من خود ارضائی میکنم وتقریبا تمام عوارض آن را دارم بجز اینکه نسبت به ناموس حساس هستم و نسبت به معضلات جهانی مثل فقر گرسنگی تخریب منابع طبیعی نژادپرستی و از همه مهمتر اسلام ستیزی نسبت به ناموس حساس هستم نسبت به

من پسری 22 ساله دانشجوی مهندسی برق هستم که والدینم به شدت با ازدواج من مخالفت می کنند و معتقد هستند که من اگر در حال حاضر ازدواج بکنم به درس و اینده ام لطمه می خورد و در ضمن آنچه خودشان می گویند این است که پول کافی برای ازدواج من را هم ندارند و می گویند درس بخوان سربازی برو کار بکن بعد راحت ازدواج بکن ولی نمیدانند که من تحمل 6 سال را ندارم راستش من دیگر چند روز هم تحمل ندارم و نمی دانند که من دیگر نمی توانم درس به خوانم و خیلی وقت هست که نمی خوانم فقط به کلاس می روم و می آیم مدتی هست دیگر به هیچ مجلسی نمی روم حتی مجلس چهلم دایی 19 ساله ام که هر شب یاد او مرا پریشان می کند تمام اقوام هر پنجشنبه به سر خاک او می روند ومن نمیرم چون انها نسبت به مشکل من بی تفاوت هستند من هم می خواهم این جوری تلافی کنم دیگر حتی با والدینم و اقوامم حتی پدر بزرگ و مادر بزرگ داغ دیده ام هم صحبت نمی کنم حتی امروز و امشب که تاسوعای آقا امام حسین علیه السلام هست هم تنها در خانه ماندم و به هیچ جا نرفتم حال مشکل اصلی خود را می گویم من خود ارضائی میکنم وتقریبا تمام عوارض آن را دارم یعنی واقعا چهره ام بسیا بیشتر از سنم نشان می دهد و هیچ کس باور نمی کند من 22 سال دارم و به طور واض موهایم میریزد و به قدری عصبی هستم که دیگر کسی جرات صحبت با من راندارد و تمام عوارض آن را دارم که اگر به خواهم بگویم می شود طومار و چون چند پیام دیگران را خواندم فهمیدم که نیازی به گفتن دوباره نیست بجز اینکه نسبت به ناموس حساس هستم و نسبت به معضلات جهانی مثل فقر گرسنگی تخریب منابع طبیعی نژادپرستی و از همه مهمتر اسلام ستیزی و واقعه ی دردناک قرآن سوزی که واقعا مرا غمگین کرد و حتی واقعه ی فتنه ی سال 88 و اهانت به ساحت مقدس امام حسین علیه السلام و رهبر معظم انقلاب و دیگر تلاشگران ایران اسلامی اینها را گفتم چون در پاسخ به سوالات دیگران و گفتن عوارض استمناء بی تفاوتی به مسائل را نیز یکی از عوارض آن می دانستید نمی دانم شاید بعدا به آن دچار شوم و شاید این خود یک وسواس ناشی از استمناء باشد ولی چیزی که هست این هست که من در مورد کسی بی مورد و بدون فکر نظر نمی دهم واگر به دینم افنخار می کنم چون در مورد آن بسیار فکر کرده ام مطالعه کرده ام چه کتابهای اهل دین و موافق آن و چه کتابها و سایتهای ضد دین و با افراد مختلف در مورد دین و سیاست بسیار بحث کرده ام چه افراد معمولی چه دیندار چه بی دین و حتی افرادی ضد دین ولی چیزی جزء حقیقت در اسلام ندیدم ولی همواره از کمک اعمه معصوم محروم بوده ام و هیچگاه آنها را در زندگی خود حس نکرده ام من نماز میخوانم هر چند دست و پا شکسته با آنکه والدینم نمی خواندند ولی مادرم چند سالی هست که می خواند آنهم بعد از اینکه من به سن تکلیف رسیدم و ناخودآگاه شروع کردم به خواندن نماز آنهم بدون توصیه کسی و اجبار کسی مادرم هم شروع کرد نمی دانم شاید با دیدن من شاید ولی پدرم بعد از رفتن به مکه شروع کرد به خواندن ولی گاهی می خواند و خیلی وقت ها نمی خواند من قبلا قرآن می خواندم با معنی این هم به اختیار خودم نه توصیه ی مستقیم دیگری ولی مدتی است با اوج خود ارضائی من که از هر هفته به هر چند روز و بد تر از آن رسید و هرشب جنب شدم چه طبیعی و چه با خود ارضائی دیگر نماز صبحم قضا شد قران خواندنم ترک شد و گهگاهی آن هم برای کمک گرفتن از خدا قرآن یا نهج البلاغه می خوانم ولی به هیچ نتیجه ای نمیرسم و فقط خدا مرا از آخرت میترساند ولی من میگویم خدایا من فقط به یک همدم از جنس مخالف احتیاج دارم نه مشاوره و دعا و... مگر من حق ازدواج ندارم چرا باید چنین والدین بی فکر و لجبازی نسیب من شود از شما خواهشمندم اگر راهی به جزء تزکیه نفس و دعا و از این حرفها هست بگویید چون من دعا کردم بسیار و چه شبها که تا صبح گریه کردم و از خدا کمک خواستم از امام زمان شاید دیوانگی باشد ولی حتی از دایی تازه مرحومم که بسیار باهم دوست بودیم و از گوشه ای از درد من با خبر بود نیز کمک خواستم ولی چیزی جزء سکوت نشنیدم حال چند وقت هست که می خواهم رابطه با جنس مخالف را شروع کنم ولی یا میترسم و یا خجالت می کشم که خود از عوارض استمناء است و یا دلم به حال آن دختر میسوزد و نمی توانم به دروغ به او ابراز علاقه کنم چون می دانم با اینکار او بشدت ضربه می خورد ولی اگر دختری پیدا کردم که فقط به دنبال دوستی هست نه ازدواج و زیبا بود حتما به او پاسخ خواهم داد چون دیگر ازدواج برای من یک رویای دست نیافتنی هست و دارم از این فکر بیرون می آیم که من هم روزی ازدواج خواهم کرد ولی باز خدا میداند هنوز شوق به ازدواج در من فروزان هست ولی خودم به زور میخواهم ان را خاموش کنم و دیگر زندگی برایم بی معنی هست و مرگ برایم راحتتر از زندگی من به دفتر مقام معظم رهبری و حوزه قم نیز پیام دادم ولی جوابهایی دریافت کردم تکراری و بی اهمیت ...چون این راه حلها مناسب کسی هست که اختیارش دست خودش هست نه منه بی اراده اگر میگویید روزه بگیرم باید بگویم من حتی در ماه رمضان نیز همین شرایط را دارم هرچند کمی تاثیر دارد وی نه قابل قبول اگر می گویید نگاهم را کنترل کنم باید بگویم نگاه خود را از چه بپوشم از تلوزیون از دختران کوچه و بازار و همکلاسیهایم من حتی هفته ای یکبار هم ز خوابگاه بیرون نمیروم حتی با اصرار دوستانم باید بگویم همه چیز برای من تحریک آمیز هست همه چیز جنس مخالف از لباس او گرفته تا صدا و بوی او تنها راه نجاتم این هست که سر به بیابان بگزارم ببخشید که طولانی شد بی پرئا حرف زدم ولی خواستم همه چیز روشن شود و دوباره جواب تکراری دریافت نکنم