پرسشگر گرامي با سلام و سپاس از اعتماد و ارتباط تان.
بهشت متعلق به همه مردان و زنان صالح است . خدا در پاداش دادن، هیچ تفاوتی بین زن و مرد قرار نداده است. آنچه در وصف همسران بهشتی در آیات قرآن آمده ، نیز اختصاص به مردان ندارد.
طبق آموزههای وحیانی در بهشت هر کدام از مرد و زن از نعمت و لذات مناسب خود از جمله همسران پاکیزه برخوردارند . این موهبت اختصاص به مردان ندارد، مثلاً قرآن کریم فرمود:
و لهم فیها ازواج مطهره؛ (1)
برای بهشتیان در آن جا همسرانی پاک و پاکیزه است.
ضمیر (هم) در آیه به همه بهشتیان اعم از زن و مرد بر میگردد، نه فقط به مردان بهشتی.
ازواج، جمع زوج، به معنای همسر است ، نه زوجه به معنای زن.
در آیه دیگری هم میفرماید:
«و زوجناهم بحورعین؛(2)
آن ها را با همسرانی درشت و زیبا چشم تزویج گردانیم.
در این آیه هم ضمیر به همه بهشتیان برمیگردد. "حورعین" وصف زیبایی همسران بهشتی اعم از زن و مرد است، زیرا واژه «حور » جمع احور (مرد سیاه چشم) و جمع حورا (زن سیاه چشم) است.
واژه «عین» جمع اعین (مرد درشت چشم) و جمع عیناء (زن درشت چشم) است.(3)
پس، داشتن همسر در بهشت برای مرد و زن مطرح است.
البته قرآن کریم به دلیل حفظ ادب از همسران زنان و چگونگی کیفیت لذت بردن آن ها از مردان به تفصیل و روشنی سخن نگفته، ولی در این نکته جای تردید نیست که زنان مثل مردان از لذات بهشتی مناسب مورد علاقهشان برخوردار هستند.
اگر می بینیم توجه روایات در مورد حورالعین به مردها بوده، حتی در این میان به تعداد هم اشاره شده ، ممکن است بیش تر به خاطر اقتضائات زمانی دوران معصومین بوده است، جو آن زمان اقتضای صدور چنین احادیثی را می طلبید، و گرنه نعمت های بهشتی، هیچ گاه اختصاص به مردان ندارد.
پی نوشت ها:
1. بقره(2) آیه 25.
2. دخان(44) آیه 54.
3. ناصر مکارم، پیام قرآن، ج6، ص 261، نشر دارالکتب الاسلامیه، تهران ـ 1377 ش.
