آیااین عقیده که درزمان غیبت حضرت حجت مصداق بارز امر به معروف توجه دادن مردم به حضرت حجت است صحیح است؟به علاوه آیا این سخن که مبارزه ی حساب نشده با ظالمین به علاوه جهاد ابتدایی دراین عصر باعث هدر دادن نیرو ها وتقویت دشمنان می شود صحیح است؟
پرسشگر گرامی با سلام سپاس از ارتباط تان با این مرکز.
آن سخن گرچه مستند روايي براي آن وجود ندارد و يا ما بدان دست نيافتيم، ولي سخن خوبي است و محذور عقلي و شرعي ندارد، گرچه آفتاب عدل گستر در عصر ظهورش روشنتر از آن است كه براي معرفي و توجه دادن مردم به او نيازي به امر به معروف باشد، زيرا اولا عملكرد حضرت و عدلگستري او بهترين و بالاترين معرف اوست . مردم را به سوي او جذب ميكند.
ثانيا عقل و رشد فكري بشر در عصر ظهور به گونهاي است كه درك اينگونه حقايق و پذيرفتن آن براي بسياري از مردم آسان خواهد بود. چون حقايق در آن عصر بسيار روشن و پذيرفتن آن آسان است. (1)
در عصر غيبت جهاد ابتدائي مطرح نيست ، ولي مبارزه فرهنگي و تبليغاتي براي نشر اسلام و جلوگيري از گسترش باورهاي كفر و شرك و الحاد ، هرگز به معناي هدر دادن نيروها نبوده و پديده مطلوب و وظيفه ديني مسلمانان است. از اين رو فقيه بزرگ معاصر امام خميني (ره) در نقد تصور مسئوليتگريزي در زمان غيبت حضرت مهدي ميگويد:
بعضي گمان ميكنند كه انتظار فرج به اين است كه انسان در گوشهاي بنشيند و فقط براي ظهور حضرت دعا كند و تكليف خود در برابر اسلام و امت اسلام را تنها در حد بيان احكام شرعي ادا كند. برخي ديگر انتظار فرج را به اين ميدانند كه ما كاري نداشته باشيم كه در جهان چه ميگذرد و بر ملتهاي مسلمان چه ميگذرد. همه اينگونه برداشت خلاف اسلام است و اسلام آن را نميپذيرد و اين تصورها با روح اسلام ناسازگار است. (2)
با توجه به كلام اين مصلح و اسلامشناس بزرگ معاصر معلوم ميشود كه در عصر غيبت گرچه جهاد ابتدائي ممكن است مطرح نباشد، ولي دفاع و تبليغ و مبارزه فرهنگي وظيفه مسلمان است . هرگز نبايد آن را هدر رفتن نيروها و تقويت دشمن تلقي نمود.
پي نوشت:
1. سيماي اهل بيت در عرفان امام خميني، ص224، نشر مؤسسه آثار امام 1387ش.
2. صحيفه امام، ج21، ص13، ج3، ص340، نشر مؤسسه آثار امام 1378ش.
