dar che sharayeti namaz shekaste khande mishawad
پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
برای پاسخ این سوال باید مسایل زیادی که در رساله مرجع تقلیدتان است مطالعه بفرمایید ما به طور مختصر و خلاصه فقط شرایطی که نماز شکسته می شود را می نویسیم اگر اشکال یا شبهه ای داشتید دو باره به صورت جزئی تر سوال بفرمایید :
مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت شرط، شكسته به جا آورد يعنى دو ركعت بخواند
شرط اول:
آن كه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد
شرط دوم:
آن كه از اول مسافرت ، قصد هشت فرسخ را داشته باشد، پس اگر به جايى كه كمتر از هشت فرسخ است مسافرت كند و بعد از رسيدن به آنجا قصد كند جايى برود كه با مقدارى كه آمده هشت فرسخ شود، چون از اول قصد هشت فرسخ را نداشته، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر بخواهد از آنجا هشت فرسخ برود يا چهار فرسخ برود و به وطنش يا به جايى كه مىخواهد ده روز بماند برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند
شرط سوم:
آن كه در بين راه از قصد خود برنگردد، پس اگر پيش از رسيدن به چهار فرسخ از قصد خود برگردد يا مردد شود ، بايد نماز را تمام بخواند.
شرط چهارم:
آن كه نخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ، از وطن خود بگذرد ، يا ده روز يا بيشتر در جايى بماند ؛ پس كسى كه مىخواهد پيش از رسيدن به هشت فرسخ از وطنش بگذرد ، يا ده روز در محلى بماند، بايد نماز را تمام بخواند .
شرط پنجم:
آن كه براى كار حرام سفر نكند و اگر براى كار حرامى مانند دزدى سفر كند، بايد نماز را تمام بخواند. و هم چنين است اگر خود سفر حرام باشد، مثل آن كه براى او ضرر داشته باشد ، يا زن بدون اجازه شوهر سفرى برود كه بر او واجب نباشد. ولى اگر مثل سفر حج واجب باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.
شرط ششم:
آن كه از صحرا نشينهايى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند و هر جا آب و خوراك براى خود و حشمشان پيدا كنند مىمانند و بعد از چندى به جاى ديگر مىروند و صحرا نشينها در اين مسافرتها بايد نماز را تمام بخوانند.
شرط هفتم:
آن كه شغل او مسافرت نباشد، بنا بر اين شتر دار و راننده و چوبدار و كشتيبان و مانند اينها، اگر چه براى بردن اثاثيه منزل خود مسافرت كنند (در غير سفر اول ) بايد نماز را تمام بخوانند. ولى در سفر اول اگر چه طول بكشد، نمازشان شكسته است.
شرط هشتم:
آن كه به حد ترخص برسد يعنى از وطنش (يا جايى كه قصد كرده ده روز در آنجا بماند) به قدرى دور شود كه ديوار شهر را نبيند و صداى اذان آن را نشنود. ولى بايد در هوا، غبار يا چيز ديگرى نباشد كه از ديدن ديوار و شنيدن اذان جلوگيرى كند و لازم نيست به قدرى دور شود كه منارهها و گنبدها را نبيند ، يا ديوارها هيچ پيدا نباشد، بلكه همين قدر كه ديوارها كاملًا معلوم نباشد كافى است .(1)
پي نوشت :
1 . امام خمینی ، توضیح المسایل ، نماز مسافر
