اعتقادی

پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز
آلودگی به گناه و بی باکی در معاصی و ارتکاب محرمات و شکستن حرمت مقام ربوبی الهی بسیار ناپسند و بدبختی آور است.
انجام عمل خلاف شرع موجب تباهی انسان و باعث فنا و هلاکت او است. امام باقر(ع) فرمود: "ما من نکبه تصیب العبد الا بذنب؛ هیچ نکبتی دامنگیر شخص نمی شود مگر به واسطه گناهی که مرتکب شده است". (1)
امام علی(ع) می فرماید: "خداوند آسایش و زندگی راحت هیچ مردمی را نمی‏گیرد. مگر به علت گناهانی که مرتکب شده‏اند. خداوند هرگز به بندگان خود ستم نمی‏کند". (2)
گناه صرف نظر از خطراتی که برای جهات فردی و اجتماعی دارد، بزرگ‏ترین عامل انحطاط و سقوط انسانیت است.
گناهکار هرگز از مزایای افتخارآمیز بشر و تکامل انسانی برخوردار نیست. پلیدی گناه حجاب نورانیت دل و صفای باطن است.
گناهکار قبل از این که به جامعه یا به خود ضربه‏ای وارد کند ، شخصیت خود را ساقط می‏نماید و انسانیت خود را می کشد. کسی که عاشق فضایل انسانی و آزاد مردی است ،باید از پلیدی گناه پیراسته و منزه باشد. علی(ع) می فرماید: "کسی که به کرامت نفس و شرافت آدمی علاقه دارد ،باید از گناه بپرهیزد". (3)
در حدیث دیگر فرمود: "آزاد مرد کسی است که تمایلات غیر مشروع خود را ترک کند". (4) در جای دیگر فرمود: "ما زنی غیور قطّ؛ غیرتمند و جوانمرد هرگز زنا نمی‏کند". (5)
قرآن کریم در مورد زنا می فرماید: "ولا تقربوا الزّنا انّه کان فاحشة و ساء سبیلاً؛ نزدیک زنا نشوید که کار بسیار زشت و بد راهی است". (6)
زنا از گناهان کبیره است . آثار و عواقب بسیار خطرناک دنیوی و اخروی به دنبال دارد. امام صادق(ع) می فرماید:
"زنا شش اثر دارد: سه اثر در دنیا، سه اثر در آخرت. اما آثار دنیوی زنا: آبرو را می برد، رزق را کم می کند، مرگ را نزدیک می کند. آثار اخروی آن: غضب پروردگار، سختی حساب و دخول در آتش و جاودان ماندن در آن". (7)
رسول خدا(ص) فرمود: "کسی که با زن مسلمان یا زن یهودی، یا نصرانی یا مجوسی، آزاد یا کنیز زنا کند، پس توبه نکند، و با اصرار به این گناه از دنیا برود، خداوند در قبرش سیصد در عذاب را باز می فرماید که از هر در مارها و عقرب‏ها و افعی هایی از آتش بیرون می آیند. این آدم تا روز قیامت می سوزد. چون از قبرش بیرون شود، از بوی گندش مردم اذیّت می شوند، به این بوی گند شناخته می شود، دانسته می شود که زناکار است. تا این که امر می شود او را به آتش برند". (8)
امیرمؤمنان(ع) می فرماید: "در روز قیامت به امر خدا بوی گندی وزیده می شود که تمام اهل محشر ناراحت می شوند تا این که نفس کشیدن بر آن‏ها مشکل می گردد، پس منادی ندا می کند: آیا می دانید این بوی گند چیست؟ گویند: نمی‏دانیم و سخت ناراحت مان کرده، پس گفته می شود: این بوی عورت زناکاران است که بدون توبه از دنیا رفته‏اند. پس آن‏ها را لعنت کنید که خدا آن‏ها را لعنت کرده ؛ کسی نمی‏ماند در محشر مگر این که آن‏ها را نفرین می­کند و می گوید: خدایا! زناکاران را لعنت فرما". (9)
بنابراین زنا و بی عفتی و بی بند و باری جنسی، فاسد کننده دنیا و آخرت است. کسی که مرتکب چنین اعمال شنیع شده، واجب و لازم است فوراً نادم شده و توبه کرده و به سوی خداوند باز گردد تا خود را از منجلاب بدبختی نجات دهد. رسول اکرم(ص) فرمود:
"هر مرضی دارویی دارد. داروی گناهان استغفار و طلب عفو از پیشگاه ذات پاک الهی است". (10) توبه که به معنی پشیمانی واقعی از معصیت است، موجب بخشش گناه شده و صفحه قلب را از آلودگی پاک و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد.
گناه هر چه باشد ،قابل توبه است . توبه از آن در درگاه الهی پذیرفته می شود ، به شرط آن که توبه حقیقی باشد؛ یعنی انسان از عمق دل توبه کرده باشد.
مکتب تربیتی اسلام تمام آلودگان به گناه را دعوت می کند که برای اصلاح خویش و جبران گذشته از در توبه که در رحمت الهی است ، وارد شوند و سعادت خود را باز یابند.
امام زین العابدین(ع) در مناجات زیبای خود می فرماید:
"معبود من ! کسی هستی که به روی بندگانت دری به سوی عفو گشوده‏ و نامش را توبه نهاده‏ و فرموده‏ای: باز گردید به سوی خدا و توبه کنید، توبه خالص. حال که این در رحمت باز است، عذر کسانی که از آن غافل شوند و توبه نکنند چیست؟". (11)
توبه هرگاه واقعی باشد و از اعماق جان برخیزد و انسان از کرده خویش پشیمان شود، مقبول در گاه خدا می شود . آثار و برکات توبه نمایان می گردد. توبه کار واقعی خود را از مجالس گناه دور می دارد . از عواملی که گناه را وسوسه و تداعی می کند، برحذر می باشد . خود را در پیشگاه خدا شرمنده می بیند . همواره در صدد کسب رضای او می باشد.
خداوند نه تنها توبه را می پذیرد ،بلکه توبه کار واقعی را دوست دارد. گناهانى که خداوند مجازات و حد براى آن‏ها مقرر داشته ،مانند زنا، واجب نیست کسى براى جبران گناهش نزد حاکم شرع اقرار کند تا بر او حد جارى نماید، بلکه توبه زناکار، پشیمانى از گناه و عزم برترک آن در آینده و سعى در استغفار مى‏باشد. در این جهت فرقى بین زنا و گناهان دیگر نیست.
البته سعی کنید با اعمال صالح مانند دعا و نماز و صدقه و.... گذشته خود را جبران کنید.
پی نوشت‏ها:
1. محمد بن یعقوب کلینی، اصول کافی، ج 2، ص 269، حدیث 4.
2. محمد تقی فلسفی، کودک، ج 1، ص 16 (المستطرف، ج 2، ص 461).
3. همان، ص 11 (ارشاد مفید، ص 141).
4. بحارالانوار، ج 74، ص 237.
5. نهج البلاغه (فیض الاسلام) کلمات قصار، شماره 297، ص 1222.
6. اسراء (17) آیه 32.
7. بحارالانوار، ج 76، ص 22، حدیث 17.
8. محمد بن حسن حر عاملی، وسایل الشیعه، ج 14، ص 242، حدیث 1 از باب 9.
9. همان، ص 243، حدیث 1 از باب 10.
10. محمد ری شهری، میزان الحکمه، ماده ذنب، شماره 6655، ج 2، ص 997.
11. آیت اللَّه مکارم شیرازی، اخلاق در قرآن، ج 1، ص 218.