فرق بین اسرائیل سنی کش و ارمنستان شیعه کش چیست ؟ دولت ما با اسرائیل هیچ رابطه ای ندارد ولی رئیس جمهور ما رئیس جمهور ارمنستان را که فجایع غیر قابل قبول در قره باغ انجام داده به آغوش میکشد یادمان نرفته که چطور به دختران خردسال ارتش ارمنستان و روسیه تجاوز کردند. ایا حکومت ما حامی مسلمانان جهان نیست. یان دوگانگی در برخورد باعث شده است که من ( بسیاری از جوانان ) نسبت به اسلام هم شک کنیم.خود من که در حد ارتداد قرار گرقته ام و فکر میکنم که اسلام آلت دست برخی افراد برای حکومت است.خواهشا حتما جواب بدهید.چرا آقای مکارم شیرازی در مورد ممنوعیت حجاب در دبستانهای آذربایجان بیانیه میدهد ولی در خصوص تجاوز ارامنه به دختران شیعه ساکت است چرا در خصوص مساجدی که در قره باغ محل پرورش خوک شده است بیانیه نمی دهد آیا دین خود را به دنیا فروخته ایم ؟ چرا ؟ و چرا؟
پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
دلسوزی جناب عالی نسبت به نظام اسلامی و اسلام و مسلمانان جهان ، جای بسی تقدیر و سپاس است. ناراحتی و تأثر جناب عالی از حوادثی که رخ داده را کاملاً درک می کنیم؛ ولی توجه داشته باشید که یکی از سیاست های ایران حمایت از مظلومان جهان به ویژه مسلمانان می باشد. از این رو از مردم فلسطین و افغانستان و ... حمایت نموده است.
ایران در برابر سرنوشت مسلمانان ارمنستان سکوت نکرده و بی تفاوت نيست. برخی از مسئولان کشور با گفتار و اتخاذ مواضع از مسلمانان ارمنستان حمایت کردند. با این تفاوت که حمایت ها به لحاظ مصالحی گسترده نبود، چون سیاست ایران اسلامی در برابر مسایل جهانی تابع مصالح و شرایط می باشد، این امر موجب می گردد که به حسب ظاهر تفاوت هایی در سیاست ایران در برابر سرنوشت مسلمانان جهان مشاهده شود. روشن است که حمایت از مسلمانان بر اساس امر به معروف و نهی از منکر قابل توجیه است . انجام این دو فریضه مهم دارای شرایط و مراحلی است که در کتاب های فقهی ذکر شده و باید شرایط و مراحل رعایت شود، البته علما و مراجع عظام از مسلمانان ارمنستان به صورت گسترده حمایت کرده و مي كنند.
فقها و عالمان دینی با توجه به جهات مختلف و در نظر گرفتن عواقب و آثار مثبت و منفی، در مورد حادثه یا جریانی، عکس العمل مناسب نشان می دهند. مطمئن باشید که آنان هر زمان که مصلحت بدانند و وظیفه شرعی آنان اقتضا کند، سخن خود را خواهند گفت و هیچ ترس و واهمهای ندارند، همان طور که در زمان گذشته با آن همه زندان و شکنجه ها، فقها و علما اعلامیه می دادند و سخنرانی می کردند و اعتراض خود را آشکار می کردند. بنا بر این نباید زود قضاوت کرد و علما و فقها را مورد انتقاد و اعتراض قرار داد.
قضاوت و داوری، کار بسیار سختی است و بدون آگاهی و اطلاع، از حادثهای نمی توان به آسانی، درباره آن قضاوت کرد. اطلاعاتی که امروزه، در جامعه به انسان ها می رسد، از کانال های مختلف و متضاد و گوناگون است. چگونه انسان می تواند درباره این گونه اطلاعات متضاد و بسیار مختلف و پراکنده، به راحتی قضاوت کرد ؟
در باره موضع گيري آية الله مكارم شيرازي مي توانيد پرسشتان را با سايت ايشان در ميان بگذاريد .
