نمازو وقت ان

پرسش 1:
نمازو وقت ان
شرح : سلام با توجه به اينکه اوقات شرعي نماز ظهر و اوقات شرعي نماز عصر با هم اختلاف دارن چرا به ما ياد دادن که هر دو نماز رو با هم بخونيم در حالي که اختلاف زماني دارن اين يک طرف و طرف ديگه اينکه من آمار گرفتم. ديدم پيامبر جدا نماز مي خونده، مگر در جنگ يا رفتن به سفر حال ما که هيچکدم را نداريم. چرا با هم مي خونيم و لطف کنيد بگوييد من چکار کنم با هم بخونم يا جدا ؟
پاسخ:
پرسشگر گرامي باسلام و تشکر از ارتباط با اين مرکز.
گرچه خواندن نماز عصر و عشا در وقت‌هاي خاص خود از نظر شيعه، افضل است و ثواب بيشتر دارد، اما خواندن آن بعد از نماز ظهر و جمع کردن اين دو اشکال ندارد و موجب بطلان نمي‌شود.
ظهر و عصر و مغرب و عشاء را با هم خواندن از زمان پيامبر شروع شده، پيامبر اسلام هم بين اين دو نماز جمع مي‏کردند و هم جداگانه مي‏خواندند و هيچ‏گونه ترديدي در اين نيست.
جمع بين ظهر و عصر و جمع بين مغرب و عشا در روايات شيعه و حتي در روايات اهل سنت آمده است. براي نمونه به چند روايت اشاره مي‏کنيم:
روايات شيعه:
عبدالله بن سنان از حضرت امام صادق(ع) نقل کرده پيامبر بدون اين که عذري در کار باشد، ظهر و عصر و نيز مغرب و عشا را با يک اذان و دو اقامه خواندند.(1)
اسحاق بن عمار از امام صادق(ع) نقل مي‏کند پيامبر خدا بدون اين که عذري در کار باشد، ظهر و عصر را در يک جا خواندند. عمر به آن حضرت گفت: آيا در نماز حکم تازه‏اي پيدا شده؟ پيامبر اکرم(ص) گفت: نه حکم تازه‏اي درباره نماز نيامده ، ولي خواستم کار را بر امت خودم راحت‌تر کنم.(2)
عبدالملک قمي مي‏گويد: به امام صادق(ع) گفتم: مي‏توانم بين دو نماز را بدون اين که عذري داشته باشم جمع بکنم؟ امام در جواب گفت: پيامبر خدا اين کار را انجام داد و خواست که امت را در آسايش و راحتي قرار دهد.(3)
سعيد بن جبير از ابن عباس نقل کرده: پيامبر خدا بدون اين که خطر و سفري در بين باشد، ظهر و عصر را با هم خواند. ابن عباس گفت: پيامبر خواست با اين کار امت را در آسايش قرار دهد و کسي از امت او به زحمت و مشقت نيفتد.(4)
عبدالله بن عمر مي‏گويد: پيامبر با اين که در مدينه بود و مسافر نبود نماز را تمام و با هم خواند.(5)
امام باقر(ع) فرمود: پيامبر خدا ظهر و عصر و نيز مغرب و عشا را با يک اذان و دو اقامه خواند.(6)
روايات اهل سنت:
جابر بن زيد از ابن عباس نقل کرده است که پيامبر خدا(ص) هفت رکعت مغرب و عشا را با هم خواند و هشت رکعت ظهر و عصر را با هم خواند و حضرت در مدينه بود.(7)
نيز مي‏گويد: پيامبر اسلام هفت رکعت را با هم خواند و هشت رکعت را با هم خواند(8)
ابن عباس مي‏گويد: پيامبر اسلام در مدينه، بين ظهر و عصر و بين مغرب و عشا را جمع مي‏کرد، بدون اين که عذري در کار باشد.(9)
سعيد بن جبير از ابن عباس نقل مي‏کند: رسول خدا(ص) ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند بدون اين که خطر و يا سفري در کار باشد.(10)
عبدالله بن شقيق مي‏گويد: روزي ابن عباس پس از نماز عصر، براي ما سخنراني مي‏کرد. سخنراني طولاني شد، آفتاب غروب کرد، هوا تاريک شد، ستارگان در آسمان ظاهر شدند و مردم مي‏گفتند: وقت نماز است. مردي از بني تميم که هميشه نماز را اوّل وقت مي‏خواند نزد ابن عباس آمد و گفت: وقت نماز است و سخن را کوتاه کن. ابن عباس به او گفت: تو به من سنت پيامبر را تعليم مي‏دهي؟! خودم ديدم که پيامبر نماز ظهر و عصر را با هم ‏خواند و مغرب و عشا را با هم ‏خواند. عبدالله بن شقيق مي‏گويد: به شک افتادم.رفتم نزد ابوهريره و از او پرسيدم. ابوهريره گفت: ابن عباس راست مي‏گويد.(11)
سعيد بن جبير از ابن عباس نقل مي‏کند: پيامبر اسلام بدون اين که خطر و يا سفري در کار باشد، ظهر و عصر و مغرب و عشا را با هم خواند. سعيد بن جبير از ابن عباس از حکمت جمع کردن پرسيد. گفت: پيامبر خواست که امت خود را به مشقت و زحمت نيندازد.(12)
عکرمه از ابن عباس نقل مي‏کند که پيامبر اسلام در مدينه، بدون اين که مسافر باشد، مغرب و عشا را و نيز ظهر و عصر را با هم خواند.(13)
بر پايه اين روايات، جمع کردن بين نماز ظهر و عصر و نيز مغرب و عشا، اشکالي ندارد و متهم ساختن شيعه به اين که خلاف سنت پيامبر عمل مي‏کنند، کار دشمنان اسلام و مسلمين است.
بنابراين پرسشگر محترم مي تواندبه هر کدام از دو سيره وسنت پيامبر در باره اوقات نماز عمل کند .

