مرگ

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
هر چند در مورد وضعيت خاص خود توضيح چنداني نداديد و اظهار نظر ما در اين خصوص آن هم با اين توضيحات كم و مبهم كار منطقي و درستي نيست ، اما صادقانه بگوييم كه بيش از وضعيت و بيماري موجود ، اطمينان و يقيني كه به اين سرنوشت احتمالي پيداكرده ايد ،موجب نگراني ما شد . بايد از اين طرز تفكر و موضع گيري به شدت پرهيز نماييد .
به همين خاطر قبل از پاسخ دادن به پرسش اصلي تان به نظر مي رسد تذكر اين نكته مفيد باشد كه بر اساس آيه صريح قرآن مرگ انسان و زمان و مكان دقيق آن تنها در اختيار خداوند است و اوست كه از اين امر كاملا آگاه است . خداوند خود در قرآن مي فرمايد :
وَ ما تَدْري نَفْسٌ ما ذا تَكْسِبُ غَداً وَ ما تَدْري نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ اللَّهَ عَليمٌ خَبيرٌ (1) خداست كه مى‏داند كه قيامت چه وقت مى‏آيد. اوست كه باران مى‏باراند و از آنچه در رحم هاست آگاه است. هيچ كس نمى‏داند كه فردا چه چيز به دست خواهد آورد . كسى نمى‏داند كه در كدام زمين خواهد مرد. خدا دانا و آگاه است » .
پس نظریات پزشكي يا هر چيز ديگر به هيچ وجه حقيقت را رقم نخواهد زد . مرگ در دست خداست . با اختيار و اراده انسان و اعمال و رفتارهاي او منطبق مي شود ؛ در نتيجه حتي اگر همه شواهد و قرائن نشان دهنده وضعيت وخيم جسماني بوده و از روند رو به رشد يك بيماري سخت حكايت داشته باشند ، اما باز بايد دانست كه اين اراده و عزم انسان است كه تحقق اين امر را مي پذيرد يا با آن به مقابله بر مي خيزد . تجربه نشان داده كه حتي قطعي ترين نظرات پزشكي در برابر اراده پولادين انسان سر فرود آورده است .
به علاوه كه انسان مي تواند با توجه و توكل به خداوند متعال و اوليای او قضاي خود را به طور كامل تغيير دهد . وضعيتي متفاوت را براي خود رقم بزند. كم نبوده اند كساني كه چنين كرده اند و برخلاف همه نظرات پزشكي به بهبودي كامل رسيده اند . اميدواريم شما هم در زمره همين افراد باشيد ؛ در هر صورت براي شما آرزوي بهروزي و سلامت داريم .
پيشنهاد برادرانه ما اين است كه حتي لحظه اي از تلاش و كوشش و مبارزه و اميد به لطف خداوند و بهبودي كامل دست نكشيد . در هر حال تحصيل و جديت در زندگي را فراموش نكنيد. اجازه ندهيد كه حتي ذره اي نااميدي و ياس و افسردگي در دل تان راه يابد .
همان گونه كه خود حدس زده ايد ،اين تصورات جز القائات شيطاني چيز ديگري نيست ؛ توبه حقيقتي است كه براي همه گنهكاران لازم و واجب است . كسي نيست جز آن كه به واسطه گناهان خويش نيازمند به توبه و بازگشت به درگاه الهي است تا در مرگي كه دير يا زود تجربه خواهد نمود، با حال آلودگي و با بار گناه به عالم ديگر قدم ننهد .
اصولا همه ما مي دانيم كه ديريا زود از دنيا خواهيم رفت ، اما معمولا اين امر را قدري دير مي پنداريم و براي خود فرصت توبه در نظر مي گيريم ، در حالي كه اين فرصت ممكن است براي يك فرد سالم و سرحال به مراتب كم تر از يك بيمار قطع اميد كرده باشد . مهم آن است كه خداوند راه توبه را براي همه بندگان خود قرار داده است . بنا نيست كه اين مسير تنها محدود به افراد خاصي باشد .
