با سلام و خسته نباشيد
دانشجوي پسر متولد سال66 هستم كه خلاصه روند تحصيلي من به شرح ذيل ميباشد : بنده در دوره دبيرستان و پيش دانشگاهي در رشته علوم رياضي جزء بهترين ها بودم و معدل بالايي داشتم اما به دليل كم كاري ، تنبلي ، عدم اعتماد به نفس در كنكور سراسري رتبه ي خوبي نياوردم ودر يكي از دانشگاههاي پيام نور اطراف شهرمان در رشته رياضيات كاربردي قبول شدم كه نه علاقه چنداني به آن دارم و نه از آن دانشگاه راضيم چون من خودم را بالاتر از آن رشته و دانشگاه ميپندارم و...حالا بعد از 8ترم كه سه ترم را بدون اطلاع خانواده مرخصي گرفته و دانشگاه نرفتم تنها 40واحد درسي از 135 واحد پاس كرده ام و اين دلايل مختلفي دارد كه از آن صرف نظر مينكم ...الان طرافيان،خانواده وعلي الخصوص پدرم زمتني كه از من سوال ميكنند چقدر تا پايان تحصيل فاصله داري جوابي براي گفتن ندارم واكثرا دروغ ميگويم كه در حال اتمام ميباشد(در ضمن من حدود 5ماه بايد سربازي برم كه هنوز نرفتم وبقيه خدمتم به دليل خدمت جبهه پدرم كسر خواهد شد)اين بود شرح حالم...وحالا من سر چند راهي مانده ام كه چه كنم و چه راهي رو انتخاب كنم...انصراف؟ادامه؟و.....ولي تنها اين را ميدانم كه بايد با سواد شوم چون هم استعداد و هم علاقه به علم دارم.شما مرا راهنمايي كنيد كه اولا كلا چه كنم وچه تصميمي براي آينده ي خودم بگيرم و چه جوابي به پدم دهم كه بيش از اين آبرويم نرود،،،،،،،،،،با تشكر فراوان
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
اين طوري كه توضيح دادهايد ، علاقهاي به رشته تحصيليتان نداريد. وقتي كسي علاقهاي به رشته تحصيلياش ندارد ، خيلي روي آن وقت صرف نميكند و موفقيتش كمتر است. اشتباه شما اين بود به رشتهاي كه علاقهاي به آن نداشتيد ،وارد شديد. اگر خود را براي كنكور سال بعد از آن آماده و سعي بيش تري ميكرديد بهتر بود،چون احتمال داشت در رشته و دانشگاه مورد علاقهتان پذيرفته شويد.
اشتباه ديگر شما اين بود كه به صورت مداوم به خانواده خود دروغ گفته، اگر از آن ها پنهان نميكرديد، بهتر بود و شايد ميتوانستند به شما كمكي بكنند و حداقل الان مشكل گفتن حقيقت را نداشتيد.
راه هاي مختلف را به شما پيشنهاد ميكنيم تا در نهايت خودتان تصميم بگيريد:
يك راه حل به تصميم شما در مورد ميزان درس خواندن برميگردد. اگر تصميم داريد كه بعد از دوره كارشناسي، تحصيل را ادامه دهيد و به كارشناسي ارشد و بالاتر هم فكر ميكنيد، همين رشته را تا مقطع كارشناسي ادامه دهيد . در كنكور كارشناسي ارشد رشته خود را عوض كنيد . در رشته مورد علاقه خود ثبت نام كنيد.
در كنكور كارشناسي ارشد، خيلي مهم نيست كه مدرك كارشناسي شما چيست. فقط مهم اين است كه يكي از گرايش هاي علوم رياضي باشد. ميتوانيد درس هاي اختصاصي آن رشته را خودتان و از طريق كلاس هاي جبراني بياموزيد تا بتوانيد در كنكور كارشناسي ارشد رشته مورد علاقهتان با دانشجوهاي كارشناسي همان رشته رقابت كنيد. طبيعتا كار مشكلي است ، ولي شدني است. اگر بتوانيد اين كار را بكنيد ،كم ترين ضرر را متحمل شدهايد.
صورت ديگر مساله : تصميم به تحصيل در مقطع كارشناسي ارشد و بالاتر نداريد . فقط ميخواهيد كه تا مقطع كارشناسي تحصيل كنيد. در اين صورت اگر تصميم شما اين است كه فقط يك مدرك كارشناسي بگيريد و در اداره و نهادي و ... استخدام شويد، پيشنهاد ما اين است كه همين رشته را ادامه دهيد. چون معمولا در ادارات مقطع تحصيلي را لحاظ ميكنند، نه نوع رشته را. بنا بر این پیدا کردن یک هدف در رشته ای كه علاقه به آن ندارید، در شما ایجاد انگیزه می کند ،مانند کسی که رشته الکترونیک را خوانده اما به دلیل اقتصادی و نبود کار در رشته خود مشغول کار سفال گری شده است .
اگر این فرد هدفی نداشته باشد، نمی تواند این شغل را ادامه دهد و دچار افسردگی می شود. اما اگر هدفی مثلاً پول درآوردن را هدف قرار دهد، به خاطر همین هدف، سختی ها و عدم همخواني کار با رشته تحصیلی را تحمل می کند.
اما اگر تصميم به تحصيل در مقطع كارشناسي ارشد و بالاتر را نداريد، ولي ميخواهيد در رشته مورد علاقهتان، مقطع كارشناسي را به اتمام برسانيد و وارد كار تخصصي همان رشته مورد علاقهتان شويد، بايد رشته فعلي خود را رها كنيد و در رشته مورد علاقهتان ادامه به تحصيل بدهيد. كسي كه علاقه دارد در رشته عمران تحصيل كند و وارد كارهاي مربوط به آن بشود ، نميتواند با كارشناسي رياضي محض وارد بازار كار رشته عمران شود.
در نهايت توصيه ما به شما اين است : در عين حال كه به مطالب پيشنهادي فكر ميكنيد، به يكي از اساتيد دانشگاه خود (كه آگاهي خوبي نسبت به گرايشهاي علوم رياضي دارد و ميتواند مشاوره تحصيلي بدهد )مراجعه كنيد . موضوع را با او هم در ميان بگذاريد، به احتمال زياد اساتيد دانشگاه تان ميتوانند اطلاعات خوبي به شما بدهند.
در مورد جوابگوئي به پدرتان هم، بهترين كار راستگوئي است. مشكلات خودتان را با او مطرح و سعي كنيد كه او را در جريان مشكلات خود بگذاريد. كم ترين منفعتي كه راستگوئي دارد، اين است كه از فشارهاي رواني ناشي از دروغگوئي هاي مكرر خلاص ميشويد. فوقش اين است كه پدرتان ناراحت مي شوند و با شما دعوا ميكنند، ولي بالاخره بعد از چند روز تمام و فشار رواني شما كم ميشود . ميتوانيد بهتر تصميم بگيريد. اگر برای گفتگو با پدر مشاور دانشگاه تان را هم سهیم کنید، مفید خواهد بود.
ما هم اميدواريم در تحصيل موفق باشيد و بتوانيد در زمينهاي كه علاقه داريد فعاليت كنيد.
