با سلام

چند روز پیش پیامی از طرف دوستم به دستم رسید که می خواهم در جواب آن مرا راهنمایی کنید.
لطفا هرچه سریتر جواب آنرا برایم بفرستید

دو تا سوال داشتم لطفا بدون تعصب و برای توجیه من جواب بدین:

1-خدا رو در وایسی داشته توی قرآن که نمیتونسته بگه حسین ابن علی قراره با شرایطی که گفتین شهید بشه و مجبور بوده لقمه رو از پشت بخوره تا یکی پیدا شه برامون تفسیر کنه که منظور خدا امام حسین بوده.

2 در ضمن رفتن پیش خدا و بهشت برین حتی با نابود کردن به بدترین وضعی که می دانیم و از بین رفتن جسم خاکی اینقدر تلخ و ناگواره که باید جبرئیل که بر اساس همین قرآن جزء مجرداته و مثل ما اراده و پیرو آن احساس نداره باید گریه کنه.

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
قرآن کتاب هدایت به عقاید حق، اخلاق خدایی و احکام نجات بخش دنیا و آخرت است . کتاب تاریخ و شرح حال گذشتگان و آیندگان و کتاب پیشگویی و ...نیست.
بنا نیست که خدا در قرآن از اتفاقات آینده خبر دهد و لزومی هم ندارد .
اصولا اگر در قرآن نام افراد همزمان با رسول خدا و افراد بعد از ایشان به مدح و يا به ذم مي آمد، قوم و قبيله افراد مذمت شده و قوم و قبيله هاي مخالف افراد مدح شده را تحريک مي کرد که آن آيات را کتمان کنند و ... آن آيات دستمايه نزاع مي شد و ... از اين رو مي بينيم از معاصران رسول خدا جز چند مورد ضروري (مثل ابولهب و زيد بن حارثه و...) به صراحت نام نبرده است.
بنا بر این انتظار بودن آیاتی در قرآن که حاوی اخبار وقایع کربلا باشد، انتظار به جایی نیست زیرا اصلا با محتوا و هدف نزول قرآن نمی سازد.
اما مسلمانان برای اطاعت نکردن از امام حسین و کشتن او و یارانش دلیل موجه و مورد پذیرش در محکمه عدل خدا نداریم، زیرا آیات فراوانی از قرآن (1) در شان ایشان و برادر و پدر و مادرش نازل شده بود . به معرفی پیامبر ایشان از امامان معصوم و جانشینان رسول خدا و هدایتگران جامعه بشری بود . اقدام ایشان علیه یزید هم اقدامی بود دقیقا همخوان با موازین قرآن و امر به معروف و نهی از منکر و انکار حکومت جور و ...
بنا بر این حقانیت ایشان و باطل بودن مخالفانش از آفتاب نیمروز آشکار تر بود. البته برای کسانی که چشم بینا و گوش شنوا داشته و بخواهند حق را بپذیرند و تابع حق گردند.
اما سوال دوم شما، جریان کربلا دارای چهره های مختلف است. از یک زاویه پیمودن نردبان قرب به خدا توسط امام حسین و یارانش را به تصویر می کشد که چگونه به بالاترین درجه بندگی رسیدند . این چهره کربلا الگوی زیبایی و جمال است . حضرت زینب با توجه به این وجه می فرماید:
ما رأیت الا جمیلا(2)
ما جز زیبایی ندیدیم.
وجه دوم ظلم فاحش و دردناکی بود که بر امام و اهل بیت ایشان رفت . آنان و محبان شان را متالم گردانید . این ظلم به حدی است که دل هر انسانی را به درد می آورد و روحش را به شدت جریحه دار می سازد . روح های لطیف و سالم از مشاهده آن دردناک می گردند .
از طرف دیگر ابراز ارادت به اهل بیت و شرکت در غم آنان و ابراز نفرت از دشمنان اهل بیت از برترین نمود های ایمان می باشد .
با توجه به این جهات است که صحنه کربلا گر چه از یک زاویه بسیار زیبا و افتخار آمیز است، از زاویه دیگر بسیار دردآورد و غم زا می باشد . با توجه به این زاویه دوم است که عزاداری می کنیم . بر آلام اهل بیت می گرییم . خود را شریک این غم می شماریم . از زاویه دوم هم با تضرع و زاری از خدا می خواهیم به ما هم توفیق چنان جان نثاری برای اسلام عنایت فرماید.
گریه ملائکه و مجردات چگونه است؟
نمی دانیم کیفیت این گریه چگونه است، ولی روایات حکایت از آن دارد که این مجردات هم از خوف خدا و بر بعضی از درد و رنج های بندگان خدا واکنش نشان می دهند و گریه می کنند.(3)
پي نوشت ها
1. آل عمران آيه :61 -احزاب آيه: 33 -شوري آيه :23 - مائده آیه: 3 و 67 و55 - انسان آيه: 8و 9 - بقره آيه :207 -و....
2. مثیر الاحزان، ابن نما، ص71.
3. تفسیر اثناعشری، ج7، ص324 و ج8، ص396.