شخصی

پرسشگر ارجمند و گرامی با عرض سلام و سپاس از ارتباط با این مرکز
عذاب وجدان شما نشان می دهد که چراغ ایمان در خانه قلب تان روشن است و از وجدان بیدار و نفس لوّامه فعال برخوردارید.
علت نا آرامی روحی شما فقط ارتکاب گناه نیست، چه بسیارند افرادی که غرق گناه و فساد و جنایتند اما حال خوش (ولی به ظاهر ناخوش )شما را ندارند. زیرا تکرار و استمرار انواع گناه و معصیت آگاهانه باعث شده که از یک سو چراغ ایمان و انسانیت در درون شان خاموش گردد، وجدان شان بمیرد، نفس لوّامه از کار بیفتد و به جایش نفس امّاره بالسوء فعال گردد،
از سویی دیگر خدا آنان را به حال خود رها کند و ابر رحمت و مغفرت خویش را از سرشان بر مي دارد، تا گناه شان زیادتر شود. رسوایی و فضاحت و عذاب آنان در دنیا و آخرت فزون تر گردد.
امّا گنه کارانی( مثل شما ) که فکر گناه، روح آنان آزار می دهد،مورد لطف و محبت خدا هستند. چون خدا دوست تان دارد و می خواهد هر چه زودتر در دنیا پاک شوید، این حال را به شما داده است تا وجدان و نفس لوامه تان پیوسته بیدار و فعال باشد، روشنایی چراغ ایمان تان پر نورتر گردد، از این راه بتوانی به خدا نزدیک تر گردی.این حال را غنیمت بدان.
رسول اکرم(ص) فرمود:
هر مرضی دارویی دارد. داروی گناهان استغفار و طلب عفو و آمرزش از خدا است. (1)
گناه هر چه باشد، قابل توبه است و توبه از آن در درگاه الهی پذیرفته می شود. به شرط آن که توبه حقیقی باشد؛ یعنی انسان از عمق دل پشیمان شده باشد. با عزمی راسخ بخواهد آن گناه را ترک کند. در این صورت خداوند نه تنها توبه را می پذیرد،بلکه توبه کننده واقعی را دوست دارد. (2)
توبه که به معنی پشیمانی واقعی از معصیت است،هم موجب بخشش گناه شده و هم صفحه قلب را از آلودگی به گناه پاک و تیرگی را مبدّل به روشنایی می سازد. جبران گناهان، با استغفار کردن و از آن گناه و سایر گناهان توبه کردن،خود را از هر گناه و نافرمانی خدا دور نگه داشتن، پایبند بودن به انجام واجبات به ویژه نماز اول وقت و گناهان خود را برای هیچ کسی جز خدا نگفتن تحقق می یابد.

پی نوشت‏ها:
1. محمد ری شهری، میزان الحکمه، ماده ذنب، شماره 6655، ج 2، ص 997.
2. بقره (2) آیه 222.