با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
فرا اخلاق ، ‏لفظا به معناى «درباره اخلاق‏» است . اين واژه تنها در قرن بيستم كاربرد پيدا كرده است . از اين رو، نمى‏توان آن را در آثار فيلسوفان اخلاق سنتى‏ يافت، هر چند در آثار آن ها قطعا تحقيقاتى، از آن نوع كه اين رشته از آن ها تدوين يافته است، به چشم مى‏خورد.
فرااخلاق مى‏كوشد تا معانى واژه‏هاى هنجارى چون صواب،خوب، بايد، عدل، تكليف، و ارتباط متقابل آن ها را مشخص‏نمايد .نيز اين كه آيا هيچ‏يك از آن ها اصلى هستند يا خير. فرا اخلاق همچنين مى‏كوشد تا ماهيت گزاره‏هاى اخلاقى را تحليل‏كند و مشخص نمايد كه آيا مى‏توان آن ها را توجيه نمود و اينكه آيا مى‏توان آن ها را صادق يا كاذب دانست. مساله نسبتا برجسته‏اى كه در مباحثات‏ اخير مطرح گرديده ، اين است كه ‏آيا مى‏توان «بايد» را از «هست‏»استنتاج نمود و دقيقا چه ارتباطى بين حقايق و ارزش ها وجود دارد.
بنابراین در فرااخلاق راهکار تعیین نمی شود .در اخلاق هنجاری راهکار بیان می شود.