علمای اسلام در تعریف متقین می گویند کسانی هستند که تقوی پیشه کنند یعنی گناه نکنند ولی در اوایل سوره بقره می فرماید: کسانی که ایمان به غیب دارند و نماز می خوانند و انفاق می کنند و ... لطفا توضیح دهید.
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
تقوا از "وقایه" به معنی حفظ و خودنگه داری است . در این جا به معنای خود نگه داری از ارتکاب معاصی و کارهای ناپسند به پیشگاه خدا است. کسی که به اعتقادهای حق معتقد گردد و به اخلاق پاك انسانی آراسته شود و واجبات را انجام داده و حرام ها را ترک کند، با تقوا است.
ایمان به غیب یعنی خدا و ملائکه و معاد مورد خواست و امر خداست . ایمان آوردن، مصداق تقوا و حفظ کردن خود از قهر و خشم خداست ،همچنان که نماز خواندن و انفاق کردن از دیگر وجوه تقوا می باشد . همچنان که کفر به غیب و خودداری از انفاق واجب، از گناهان بزرگ است.
