ببخشید این سومین ایمیلی است که می زنم چرا به سئوالاتم جواب نمی دهید؟ ممنونم

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
دوست عزيز پاسخ شم در تاريخ 21/11/1389 براي شما ارسال گرديد.
جهت اطلاع شما دوباره پاسخ براي شما ارسال مي گردد.
تاريخ تولد شما با ميزان سني كه در نامه ذكر كرده ايد، همخواني ندارد كه گويا اشتباهي صورت گرفته باشد. با اين حال در پاسخ به سؤال شما مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1. از بابت مشكلاتي كه براي شما پيش آمده است؛ متأثر شديم. از خداوند بزرگ مي‏خواهيم كه هر چه زودتر مشكلات شما را با دست تواناي خويش حل و فصل كند و به شما به خاطر این همه صبر و شکیبایی، اجر مضاعف عطا کند.
2. در قدم اول سعي كنيد از اضطراب و نگراني و احساس گناه پرهيز نماييد، كه علل برخي ناهنجاري هاي رفتاري و اخلاقي، است. اگر در شرع، كيفرهايي براي گناهان بر شمرده شده، براي جلوگيري از ارتكاب گناه است؛ نه اين كه انسان، راه بازگشت و توبه را بسته ببيند. از اين رو با نشاط و اميد ، راه درست را طی نموده و از اشتباهات خود توبه کنید.
3. این را بدانید که احساس گناه برخاسته از نفس لوامه و وجدان است كه از نظر اسلام در مراحل مختلف رشد شخصيت در كنار نفس اماره و نفس مطمئنه قرار مي‏گيرد و امر پسندیده ای است چرا که زمینه توبه و جبران گناه را فراهم می آورد. ولی احساس گناه شدید حاكي از وجود نوعي اضطراب و وسواس فكري است که در این صورت باید با آن مقابله کرد و در صورت لزوم باید از یک مشاور و روانشناس کمک گرفت.
4. اصولاً انسان باید سعی کند که از هر گناهی، خود را آزاد کرده و پاک نماید تا مورد لطف و رحمت الهی قرار گیرد، حتی اگر آن گناه خیلی بزرگ و زشت باشد. گناه شما هم مانند بسیاری از گناهان دیگر، کفاره ای جز توبه واقعی و حقیقی ندارد. انسان با توبه و عزم و تصمیم برای ترک همیشگی از گناه پاک خواهد شد. از این روی توبه هرگاه حقيقي و واقعي باشد و از اعماق جان برخيزد و جامع شرايط باشد و واقعاً اگر انسان از گناهي كه مرتكب شده احساس خجلت و ندامت كند و خود را در پيشگاه خدا شرمنده ببيند و در صدد كسب رضاي حق تعالي باشد، به يقين مقبول درگاه احديت واقع شده و آثار و بركاتش نمايان مي گردد. هر چند گناه بزرگ يا بسيار باشد. قرآن كريم مي فرمايد:
اي بندگان كه بر خود اسراف و ستم كرديد، از رحمت خدا مأيوس نشويد كه خدا همة گناهان را مي آمرزد، زيرا او بسيار آمرزنده و مهربان است.(1) به نظر همه علماي اسلام وقتي توبه واقعاً انجام گیرد درپيشگاه خداوند مقبول است. خداوند نه تنها به وسيله توبه ، گناه را از بين مي برد، بلكه آن را به حسنه و نيكي مبدل مي كند.(2)
5. استغفار و پشيماني از گناه اگر براي كسي پيش آمد، اين نشانه توبه واقعي است و دیگر لازم نیست هزینه ای بابت آن پرداخت کنید، بدانید که پذيرفته شدن توبه واقعي حتمي مي‏باشد. پس بايد سعي كنيد توبه‏ شما استغفار حقيقي باشد.
6. توجه داشته باشید که خداوند از مادر انسان به او مهربان تر است و گناه ما هر چقدر هم كه زياد و بزرگ باشد از رحمت خدا بزرگ تر نيست، بايد بداني كه نا اميدي از آن ذات مقدس خود از گناهان كبيره مي باشد و حتي اگر بدترين انسانها كه هزاران قتل را انجام داده اند ،توبه كنند خداوند آنها را مي بخشد.
توجه حقيقي چنان انسان را دگرگون مي كند كه گويي هيچ گناهي را مرتكب نشده است. امام محمد باقر(ع) مي فرمايد: ‌"التائب من الذّنب كمن لا ذنب له؛(3) توبه كنندة از گناه مانند كسي است كه گناه نكرده است".
