مشاوره

با سلام و تشکر از اعتماد شما نسبت به مرکز
ازدواج، مستلزم رعایت برخی شرایط است که در صورت بی‌توجهی نسبت به هر یک از این موارد با مشکلاتی روبرو خواهیم شد.
پیش از آنکه بخواهیم به ابراز علاقه خودمان به دختر مورد علاقه خودمان بپردازیم، باید دریابیم که آیا خود ما آمادگی ازدواج و تشکیل یک زندگی مشترک را داریم یا نه!؟
منظور از واجد شرایط بودن صرفاً شامل موارد مالی و اقتصادی و رفتن به سربازی نمی‌شود. آنچه مهم‌تر از موارد مذکور است، مسئولیت پذیری یا عدم مسئولیت پذیری هر یک از پسر و دختر است که آیا می توانند نسبت به تعهدات خود پایبند باشند و مسئولیت‌هایی را که هنگام افراز پیمان زناشویی، بدان ملتزم شده اند را مورد توجه و پذیرش قرار می‌دهند یا آنکه آن را نادیده گرفته و نسبت به آن بی‌توجه می‌مانند.
برای دریافت این موضوع می توانید به وضعیت کنونی خودتان توجه نمایید که آیا در خصوص افراد خانواده خودتان و افراد دیگر مسئولیت پذیر هستید و یا آنکه از پذیرش مسئولیتهای خودتان سر باز می‌زنید و آن را به تأخیر انداخته و یا کلاً به دیگران واگذار می‌کنید.
اغلب افرادی که در زندگی نقش ‌خود را نمی پذیرند و به دیگران در انجام امور مشترک کمک نمی کنند و وظایف خود را به دیگران واگذار می‌کنند، هرگز صلاحیت ورود به زندگی مشترک را ندارند و به احتمال قوی در زندگی آینده نیز همین گونه رفتار خواهند نمود.
از سوی دیگر، وجود حداقل سنی که فرد توان درک و تجزیه و تحلیل مسایل را داشته باشد، نیز برای تشکیل زندگی مشترک ضرورت دارد. گاهی افراد هنوز به اندازه کافی از پختگی برخوردار نیستند و نمی‌توانند تمام ابعاد مسایل را بررسی نموده و آن را در تصمیم‌گیری و حل مسایل مورد توجه قرار دهند. از سوی دیگر گاهی افراد همچنان در یک تغییر پذیری هیجانی قرار داشته و هنوز از یک ثبات هیجانی مناسب برخوردار نیستند؛ این افراد نیز واجد شرایط ازدواج نیستند.
در مجموع با در نظر گرفتن آنچه بیان شد، ملاحظه می‌فرمایید که صرفاً علاقمند شدن به دیگران برای تشکیل زندگی مشترک کافی نیست و تحقق برخی شرایط دیگر نیز باید مورد لحاظ قرار گیرد.
اما برای تسلیم درخواست ازدواج، بهترین روش ارایه یک درخواست مؤدبانه از مسیر رسمی است. این مسیر می‌تواند اطمینان آفرین باشد و شؤونات هر یک از خانواه ها رعایت می‌گردد. روشن است که هر گونه سرپیچی از این مسیر مشخص می‌تواند مشکلاتی را به وجود آورد؛ مثلاً موجب بی‌احترامی به خانواده مقابل یا توهین نسبت به آنان تلقی گردد. ممکن است فرد مقابل را گستاخ بخوانند یا او را بی کس و کار تلقی نمایند. همچنین می‌تواند طرفین را به یکدگیر وابسته کند و در صورت مخالفت والدین یا جور نبودن شرایط برای ازدواج، آنها را با اختلالات عاطفی و روانی بی‌شماری روبرو سازد و کارکرد آنها را تحت‌الشعاع قرار دهد.
بنابراین ما چیزی به نام ابرا علاقه نداریم و آنچه همیشه بر اساس سنت های اسلامی و عرفی در میان است، ارایة درخواست ازدواج است که در ضمن دربردارنده علاقه برای ادامه مسیر دادن با یکدیگر است. آنچه از فرهنگ مهاجم به چشم می‌خورد درخواست علاقه است که می تواند شامل درخواست ازدواج باشد و یا نباشد.
اما دلیل اینکه چرا ما باید از ابراز عشق و علاقه به دور باشیم آن است که:
در هر صورت به خوبی می‌دانیم که علیرغم خواسته‌های ما گاهی تحقق ازدواج امکان‌پذیر نمی‌گردد؛ در این صورت کافی است توجه داشته باشیم که یک پیام مملو از عاطفه نسبت به یک فرد نامحرم مؤنث که هنوز نسبت به او هیچ تعهدی نداریم، چه مشکلاتی را می‌تواند برای او به همراه داشته باشد. به همین دلیل اخیراً در برنامه های آموزش به جوانان در برخی کشورهای غربی نیز این مسأله مورد توجه قرار گرفته است که شما باید نسبت به یکدیگر مسؤول بمانید و تنها به خودتان نیاندیشید.
یک ابراز علاقه غیر مسؤولانه ما در حالی که هیچ یک از شرایط برای رسیدن به یکدیگر فراهم نیست، می‌تواند وضعیت روانی او را به هم بریزد و یا آنکه پاسخ ردّ او می‌تواند ذهن ما را پریشان نماید.
بنابراین بهتر است با خانواده گفتگو نمایید و آنها را از تصمیم خودتان مطلع سازید و طی یک اقدام رسمی مسائل را با خانواده او بررسی نمایید و با مشورت با والدین، به یک تصمیم عاقلانه و مناسب دربارة ازدواج برسید.