قضاي روزه

$$پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
احکامی که می آید حکم شرعی پدر است. ولی وجوب پرداخت آن بر پسر بزرگ تر یا عدم وجوب آن ، بستگی به حکم مرجع تقلید پسر دارد :
اگر در تمام دوران عمرش به علت ناتوانی جسمی روزه برایش مشقت داشته است؛ روزه بر او واجب نبوده و باید به ازای هر روز یک مد ( 750 گرم) طعام ( گندم یا جو ...) به فقیر بدهد . (1)
برای محاسبه تعداد روزه های نگرفته شده باید تعداد سال های بلوغ را حساب کرد و چون سال های بلوغ او بین 69 سال و بیشتر از آن مردد است؛ حداقل یعنی 69 سال را باید محاسبه نمود . (2)
هر چند روز که با وجود توانایی جسمی روزه نگرفته بود علاوه بر قضای ان روز ها باید به ازای هر روز که عمدا روزه نگرفته است یا60 روز روزه گرفته شود و یا به 60 فقیر طعام داد تا سیر شوند . (3)

پی نوشت:
1. امام خمینی ، توضیح المسائل ،م 1725 .
2. همان، م 1383 .
3. همان، م 1658 و 1660 .