من تنها پسيرخانواده هستم و 5 خواهر دارم که يکي از آنهاهنوز در خانه پدري مي باشدچند سال پيش بعد از اتمام تحصيلاتم (ارشد) چند ماهي دنبال کار گشتم که در شهر بسيار دوري از خانواده ام بود مادرم تعلق خاطر زيادي به من داشت و من قلبا نمي خواستم اورا تنها بگذارم از طرفي مجبور به کار کردن هم بودم که پدر و مادرم خواستن که من به محل کارم بروم و آنها را به خدا بسپارم.اما من قلبه ناراحت بودم بعد از چند ماه مادرم مريض شد و فوت کردند حالا از آن زمان تا حالا من خودم را مقصر مي دانم که شايد اگر بيشتر دنبال کار در شهر خودمان مي گشتم پيدا مي کردم و مادرم را در مشکلات زندگي تنها رها نمي کردم الان مادرم زنده بود. در حال حاضر نيز دور از پدرم
هستم و هرچه درخواست انتقالي مي کنم موافقت نمي کنند پدرم نيز با سن 80
سال نياز به مراقبت دارند البته خواهرمدر منزل هستند ولي باز هم من دچار
عذاب وجدان هستم نمي دانم چکار کنم نمي خواهم در اين دنيا و آخرت شرمنده
پدر و مادرم باشم، شما بگوئيدچکار کنم.
وقتي به داستان جهاد آن مرد عرب و نگهداري پدر و مادرش و صحبتهاي پيامبر فکر مي کنم تنم بيشتر مي لرزدو خودم را مقصر مي دانم.
پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباط تان با این مرکز
با این وصف در مرگ مادر مقصر نیستید و نباید خود را سرزنش کنید . نمی توان گفت اگر کنار مادرتان بودید نمی مرد . هر کس اجلی دارد .قرآن مجید این کلام منافقان را که مىگفتند: «اگر ما سهمى از پيروزى داشتيم، در اين جا كشته نمىشديم»! رد می کند و می فرماید :
یَقُولُونَ لَوْ كانَ لَنا مِنَ الأَمْرِ شَيْءٌ ما قُتِلْنا هاهُنا قُلْ لَوْ كُنْتُمْ في بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ ؛
اگر هم در خانههاى خود بوديد، آن هائى كه مرگ بر آن ها مقرر شده بود، قطعاً به سوى آرامگاههاى خود بيرون مىآمدند و آن ها را به قتل مىرساندند.(1)
مهم انجام وظیفه در قبال پدر و مادر است . اگر در کنار پدرتان نیستید ،سعی کنید به او سر بزنید و نیازهای او را برطرف کنید و به او محبت نمایید .برای مادرتان خیرات بدهید و نماز بخوانید و طلب مغفرت کنید .حال که با درخواست انتقالی شما موافقت نمی کنند ، عذرتان موجه است . از راه دور مراقب پدر باشید و ازخواهرتان که زحمت می کشد ،با زبان و عمل قدردانی کنید.
پی نوشت :
1. آل عمران (3) آیه 154.
