اگر در خانه اى (منزلم) که نجاست گسترش يابد که تطهير آن خيلى سخت باشد و باعث اين گسترش نجاست خودم بوده و سخت نادمم (من وسواسي نبوده و انتقال نجاست را عیناً دیده و شکی در آن ندارم) ،چه طورى ميتونم تو اين فرش ها نماز خوانده يا احياناً با پاى خيش برم و آيا اگر ديگران و اهل خانواده با پاى خيس وارد فرش شوند و در آن فرش نماز بخوانند، آن وقت چه حکمى داره؟ (لطفاً توضيح دهيد)
با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با اين مرکز
در فرض سؤال؛ هر جایی که یقین دارید نجس شده است، نجس است و هر جایی که شک دارید شرعا محکوم به پاکی و طهارت است.
در جاهایی که یقین به نجس شدن دارید اگر دست تر به آنجا بزنید یا با پای خیس در هم آنجا راه بروید دست و پا نیز نجس می شود، اما در جاهایی که شک دارید. اگر دست تر بزنید یا پای خیس را بگذارید نجس نمی شود.(1)
2- نماز خواندن روی فرش نجس اگر خشک باشد و محل سجده پاک باشد اشکال ندارد و نماز صحیح است. اما در جایی که نجس باشد و خیس باشد نماز بخوانید. اگر نجاست به لباس و بدن سرایت کند نماز باطل می شود(2)
3- نسبت به سایر اعضای خانواده،
اگر فرشی که نجس شده است در جایی باشد که سایر اعضاء خانواده با دست و پای خیس با آن تماس می گیرد و با دست نجس به ظرف و مواد غذائی دست می زنند و نجاست آن به خوراکی سرایت می کند و یا نجاست آن به لباس و بدن شما هم سرایت می کند باید به اعضاء خانواده خبر بدهید . و سعی کنید با بهانه ای فرش ها را بشوئید.
اما اگر جایی است که نجاست آن به مواد خوراکی و آشامیدنی و یا به لباس و بدن شما سرایت نمی کند لازم نیست به دیگران خبر بدهید.
بهتر این است که جای نجس را بشویی و خودت راحت کنی.(3)
پی نوشت:
1. آیت الله وحید خراسانی، توضیح المسائل، مسأله 126.
2. همان، مسأله 895.
3. همان، مسأله145 و 147.
