با سلام می خواستم بدونم آیا کار توابین در حمله به لشگر یزیدیان درست بوده؟اگر درست بوده پس چرا مختار به آنها کمک نکرد؟در سریال مختار نشان داده شده که در زمان بیعت توابین با مختار , کیان که یکی از یاران مختار است گفت مختار می خواست بیاید برای کمک اما زندانی شد در صورتی که در قسمت های قبل مختار گفت که یکی از یارانش به کمک بروند و در صورتی که می توانست خودش برای کمک بیاید!!!!!!؟؟؟؟
$$ پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
توبه كنندگان، لقب گروهي از شيعيان كوفه كه به خونخواهي شهداي كربلا قيام كردند. پس از حادثه كربلا، شيعيان كوفه به خاطر ياري نكردن امام حسين(ع) پشيمان شدند و توبه كردند و زدودن ننگ كوتاهي در نصرت امام را در قيام و انتقام از قاتلان سيدالشهداء ديدند. سليمان بن صرد خزاعي را كه از چهرههاي بارز شيعه بود به رياست برگزيده، در خانه او گرد آمدند و همپيمان شدند تا دست به قيام عليه امويان بزنند. آغاز تصميمشان در سال 61 هجري بود، ليكن زمان نهضت را در سال 65 هجري قرار دادند. در اين مدّت، با جذب افراد به گروه خويش و تهيّه سلاح و فراهم كردن امكانات نهضت، پس از مدّتي سازماندهي مخفيانه، سرانجام با جمعيتي 4000 نفري قيام كردند و با شعار "يالثارات الحسين"، عازم نخيله شدند تا از آنجا به سوي شام حركت كنند. شروع قيام آنان را در عصر مروان بن حكم، روز چهارشنبه بيست و دوم ربيع الثاني گفتهاند.
بر سر تربت سيدالشهداء رفتند و پس از زيارت قبر حسين(ع) و گريهها و نالهها با خدا چنين راز و نياز كردند: "پروردگارا! ما پسر دختر پيامبرمان را خوار و بي ياور ساختيم، گذشته ما را ببخشاي و توبه ما را بپذير، كه تو توبهپذير مهرباني، بر حسين و ياران شهيد و صدّيق او رحمت فرست. ما تو را شاهد ميگيريم كه بر همان راه و هدفي هستيم كه آنان جان باختند، پس اگر ما را نبخشايي و رحم نكني از زيانكاران خواهيم بود". به خاطر همين اظهار توبه و پشيماني، به "توّابين" مشهور شدند. چون عامل اصلي فاجعه كربلا را حكومت يزيد ميدانستند، از آنجا رو به شام نهادند و به عينالورده آمدند و در آنجا با سپاه شام برخوردي شديد داشتند. پس از چندين روز نبرد سخت، سرانجام سران نهضت، از جمله سليمان بن صرد كه آن هنگام 93 سال از عمرش ميگذشت به شهادت رسيدند و انقلابيون چون توان مقابله با سپاه انبوه شام را كه با فرماندهي "حصين بن نمير" آمده بودند نداشتند شبانه به كوفه رفتند، البته جمعي هم در درگيري شهيد شدند. رهبران نهضت، بجز سليمان، عبارت بودند از: مسيّب بن نجبه، عبدالله بن سعد ازدي، عبدالله بن وال، رفاعه بن شدّاد.(1)
هدف توابین و مختار دفاع از اهل بیت و مبارزه با ستمگران بود که هرکدام برای این منظور راهی را انتخاب کردند و فکر می کردند که وظیفه انان این روشی است که بر گزیده اند. و ما نمی توانیم آنان را تخطئه کرده ، روش یکی را صحیح و روش دیگری را ناصیحح بدانیم. چون اظهار نظر قطعی در این موضوعات بسیار مشکل است .
همچنین در مورد اصل ماهیت قیام مختار و توابین میگوییم: اگر چه در راستای احقاق حقوق اهل بیت(ع) صورت پذیرفت، اما از این که در کارها علاوه بر حُسن فعلی، (خوب بودن عمل انجام شده ) حسن فاعلی یا انگیزه واقعی و نیت خوب نیز در ارزشمندی آن مؤثر است، نمیتوانیم قاطعانه در مورد آنان سخن بگوییم،
پينوشتها:
1. فرهنگ عاشورا، ص 120..جواد محدثی، قم نشر معروف 1378 ،چاپ چهارم ؛ انصار الحسین ، ص 205 ، شیخ مهدی شمس الدین ، تهران موسسه البعثه ، 1407 ق .