امام باقر(ع) در حديث زيبايي مى‏فرماید: حضرت آدم(ع) عرض کرد: پروردگارا! شیطان را بر من مسلط کردى، پس براى من هم چیزى مقرر فرما،
خداوند فرمود: اى آدم! این امتیاز را براى تو قرار دادم که هرگاه یکى از فرزندانت تصمیم به گناه گرفت، بر او چیزى نوشته نشود اما اگر انجام داد، یک گناه براى او ثبت گردد، ولى هر کس‏ عزم بر انجام کار نیکى داشت، حتى اگر آن را انجام نداد، یک حسنه براى او ثبت شود. اگر آن را انجام داد، ده حسنه براى او نوشته شود.
آدم عرض کرد: پروردگارا! برایم بیفزا! فرمود: برایت مقرر ساختم که هر یک از فرزندانت اگر گناهى کند، سپس آمرزش خواهد، او را بیامرزم. عرض کرد: پروردگارا، براین بیفزا! خداوند فرمود: براى آن‏ها توبه قراردادم تا آن‏ که نفس به‏ این ‏جا (گلوگاه) رسد. آدم عرض‏کرد: پروردگارا! مرا بس است« (2)
در هر حال هر چند شتاب در توبه، از نظر اسلام مطلوب و پسندیده است، ولى توبه محدود به زمان خاصى نیست، جز این که پس از مشاهده نشانه‏هاى مرگ و یا در قیامت، پذیرفته نیست.يعني باید توبه پیش از رسیدن مرگ و نشانه‏هاى آن باشد و این هنگام پذیرفته نیست. همان طور که قرآن کریم می فرماید: «و لیست التوبة للذین یعملون السیئات حتى اذا حضرت احدهم الموت قال انى تبتُ الان ؛(3) براى کسانى که کارهاى سوء انجام دهند و به هنگام فرا رسیدن مرگ توبه کنند, توبه اى نیست » .
در روایت دیگرى امام صادق(ع) از رسول خدا(ص) نقل کرد : هر کس یک سال پیش از مرگش توبه کند، خداوند توبه‏اش را مي پذیرد. یک سال زیاد است. هر کس یک ماه پیش از مرگش توبه کند، خداوند توبه‏اش را مي پذیرد. یک ماه زیاد است. هر کس یک هفته پیش از مرگ توبه کند، خداوند توبه‏اش را مى‏پذیرد. یک هفته زیاد است. هر کس یک روز پیش از مرگش توبه کند، خداوند توبه‏اش را بپذیرد. یک روز زیاد است. هر کس پیش از رسیدن مرگ توبه کند، خداوند توبه‏اش را مى‏پذیرد.» (4)
در هر حال و در نهايت پيشنهاد مي كنيم براي بهبودي و سلامتي خود به همه تلاش هاي تجربي و علمي تمسك كنيد . از تقويت اراده خود براي چيره شدن بر بيماري غافل نگرديد . هم از توكل برخدا و توسل به اوليای او و در عين حال رضايت محض در برابر اراده خداوند دست نكشيد .
فارغ از اينكه در ادامه چه پيش خواهد آمد ، نسبت به خوب بودن و خوب زيستن و بندگي خداوند به بهترين شكل ممكن و حل برخي كوتاهي ها و سهل انگاري ها و توبه از گناهان و اموري از اين دست هم همت بگماريد. اما نه به خاطر آن كه فرصتي نداريد ، بلكه به خاطر اينكه مي خواهيد ادامه زندگي طولاني خود را به عنوان يك بنده مطيع و پاك و داراي روحي خدايي بگذرانيد .
موفق و پيروز باشيد . در صورت تمايل ارتباط تان را با ما قطع نكنيد .

پی نوشت ها:
1. لقمان (31 ) آيه 34.
2. بحارالأنوار، علامه مجلسي ، ج 6، ص 18 ،مؤسسة الوفاء بيروت - لبنان، 1404 هجرى قمرى‏ .
3. نساء (4) آیه 18.
4. بحار الانوار ، ج6، ص 15- 16.