پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
از نظر اسلام رهبر جامعه مانند پدر مي‌ماند كه بين فرزندان خود عدالت را رعايت مي كند و بين آن ها فرق نمی ‌نگذارد. معنا آن است رهبر به جناح و گروه خاص وابسته نبوده، متعلق به همه مردم می باشد. از این رو بایسته است رهبر فراجناحی عمل کند .فراجناحي بودن رهبر میزان موفقیت وی را افزایش مي دهد و مقبولیت مردمی را در پی دارد. مقبولیت مردمی آن گاه حاصل می شود که همه احساس ‌كنند. رهبر متعلق به همه آنان مي‌باشد.
اما اگر فراجناحي بودن رهبر و يا عدم حمايت وی از گروه و جناح خاص، ظلم به آن جناح محسوب شود و يا سياست و عملكرد يك جناح- که بيش تر با موازين اسلامي هماهنگ و همسو مي‌باشد- زیر سوال رود ، رهبر مي‌تواند از آن جناح حمايت كند، زيرا در غير اين صورت به آن جناح ظلم شده است.
رهبر نمی تواند در برابر بی عدالتی و ظلم نسبت به افراد بی تفاوت باشد . اگر پدری مي‌بيند به يكي از فرزندان وي ظلم مي‌شود ،بايد از آن فرزند دفاع نمايد. البته حمايت رهبر از يك گروه و جناح بايد به گونه‌اي باشد كه مقام وي تنزل نكند . وانمود نگردد كه وی وابسته به فلان جناح مي‌باشد. بر همين اساس مي‌باشد كه امام راحل و رهبر معظم انقلاب هر دو مانند پدر نسبت به مردم و جناح‌ها ی مختلف برخورد مي نمودند . البته اگر امام و رهبر انقلاب احساس مي‌نمودند كه برخي از جناح‌ها در صدد سياه‌نمايي نظام هستند ، با آنان برخورد می نمودند‌. امر به معناي جناح‌گرايي نيست، بلكه دفاع از نظام مي‌باشد که حفظ نظام از اهم واجبات است.