیه از سویی کرامت آدمی و از سوی فضیلت او بر بسیاری دیگر از موجودات مطرح شده است.
اما آيا آفرينش انسان از آبي بدبو و نجس(مني) با مقام و جايگاه ممتاز او در نظام هستي به عنوان اشرف مخلوفات منافات دارد؟
مبدأ پیدایش انسان در اصل خاک و گِل است . در فرایند خلقت صورت‌هايی به خود می‌گيرد که بر اساس حکم شرع محکوم به نجاست است. خداوند این فرایند را در قرآن بدین صورت بیان کرده است:
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقينَ؛ (3)
سپس نطفه را به صورت علقه [خون بسته‏] علقه را به صورت مضغه [چيزى شبيه گوشت جويده شده‏] مضغه را به صورت استخوان هايى درآورديم . بر استخوان ها گوشت پوشانديم. سپس آن را آفرينش تازه‏اى داديم. پس بزرگ است خدايى كه بهترين آفرينندگان است!
خداوند در پایان بیان فرایند خلقت انسان با عظمت تمام یاد کرده است. حال این موجود چه اندازه ارزشمند است که خداوند در پی خلقت او با آن فرایند و مواد یاد شده، با عظمت و ستایش یاد می کند؟
عظمت خلقت انسان همین است که از ماده بدبو و نجس، خلقتی با عظمت می آفریند که اشرف مخلوقات شده و او را به روح خود نسبت می دهد. از پست ترين مواد ، كامل ترين و برترين موجود عالم خلق مي شود. اين مساله نه تنها موجب سقوط جايگاه آدمي نمي شود، بلكه سبب بالا رفتن هر چه بيش تر جايگاه انسان ها مي شود.
دهد نطفه را صورتي چون پري كه كرده است بر آب صورتگري

پی‌نوشت‌ها:
1. توضيح المسايل مراجع، دفتر انتشارات اسلامي، قم،1378ه.ش، ج1 ،ص92.
2.اسراء(17) آيه70.
3. مومنون(23) آيه14.