معمولا" برای رفع موانع در زندگی وقتی راهنمایی و کمک می خواهیم توصیه به نماز اول وقت می شود و این در حالی است که بسیاری از انسانها یا جوانان موفق را می بینم که اهل نماز نیستند جه برسد به اینکه اول وقت باشد. پس چگونه آنها موفق هستند؟

پرسشگر گرامی باسلام و تشکر از ارتباط با این مرکز.
در جواب شما باید به چند نکته اشاره کنم:
1. نماز خواندن مخصوصا نماز اول وقت در پیشرفت و موفقیت انسان تاثیر گذار است؛ چون از عوامل موفقیت انسان در هر کاری، آرامش، استحکام در کار ها، میل و تلاش برای صعود و ... است که به وسیله نماز با توجه و اول وقت می توان به همه این امور رسید.
2. اما جواب این که بعضی انسان هایی که نماز نمی خوانند. ولی موفق هستند، ولی انسان هایی که نماز اول وقت می خوانند بعضی اوقات دچار مشکلات می شوند را می توانید از مطالب زیر بگیرید:
اول: از آيات قرآن و فرمايش حضرات معصومين (ع) استفاده مى‏شود كه خداوند، افراد گنه‏كار را در صورتى كه زياد غرق گناه نشده باشند، به وسيله زنگ‏هاى بيدار باش يا گاهى به وسيله مجازات‏هايى متناسب با اعمالى كه انجام داده‏اند، بيدار مى‏سازد و به راه حق باز مى‏گرداند.
اينها كسانى‏اند كه هنوز شايستگى هدايت را دارند و مشمول لطف خداوند هستند و مجازات‏هايى كه موجب ناراحتى ايشان مى‏شود، نعمتى براى آنان محسوب مى‏شود چنان كه خداوند در قرآن شريف مى‏فرمايد:
«ظهر الفساد فى البر و البحر بما كسبت ايدى الناس ليذيقهم بعض الذى عملوا لعلهم يرجعون؛ (1) در خشكى و دريا، فساد و تباهى بر اثر كردار مردم ظاهر شد تا خداوند نتيجه قسمتى از اعمال آن ها را به ايشان بچشاند، شايد كه ايشان برگردند [و از كردار ناشايست خود توبه كنند]».
دوم: در مقابل كسانى كه در گناه و تباهى غوطه‏ورند و تمام پل‏هاى پشت سر خود را خراب كرده‏اند، خداوند آنها را به حال خودشان وا مى‏گذارد و به اصطلاح به آنان ميدان مى‏دهد تا پشتشان از بار گناه سنگين شده، استحقاق حداكثر مجازات را پيدا كنند. آيه زير اشاره به همين معنا دارد:
«ولا يحسبن الذين كفروا انما نملى لهم خير لانفسهم انما نملى لهم ليزادادوا اثماً و لهم عذاب مهين؛(2) آن هايى كه كافر شدند، گمان نكنند مهلتى كه به ايشان مى‏دهيم، براى آنان خوب است بلكه فقط به آنها مهلت مى‏دهيم تا به طغيان و گناه خود بيفزايند و براى آنان عذاب خواركننده‏اى مهيا است».
همين مطلب را حضرت زينب (س) در خطاب به يزيد و حكومت خودكامه و جبار او مى‏فرمايد:
«[اى يزيد] تو امروز شادى مى‏كنى و چنين مى‏پندارى كه چون فراخناى جهان را بر ما بسته اى و ما را همچون اسيران از اين ديار به آن ديار مى‏برى، نشانه قدرت تو است يا در پيشگاه خدا قدر و منزلتى دارى و ما را در درگاه او راهى نيست؟ اشتباه مى‏كنى، اين فرصت را خداوند به جهت اين به تو داده تا پشتت از بار گناه سنگين گردد و عذاب دردناك در انتظار تو است».
3. موفقیت منحصرا در امور مادی خلاصه نمی شود. بلکه وقتی موفقیت محسوب می شود که توأم با معنویت و تدین باشد هدف زندگى هر چقدر پايدارتر و ماندنى‏تر باشد، از ارزش و اعتبار بيشترى برخوردار است و چون در بينش الهى رضايت و خشنودى الهى و تقرب به او، بالاترين هدف زندگى است، پس مؤمن در زندگى دنيوى خود تلاش مى‏كند به قرب الهى نايل شود و فعاليت‏ها و بهره‏مندى‏هاى خود را از دنيا با موازين و الگوهايى كه دين ارائه مى‏دهد، منطبق و هماهنگ سازد.
در مجموع قرآن كريم بيان مى‏دارد كه زندگى دنيا، مقدمه رسيدن به كمال و سعادت دنيوى و اخروى است و هيچ يك از دنيا و آخرت نبايد بى‏ارزش تلقى شود. اما در عين حال بايد اهداف دنيوى در سايه اهداف اخروى تأمين گردد:
«المال و البنون زينة الحيوة الدنيا و الباقيات الصالحات خير عند ربك ثواباً و خير املًا؛ (3) مال و فرزندان زينت زندگى دنيا است و اعمال صالح كه تا قيامت باقى است نزد پروردگار بهتر و عاقبت آن نيكوتر است».
حتى به صراحت و تأكيد در آيات قرآن مى‏خوانيم: «فَما أُوتيتُمْ مِنْ شَيْ‏ءٍ فَمَتاعُ الْحَياةِ الدُّنْيا وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى‏ لِلَّذينَ آمَنُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ؛ (4) پس چيزى كه نصيب شما گرديده متاع (فانى) زندگى دنياست و آنچه نزد خداست بسيار بهتر و باقى‏تر است. اما آن مخصوص است به آنان كه به خدا ايمان آورده‏اند و بر پروردگار خود توكل مى‏كنند. يعنى، تلاش و كوشش شما تنها مصروف دنيا نباشد؛ بلكه آخرت‏گرايى هدف اصلى و نهايى شما باشد و دنيا را به عنوان مقدمه و زمينه رسيدن به آخرت قرار دهيد در عين حال در زندگى دنيوى نيز از نصيب و بهره خود غفلت نورزيد. قدر دارايى، سلامتى، جوانى و زنده بودن خود را بدانيد و به وسيله اين نعمت‏هاى الهى، آخرت را كسب كنيد.
نیز در اين زمينه مى‏فرمايد: كسى كه تقوا پيشه كند يعنى، عمل صالح انجام دهد و از زشتى‏ها پرهيز كند خداوند وسايل راحتى زندگى دنيوى او را تأمين كرده، او را از تنگناها و دشوارى‏هاى زندگى با سربلندى بيرون مى‏برد: «و من يتق الله يجعل له مخرجاً و يرزقه من حيث لا يحتسب من يتوكل على الله فهو حسبه ان الله بالغ امره». (5)
انسان متقى بجايى مى‏رسد كه خداوند زندگى مادى او را نيز تدبير مى‏كند.
پس بالاترين توفيق‏هاى مادى و معنوى نصيب فرد مؤمن است، چون هم زندگى دنيوى او تضمين و تأمين شده است و هم فرجام نيك او؛ «و العاقبة للمتقين». (6)
موفق باشید!

پى‏نوشت‏:
1. روم (30) آيه 41.
2. آل عمران (3) آيه 178.
3. سوره كهف (18) آيه 46.
4. شوری (42) آیه 36 .
5. طلاق (65)، آيه 2- 3
6. اعراف (7)، آيه 128.