سلام من جوانی21ساله هستم که به دلایل متعددقادربه ازدواج نمی باشم لذاتسمیم به ازدواج موقت گرفته ام.
چندسالی است بادختری رابته دارم که درخانه پدرزندگی میکند وخودنیزدارای درآمد می ب
اشدولی ایشان به دلیل خیانت مردی باکره نمی باشدونیزدرعین حال ازدواج هم نکرده مگربه شکل موقت.حال باتوجه به اینکه میخاهیم در روابتمان دچاره گناه وقفلت نشویم آیاما میتوانیم خودمان صیقیه موقت ازدواج رابخانیم.آیااصلا ازدواج ما مشکل شرعی ندارد.وگرمشکل شرعی داردراهکار شمابه مادراین مورد چگونه می باشد.
باتشکر
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
در فرض سؤال که دختر مذکور باکره نمی باشد، چنانچه دختر راضی به ازدواج موقت باشد، نیاز به اذن پدر دختر نمی باشد . می توانید با هم ازدواج موقت کنید.(1)
اگر با رعایت شرایط خواندن صیغه عقد، خود شما بتوانید عقد موقت را درست بخوانید، اشکال ندارد . می توانید با هم صیغه عقد موقت را بخوانید.
خواندن عقد ، چه دائم چه موقت شرایط دارد ،از جمله:
الف) از شرایط عقد ازدواج آنست كه به عربى صحيح خوانده شود. اگر خود مرد و زن می توانند صيغه را به عربى صحيح بخوانند ،بنابر احتیاط واجب باید به عربی صحیح بخوانند . اگر نمی توانند ،چنانچه عقد را به فارسی یا با هر زبان دیگری بخوانند، بايد لفظى بگويند كه معناى زَوَّجْتُ و قَبِلْتُ را بفهماند.(ترجمه فارسی متن عقد موقت را با رعایت شرایط بخوانند صحیح است)
اگر در عقد یک حرف اشتباه خوانده شود که معنا را عوض کند ،عقد باطل می شود. (2)
ب) کسی که صیغه را می خواند ، قصد انشا و جدّیت در عقد داشته باشد. يعنى اگر خود مرد و زن صيغه را مىخوانند، زن با گفتن «زَوَّجْتُكَ نَفْسِى» قصدش اين باشد كه خود را زن او قرار دهد. اگر مرد وکیل می شود ،باید با گفتن «زَوَّجْتُ مُوَكِّلَتِى (فلانا) لِنَفْسى فِى المُدَّةِ الْمَعْلُومَةِ عَلَى الْمَهْرِ الْمَعلُوم»قصدش این باشد که او را همسر خود قرار داده و با گفتن« قبلت »قصدش پذیرش ازدواج باشد. (3)
ج) كسى كه صيغه عقد را میخواند، بايد مفهوم لفظى را كه مى گويد ،دقيقاً بداند. اگر به عربی بخواند، در صورتی که هر کلمه را صحیح بخواند و معنای هر کلمه را جدا گانه بداند ، صحیح است.(4)
د) در عقد موقت باید مهریه و مدت تعیین شود . بدون تعیین مهریه و مدت عقد، عقد موقت صحیح نیست.(5)
ه) اگر دختر باکره باشد، به نظر اکثر مراجع بنا بر احتیاط واجب باید پدر دختر اجازه بدهد.(6)
پی نوشت ها:
1.آیت الله خامنه ای، پاسخ به سؤال های مورد ابتلا، سؤال 50.
2. امام خمینی،توضیح المسائل؛ مسئله2369 ( در مسائلی که رهبری فتوا نداشته باشد و علم به اختلاف فتوای رهبری با امام نباشد، فتوای امام خمینی برای مقلدان رهبری حجت است( پاسخ سوال های مورد ابتلا از رهبری، سؤال1).
3. همان، مسئله 2370.
4. همان، مسئله 2372.
5. همان، مسئله 2421 ذیل مسئله نظر آیت الله مکارم.
6. همان، مسئله2376.






