بسم الله الرحمن الرحيم
با سلام و تحيت
آيا سند محكم تاريخي مبني بر بعثت انبياء در خاور دور و جود دارد؟ اگر آري، آيا اثري از ايشان باقي است؟
آيا حضرت رسول اكرم (صلي الله عليه و آله و سلم) كه خاتم الانبياء بودن و رسالتشان جهاني بود، در زمان حيات شريفشان مبلغي به اين منطقه اعزام داشتند؟ اگر خير، آيا اين مطلب، عجيب و بر خلاف جهاني بودن رسالتشان نيست؟
متشكرم
پرسش: ارسال رسول به چين و ژاپن شرح :
آيا سند محكم تاريخي مبني بر بعثت انبيا در خاور دور و جود دارد؟ اگر آري، آيا اثري از ايشان باقي است؟
پاسخ:
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
یکی از مشکلات رخدادهای تاریخی عدم شفافیت آن است؛ مکان ظهور پیامبران از مسایل تاریخی است که ابهام دارد و قضاوت درباره آن مشکل است. اما با توجه به رهنمودهای وحیانی میگوییم: ظهور پیامبران اختصاص به منطقه خاصی ندارد و طبق آموزههای اسلامی همه امتها از خود پیامبر داشتهاند: «وإن مِن أُمّة إلاّ خَلا فیها نذیر؛(1) در هر امتی نذیر و هشدار دهندهای وجود دارد»، « لَقَد بَعَثنا فِی کُلّ أُمّةٍ رَسُولاً أنِ اعبُدوا الله واجتَنِبوا الطاغوت؛(2) در هر امتی پیامبری فرستادیم (تا به مردم بگویند) که خدا را بپرستید و از بت دوری کنید».
اگر در قرآن مجید، تنها نام عدّه معدودی از پیامبران بزرگ برده شده؛ بدین معنا نیست که تعداد ایشان منحصر به همین افراد است؛ بلکه در خود قرآن تصریح شده که بسیاری از پیامبران بودهاند که نامی از ایشان در این قرآن به میان نیامده است: «ورُسُلاً لَمْ نَقْصِصهُمْ عَلَیک».(3)
بنابراین نمیتوان گفت که همه پیامبران در یک منطقه خاص ظهور نمودهاند، بلکه طبق احادیثی که در مورد تعداد آنان رسیده ؛یعنی124 چهار هزار نفر، از این تعداد چند پیامبر مشخص مربوط به آسیا و خاورمیانه است، و از بقیه خبری نیست.
این احتمال نیز بعید نیست که بسیاری از مناطق جهان همانند هند، چین،ژاپن، آمریکا و... در گذشتههای دور که امکان ارتباط وجود نداشته، بر حسب ضرورت پیامبرانی مبعوث شدند . اگر چه پیامبران اولوالعزم در منطقه خاورمیانه ظهور کرده اند ، اما پیام آن ها بعدها توسط پیروان شان به تمام نقاط و سرزمین ها رسیده است.
البته برخی از مورخان باور دارند که پیامبران از مناطق معتدل ظهور نمودهاند، زیرا در مناطق معتدل به دلیل ظهور دانشها و صنعت، بیش تر زمینة کمال انسانها فراهم میشود و بیش تر آمادة پذیرش پیامبران هستند. ابن خلدون از طرفداران این نگرش است. وی مینویسد: «حتی بعثت پیامبران بیش تر در نواحی معتدل بوده و ما خبر بعثت پیامبری را در اقلیم جنوبی و شمالی نیافتهایم، از آن جهت که پیامبران باید از نظر خلقت، کاملترین افراد باشند تا پیامی که از جانب خدا میآورند، مورد قبول واقع شود».(4)
پینوشتها:
1. فاطر(35) آیه 24.
2. نحل(16) آیه 36.
3. نساء(4) آیه 124.
4. جعفر سبحانی، منشور جاوید، ج10، ص100- 105 ؛
ناصر مکارم، پیام قرآن، ج7، ص396 - 398.
پرسش: آيا حضرت رسول اكرم كه خاتم الانبيا بود و رسالت شان جهاني بود، در زمان حيات شريف شان مبلغي به اين منطقه اعزام داشتند؟ اگر خير، آيا اين مطلب، عجيب و بر خلاف جهاني بودن رسالت شان نيست؟
پاسخ:
در كتاب هاي تاريخ كه از نامه هاي پيامبر اكرم سخن به ميان آورده اند، به ذكر نامه هاي حضرت به امپراطوران بزرگ مانند روم و ايران جهت دعوت به اسلام پرداخته، اما سخن از نامه اي به سوي چين نگفته اند .
پيامبر اسلام بنا نداشتند به تمامي نقاط دنيا نامه نوشته و آن ها را دعوت به اسلام نمايند. بين كشورهاي پهناور فقط به بزرگ ترين آن ها كه داراي امپراطوري عظيم بودند، نامه نوشتند.
افزون بر آن رسالت جهاني داشتن حضرت مبتني بر آن نيست كه در زمان حيات خود
حضرت به تمام نقاط نامه نوشته و آن ها را دعوت به اسلام نمايند، بلكه با توجه به محذوريت هاي زماني و مكاني از نظر طبيعي چنين امكاني وجود ندارد كه پيام اسلام و دعوت مردم به آن، با ابزار طبيعي آن زمان، در زماني حدود 23 سال( از آغاز بعثت بيامبر تا زمان رحلت آن بزرگوار )به تمام نقاط كره زمين برسد . بنا بر اين چنانچه پس از رحلت پيامبر ،پيام قرآن و حضرت به مردم كشوري رسيد ، دعوتي است به سوي اسلام ،همان گونه كه بسياري از كشورها پس از رحلت حضرت با اسلام آشنا شده و آن را پذيرفتند.
اين امر با جهاني بودن رسالت پيامبر اسلام كاملا سازگار است و هيچ گونه منافاتي ندارد. شايد منشا چنين تصوري آن باشد كه جهاني بودن رسالت پيامبر را در اين مي بينيد كه حضرت مي بايست همه مردم دنيا را به اسلام دعوت مي نمود . اما چنين مطلبي ضروري نيست.
پیشینه ورود اسلام به چین، به قرن اول هجری باز میگردد. مهاجرت عربها و فارسها از راههای دریایی و جاده ابریشم، در زمان سلطنت سلسلهٔ تانگ(2) موجب ورود دین اسلام به کشور چین شده ، نقش مهمی را در برقراری ارتباط بین این کشور و کشورهای اسلامی ایفا کرد.
برخی معتقدند که در زمان عثمان، هیئتی برای تبلیغ دین اسلام وارد چین شده و با امپراطور سلسله تانگ نیز ملاقات کرده است. ابی وقاص در صدر اسلام با یک گروه ۴۰ نفره از مسلمانان از طریق دریا وارد جنوب چین در شهر کانتون شده ، مجموعاً سه بار بین ایران و چین مسافرت کرده است. ابی وقاص به همراه ۴۰ تن از پیروان خود هنگام نماز کشته شدند. بعدها مسجد ابی وقاص که جزو قدیمیترین مساجد چین است که در مرکز شهر کانتون واقع شده، در همین محل ساخته شد . در حال حاضر به نام «روضه ابی وقاص» خوانده می شود.(1)
پي نوشت
1. فصلنامه نامه تاریخ پژوهان،بهار 1385 - ش 5 ؛
اسلام در چین؛ همگرایی یا تجزیه طلبی از 75 تا 106، درو . سی . گلدنی - مترجم: بحرانی پور و زارعی .