پي‌نوشت‌ها:
1. وسائل‏الشيعه، ج 3، ص 160، باب 32، ح1.نشر دارالاحيا التراث العربي بيروت 13-412 ق
2. همان، ج 3، ص 161، ح 2.
3. همان، ح3.
4. همان، ح4.
5. همان، ح 7.
6. همان، ح 11.
7. صحيح بخاري، ج 1، ص 201، باب تأخيرالظهر الي العصر، ح 518، چاپ پنجم، 1993 - 1414، نشر و توزيع دار ابن کثير و اليمامه، دمشق و بيروت.بي تا.
8. همان، ص 206، ح 537، باب وقت المغرب.
9. سنن نسائي، ج 1، ص 200، ح 601، باب الجمع بين الصلوتين في الحضر.نشر دار الفکر بيروت 1412 ق.
10. صحيح مسلم، ج 1، ص 489، ح 49، باب الجمع بين الصلوتين في­الحضر، چاپ اوّل، دار احياء التراث العربي بيروت.، 1955، ميلادي.
11. صحيح مسلم، ج 1، ص 491، ح 57 و 58.
12. همان، ص 490، ح 54.
13. مسند احمد بن حنبل، ح 1، ص 221، س 27، چاپ شده در ضمن «موسوعه­السنه» الکتب السته و شروح‏ها، چاپ دوم.بيروت.

پرسش 2:
دومين سوالام اين هستش که حديثي از پيامبر هست مبني بر اين که در هيچ رکعتي از نماز برکتي نيست مگر در آن حمد باشد و من پرسيدم مي گويند تسبيحات اشتباهه و بايد به جاي تسبيحات حمد بخونم ؟ البته ناگفته نماند که مرجع تقليد من آقاي سيستاني هستن !
پاسخ:

پرسشگر گرامي! در رکعت سوم و چهارم، انسان مي تواند حمد بخواند و يا اين که به جاي آن، تسبيحات بگويد. (1)
بنابراين، خواندن تسبيحات در رکعت سوم و چهارم، صحيح مي باشد. شما بايد مسائل شرعي خود را از رساله مرجع تقليدتان ياد بگيريد.

پي نوشت:
1. آيت الله سيستاني، توضيح المسائل، م 992.
پرسش 3:
من در آلت تناسلي دچار مشکل شدم عفونت کرده و هر بار که لباسم رو عوض مي کنم بعدش مي بينم دوباره کثيف شده و ترشحات داشته و مطمئن هستم که عفونته ناگفته نماند که در حال مصرف دارو هستم حال اينکه من چکار کنم با توجه به اينکه نمي تونم هر بار لباس زيرمو عوض کنم. آيا نماز خوندن با اين لباس درسته يا بايد عوض کنم. دوم اينکه علاوه بر تعويض لباس بايد غسل نجاست کنم يا لازم نيست! مجددا عرض مي کنم که مرجع تقليد من حضرت آيت الله سيستاني مي باشند ! ومن الله التوفيق
پاسخ:

پرسشگر گرامي در اثر خارج شدن ترشحات و عفونت غسلي بر انسان واجب نمي شود.
واگر آن ترشحات و عفونت همراه با ادرار باشد نجس مي باشد.
و در صورتي که بعد از بول کردن استبرا کنيد ترشح خارج شده پاک مي باشد و يکي از فوايد استبرا اين است که اگر بعد از ادرار کردن رطوبتي از انسان خارج شود و نداند که نجس است يا نه اگر استبرا کرده باشد آن رطوبت نجس نيست.
و همچنين اگر فاصله زماني بين ادرار و خروج عفونت باشد به گونه اي که انسان اطمينان داشته باشد که ديگر ادرار در مجرا باقي نمانده است در اين صورت هم عفونت پاک مي باشد.(1)
پي نوشت :
1. آيت الله سيستاني ، توضيح المسائل ، م 70 و م72.