توبه حقيقي و خالص كه قرآن از آن به "توبه نصوح" ياد مي كند، موجب محو همه آثار گناه مي گردد حضرت امام صادق(ع) مي فرمايد: "هنگامي كه بنده اي توبه نصوح (حقيقي) كرد مواهب و نعمت هاي كم نظير الهي را متوجه خود مي سازد و اولين اثرش آن است كه محبوب نزد خدا مي شود. دوم: خداوند در دنيا و آخرت گناهان او را مي پوشاند". راوي حديث مي گويد: سؤال كردم كه چگونه خدا پرده پوشي مي كند فرمود: "هر چه از گناهان كه دو فرشته موكّل بر او، برايش نوشته اند، از يادشان ببرد، و به اعضاي بدن، فرمان مي دهد كه گناهان او را پنهان كنيد، و به نقاط زمين و هر كجايي كه گناهكار توبه كننده گناه كرده است، دستور مي دهد كه گناهان او را پنهان كنيد و آثار آن را پاك مي كند.
پس توبه كننده در حالي خدا را در قيامت ملاقات مي كند كه هيچ چيزي به ضرر او و بر گناهانش گواهي و شهادت دهنده نيست و چيزي از آن آشكار نخواهد شد".(4)
7. بعد از توبه به درگاه الهی، این مسئله را برای همیشه مخفی بدارید و برای احدی حتی به شوهرتان، نقل نکنید که گفتن آن خود گناه دیگری است و دیگر لازم نیست از شوهرتان حلالیت بطلبید و یا پولی پرداخت کنید. برای رهایی از مشکلات به وجود آمده و یا فراگیری برخی مهارت های زندگی برای مقابله با مشکلات و نیز درمان و کاهش آسیب های همراه، به مشاور و روانشناس اهل فن مراجعه کنید.
8. نکته پایانی اینکه، فداکاری شما به خاطر فرزندتان کاملاً ستودنی است. ولی نباید طوری دچار افراط و تفریط گردید که حق خودتان هم ضایع شود از این روی به نظر می رسد که فداکاری شما تا به این مقدار کافی باشد؛ چند سال دیگر بچه شما به سن قانونی می رسد و آنگاه خودش می تواند تصمیم بگیرد که پیش پدرش زندگی کند یا مادرش. به نظر ما بهتر است که تکلیف زندگی سرد و بی روح خود را مشخص کنید یا خودتان را به این زندگی وفق دهید و سعی کنید به نحوی رابطه خود را با شوهرتان اصلاح کنید و یا اینکه به این زندگی، پایان ببخشید و زندگی دیگری را با شادکامی آغاز کنید و از مشکلات خود بکاهید. ادامه روند فعلی زندگی، به همین صورت و بدون اصلاح آن، اصلاً مطلوب نيست و بیشتر بر عذاب روحی و نگرانی های شما می افزاید و اگر شما ديگر به طلاق فكر نمي كنيد بايد بگوييم كه زندگي به اين شيوه، مشكلات زندگي شما را كاهش نمي دهد. ضمن اين كه اين گونه باج دادن به شوهري كه رفتار مناسبي ندارد و به او علاقه نداريد به هيچ وجه مطلوب نيست پس سعي كنيد با فراگيري برخي مهارت هاي جرأت ورزي با قاطعيت با شوهرتان برخورد كنيد و نقطه ضعف خود را بپوشانيد به نظر مي رسد برخورد انفعالانه شما باعث گرديده كه شوهرتان از شما سوء استفاده كند و حقوق شما را ناديده بگيرد. بنابراين توصيه مي شود با مراجعه به كلينيك مشاوره و روانشناسي، و يا مطالعه برخي كتابها با در اين زمينه، مهارت جرأت ورزي و جرأت مندي خود را افزايش دهيد تا دگر بار در برابر مشكلات زندگي و برخوردهاي شوهرتان منفعلانه برخورد نكنيد.
پي نوشت ها:
1. زمر(39) آيه 53.
2.آيت اللّه ناصر مكارم شيرازي ، اخلاق در قرآن ، ج 1 ص 217 آيت اللّه شهيد عبدالحسين دستغيب ، گناهان كبيره ، ج 2 ص 399
3. كليني، اصول كافي، ج 4، شرح و ترجمه حاج سيد جواد مصطفوي، ص 168، حديث 10.
4. همان، ص 164.