با سلام و قدر دانی از ارتباطتان با این مرکز
بله در برخی منابع آمده است، حضرت مسلم بن عقیل (ع) از دشمن تقاضای آب نمود ، این امر اشکال ندارد، زیرا وی تشنه بود. کسی که تشنه است آب می خواهد. این مسأله در زمانی بود که حادثه کربلا پیش نیامده بود، زیرا حضرت مسلم در هشتم ذی الحجه به شهادت رسید. در آن زمان امام حسین (ع) و اهلبیت آن حضرت تشنه نبودند. بدینسان صرف آب خواستن از دشمن مشکل ایجاد نمی کند.
مرحوم شیخ مفید اصل جریان آب خواستن حضرت مسلم را چنین گزارش می نماید: مسلم بن عقيل را به در قصر آوردند و در آن حال، تشنگى بر آن جناب غلبه كرده بود، و به در قصر مردمانى نشسته و به انتظار اجازه ورود بودند، كه در ميان آنان بود عمارة بن عقبة بن أبى معيط، و عمرو بن حريث، و مسلم بن عمرو، و كثير بن شهاب، و كوزه آب سردى بر در قصر نهاده بود.
مسلم فرمود: شربتى از اين آب به من بدهيد! مسلم بن عمرو گفت: مى‏بينى چقدر اين آب سرد است؟ به خدا قطره از آن نخواهى چشيد تا حميم جهنم را بچشى! مسلم بن عقيل فرمود: واى بر تو! كيستى؟
گفت: من كسى هستم كه حق را شناخت آنگاه كه تو آن را انكار كردى، و خير خواهى براى امام و پيشواى خود كرد آنگاه كه تو خيانتش كردى، و پيروى او كرد، آنگاه كه تو نافرمانى او كردى، من مسلم بن عمرو باهلى هستم!
مسلم بن عقيل فرمود: مادرت بى‏فرزند شود! چه اندازه جفا پيشه و درشت‏خو و سنگ دل هستى! تو اى پسر باهلة سزاوارتر هستى به حميم و هميشه بودن در آتش دوزخ از من (اين سخن را فرمود) آنگاه نشست و تكيه به ديوارى داد.
عمرو بن حريث غلام خود را فرستاد كوزه آبى كه دستمالى بر سر آن بود با قدحى آورد، پس در آن آب ريخت و به او گفت: بياشام، مسلم قدح را گرفت و چون مي خواست بياشامد دهانش پر از خون مي شد، و نمي توانست بياشامد. يك بار يا دو بار قدح را ريختند و دوباره آب كردند و نتوانست بياشامد، بار سوم كه خواست بياشامد دندانهاى پيشين آن جناب در قدح افتاد. (1)
پی نوشت ها :
1. الإرشاد في معرفة حجج الله على العباد، شيخ مفيد ، تر جمه رسولی محلاتی، ج2، ص37 ، كنگره شيخ مفيد؛ ترجمه نفس المهموم ابوالحسن شعرانی، ص116-117.