باسلام خدمت عزیزان گرامی
من پسری هستم که به دختر ی دلبسته ام واو را برای ازدواج انتخاب کرده ام و او و خانواده ی او را تقریبا میشناشم
حال اگر من به او ابراز علاقه کنم و از او بخواهم که برای شناخت بهتر از یکدیگر باهم دیگر رابطه ی دوستی داشته باشیم و به او بگوییم او را برای آینده ام انتخاب کرده ام از نظر شرعی اشکالی دارد یا نه ؟
چون میترسم اگر این کار را نکنم او را ازدست بدهم لطفا من را راهنمایی کنید
ممنونم از محبتتان
با سلام و سپاس از ارتباطتان با اين مرکز.
برادر گرامي از اينکه ميخواهيد رابطهتان با آن دختر بر اساس شرع باشد، بسيار خوب است. اما براي اينکه به پاسخ بهتري دست پيدا کنيد، مناسب از دو جنبه اين مسئله را بررسي کنيم: الف) از جنبه حکم فقهي. ب) از منظر روانشناختي.
الف) اظهار عشق قبل از عقد به لحاظ شرعي:
طبق نظر برخي از مراجع، از جمله آیت الله مکارم و آيت الله سيستاني، اظهار عشق و محبت بين دختر و پسر، حتي به منظور ازدواج، گناه بوده و حرام است.
ب) بررسي مسئله از منظر روانشناختي:
برادر گرامي توصيه ميکنيم قبل از عقد و ازدواج، رابطه عاطفي با او برقرار نکنيد. ايجاد رابطه عاطفي و ابراز علاقه، مخصوصا اگر طولاني مدت هم باشد، نه تنها کمکي براي شناخت منطقي نمي کند، بلکه امکان دارد به دلیل غلبه عواطف نتوانيد عيوب همديگر را تشخيص دهيد. شايد بگوييد که نه من اصلا رابطه عاطفي برقرار نخواهم کرد؛ ولي باور کنيد که در اين دوران جواني بسيار سخت است که پسري با دختري رابطه دوستي برقرار کند و عواطف او تحريک نشود. اگر واقعا دنبال شناخت هستيد، توصيه مي کنيم چندين جلسه تحت نظر بزرگان با همديگر ملاقات کرده و صحبت هايي مفيد در مورد روحيات و مسائل زندگي مشترک صحبت کند؛ نه اين که بدون اطلاع برزگان با هم دوست شده و به جاهاي مختلف از قبيل پارک یا سينما برويد و با هم بگویید و بخنديد. اين گونه روابط، بيش تر روابط عاطفي و هيجاني است و نه رابطه شناختي. چنین رابطه ای نه تنها کمکي به شناخت درست نمي کند، بلکه باعث ضربه عاطفي در صورت محقق نشدن ازدواج هم مي گردد.
در ادامه، به چند نمونه از آسيب هايي که روابط قبل از ازدواج مي تواند داشته باشد، اشاره ميکنيم:
1. راضي شدن پسر يا دختر به رابطه با جنس مخالف در قبل از ازدواج، مي تواند ناخودآگاه باعث سلب اعتماد طرفين بعد از ازدواج شود؛ چون احتمال ميدهند همسرشان باز هم جرأت ارتباط با فرد ديگر را پيدا ميکند.
همان طور که مي دانيد يکي از اصول بسيار مهم در زندگي زناشويي، اعتماد است. اگر اعتماد زن و شوهر از يکديگر سلب شود، امکان دارد تدريجاً شعله هاي اختلاف زبانه کشيده و زندگي را به آتش کشد.
2. در اين گونه روابط دوستي و عاطفي، مخصوصا با توجه به اين که هر دو در سن جواني و بروز ميل جنسي قرار داريد، زمينه گناه و انحراف فراهم ميآيد. شايد بگوييد که هدفمان دوستي صادقانه و پاک است و هيچ نيت بدی نداريم. در اين زمينه ميگوييم اگرچه نيت شما مثبت است، اما بايد گفت که وقت اين گونه شعارها گذشته است. نميتوانيم با اين حرف ها خود يا ديگران را توجيه کنيم. انسان، موجودي است که داراي عاطفه و همچنين داراي غريزه جنسي ميباشد و ممکن است تدريجاً و حتي بدون اين که خود متوجه باشد، دچار وابستگي عاطفي يا جنسي شود و در نتيجه، اقدام به کارهايي نمايد که حاصلي جز پشيماني ندارد. گفتنی است که تجربه نيز چنين مسئله اي را تأييد ميکند.
