یک اشتباه .

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
خوشا آن دل که دارد قصد کویش خوشا آن دیده دارد عشق رویش
خوشا آن بنده شیرین زبانی که همواره بود در گفت و گویش

نخست بدان که چون قصد نداشته ای و از روی اتفاق عکس مبتذل مشاهده شده و بعدا هم عمدا نگاه نکرده ای و سریع از آن صفحه خارج شده اي، گناه محسوب نشده است .
در یاد ماندن گناه دو جور است . گاهی به صورت یک خاطره شیرین در ذهن انسان می ماند و از به یاد آوردنش لذت می برد. چنین به یاد ماندن نشانه عدم توبه حقیقی و قساوت قلب است . و علامت قبول نشدن توبه است . شیطان با تکیه بر این گونه خاطره ها ممکن است شخص را دوباره به سمت آن گناه یا نظیر آن بکشاند .
امّا اگر گناه در ذهن او به صورت یک خاطره بسیار تلخ باشد به گونه ای که هر گاه به یاد آن گناه می افتد ، خود را نزد خدا شرمنده می بیند ، استغفار می کند ،از گناه تنفر پیدا می کند ، به سجده می رود و با اشک و گریه از خدا آمرزش می طلبد ، نه تنها چیز بدی نیست ، بلکه یکی از نشانه های لطف و محبت خدا نسبت به آن بنده است .زیرا انسان مؤمن باید پیوسته در حالت خوف و رجا یا ترس و امید به سر ببرد . یعنی هم از گناه و عواقب آن و عذاب الهی بترسد و هم به لطف و رحمت خداوند امیدوار باشد . و هیچ کدام بر دیگری پیشی نگیرد ، به گونه ای که اگر با معیار و وسیله سنجش خاصی بتوان خوف و ترس از خدا را در یک طرف کفه ترازو قرار داد و امیدواری به رحمتش را در کفه دیگر ، هیچ طرفی بر دیگری ترجیح نداشته باشد.
بنا براین به یاد بدی ها و گناهان افتادن و از آن تنفر جستن و به خدا پناه بردن دلیل بر بیداری دل و روشن بودن چراغ قلب است . عزیز گرامی نعمت بیداری دل ، روزی هر بی سر و پایی نشود ، و این پیک کوی وفا با هر دلی آشنا نمی گردد. قدر جوانی خود را بدان که:
پاک بودن در جوانی شیوه پیغمبری است ور هر گبری به پیری می شود پرهیزگار