با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
نائب امام زمان بودن مقام معظم رهبری مبتنی بر ادله ولايت فقیه و دیدگاه فقها در اين باب است. منظور از نیابت ، عام است، نه نیابت خاص . در حقيقت این مقام برای کسی است که رهبری جامعه اسلامی را به عهده گرفته ، یا برای این مسئولیت تعیین شده است.
شيعه عقیده دارد که در زمان غیبت امام زمان (ع)، فقهای واجد شرایط ، نائبان عام امام
میباشند . برای اثبات آن به دلائل متعدد عقلي و نقلي تمسک کردهاند، مانند روايت مشهور « و اَمّا الحَوادِثُ الواقِعَهُ فَارُجِعُوا فیها اِلى رُواهِ اَحادیثِنا فَأِنَّهُمْ حُجَّتى عَلَیْکُمْ وَاَنَا حُجَّهُ اللّهِ عَلَیْهِم...(1) امّا حوادث جدیدى که اتفاق مى افتد، به راویان حدیث ما رجوع کنید; زیرا آن ها حجّت من بر شمایند و من حجت خدا بر آن ها هستیم.» كه از امام زمان به ما رسيده است .
در مورد تعبير نائب بر حق ظاهرا منظور اين است كه نيابت ايشان نيابتي قطعي و مورد تاييد بسياري از علما و مجتهدان و بزرگان دين بوده ، ايشان جامعيت لازم در ابعاد گوناگون نيابت امام و رهبري بر جامعه اسلامي را به تصريح اكثر بزرگان و خبرگان ديني دارا هستند .
براي كسب توضيحات مي توانيد به سايت http://www.andisheqom.com مراجعه نماييد .
پی نوشت :
1. کمال الدین و تمام النعمة ، شیخ صدوق ، ص 485 ، 1363 ش، مؤسسة نشر إسلامی وابسته به جماعة مدرسین قم .