البته اين را هم يادآور مي شويم که منظور از گناه، فقط رابطه جنسي و زنا نيست، بلکه نگاه هاي شهوت آلود، شوخي هاي تحريک کننده و... نیز در اين گونه روابط، مشکل دارد. آيا واقعاً مي توان ادعا کرد که فردي با دختري رابطه عاطفي و دوستي برقرار کند، ولي از اين گناهان مصون بماند؟
به طور کلي، با توجه به اينکه اينگونه روابط آسيبهاي متعددي از قبيل: سلب اعتماد، فراهم شدن زمينه گناه، بر هم خوردن آرامش فکري و... مي تواند داشته باشد، راه حل مناسبي به نظر نميآيد. از طرف ديگر، به دليل اين که احتمال غلبه عواطف در اين گونه روابط زياد است، شناخت کاملي هم نميتوانيد از يکديگر به دست آوريد. در بسياري از موارد، به علت علاقه شديد به يکديگر امکان دارد عيوب همديگر را نبينيد و آن ها را به گونه ای دیگر توجيه کنيد. مطمئن باشيد وقتي زندگي شروع شد و بعد از مدتي که عواطف به حد تعادل رسيد، اين عيوب آشکار شده و مايه اختلاف ميگردند. پس اين کار، مناسب نيست.
پيشنهاد ما
اگرچه شناخت قبل زا ازدواج، بسيار مهم بوده و لازم است، ولي بايد توجه داشت که راه شناخت، منحصر به داشتن روابط صميمي نيست؛ بلکه شما ميتوانيد تحت نظر بزرگان در حد لزوم با يکديگر صحبت کنيد و یا از طریق واسطه ای امین نسبت به علاقه ایشان به خودتان اطلاع حاصل کنید. با استفاده از اين روش، هم شناخت بهتري ميتوان به دست آورد و هم اين که چون تحت نظر بزرگان (والدین) است، نوعي تعهد براي دختر و پسر ايجاد شده و زمينه ازدواج فراهم ميگردد. از طرف ديگر، اگر تنها باشيد و والدين را بي اطلاع بگذاريد، ممکن است بر اثر غلبه عواطف نتوانيد عيب و ايرادهاي همديگر را خوب تشخيص دهيد؛ ولي همراه بودن و در جريان بودن بزرگان، مي تواند به شناخت دقيق واقعيت ها کمک کند.
اگر شما در گفتگوهايتان به توافق اجمالي رسيدید، در اين صورت، شما تحقيقات جدي را از موضوعاتی مانند: روابط والدین، وضعیت اعضای ازدواج کرده، وضعیت دوستان انتخابی، وضعیت تحصیل و نظر اساتید ایشان نسبت به شخصیت اجتماعی، وضعیت اقتصادی و رفاهی را در مورد دختر آغاز کنيد. بعد از اين مرحله، توصيه ميکنيم پيش مشاور رفته و تست کتل يا نئو را انجام دهيد تا مشاور نيز بتواند ويژگي هاي شخصيتي شما دو نفر را با هم بسنجد و موفقيت و عدم موفقيت تان را در ازدواج پيش بيني کند و يا حداقل مشکلات احتمالي را گوشزد نمايد.
حال اگر بعد از طي اين مراحل، به اين نتيجه رسيديد که براي ازدواج با يکديگر مناسب ايد، والدين را راضي کنيد تا زمينه ازدواج و يا حداقل زمينه نامزديتان را فراهم کنند.
البته اگر پاسخ تحقيقات يا تست، منفي بود، خودتان تدريجاً علاقه تان را از هم سلب ميکنيد و در نتيجه، در مورد آينده جاي نگراني نيست. چون در اين گونه جدايي، علاوه بر جدايي فيزيکي (به خاطر منفي بودن تست يا تحقيقات)، جدايي عاطفي هم صورت مي پذيرد و احتمال کم تري وجود دارد که فکر طرفين مشغول شده و همسر آينده شان را با خواستگاران يا دختران قبلي مقايسه کنند.
خلاصه اين که دوست گرامي، ما رابطه عاطفي دختر و پسر قبل از عقد و بدون اطلاع والدين را توصيه نميکنيم. این گونه رابطه، نه تنها باعث شناخت بیش تر نمی شود، بلکه باعث وابستگی می شود که نتیجه اش نادیده گرفتن شرایط و تفاوت ها خواهد بود.






