با عرض سلام
بنده طی ماجرایی که بین خودم و دوستم اتفاق افتاده بود, دوستم را مجبور به شکستن قسمش کردم.
برای روشنی موضوع ماجرا را به صورت مختصر خدمت شما میگویم
در بهار امسال قصد مسافرت به اتفاق دوستان پیش از امتحانات پایان ترم دانشگاه کردیم
هر چند مهم نیست اما هدفمان رفتن به شهر کاشان و آوردن یکی از دوستان از کاشان به شهر خودمان بود که آن زمان آنجا مشغول درس خواندن بود
این مسئله را با دوستم مطرح کردم و استقبال کرد اما چند روز بعد گفت که او نمی آید و در واقع میخواست من را منصرف کند چون بدون حضور او من هم مایل به این مسافرت نبودم
دلیلش را خواستم که با اصرار های زیاد گفت یک نفر مطلبی به من (دوستم) گفته و قسم داده که نگویم
حقیقتا من از لحاظ روحی به آن مسافرت احتیاج داشتم و به شدت دچار مشکلات عصبی و روحی بودم
وقتی این عکس العمل را از دوستی که از کوچکترین مسائل من با خبر است و میداند برای چه قصد این مسافرت را کرده ام دیدم بسیار ناراحت شدم و به دل گرفتم
البته مدت سه ماه است که رابطه ام به دلایلی که همین موضوع یکی از آن هاست با این دوستم کم کرده ام و در حد یک هم کلاسی نگه داشته ام
که امشب سر صحبت باز شد و یکی از دلایل دوری این سه ماه را همین موضوع مسافرت بیان کردم و البته دوستم هم شوکه شد و گفت که اون یک نفر مادرت بود و من رو هم به جان مادر و پدر خودم قسم داده بود که به تو یعنی من نگوید و فقط من را منصرف کند

یعنی من باعث شدم دوستم قسم خودش را بشکند و از آنجایی که پدر و مادر این دوست برای من خیلی عزیز و محترم هستند خواستم بدانم چکار باید بکنم و الان از قبل ناراحت تر هستم با آنکه مشتاق آن بودم بدانم چه کسی باعث نرفتن من به مسافرت شده

لطفا کمک کنید
با تشکر

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با این مرکز.
قسم دوست شما شرعی نبوده است و شکستن آن هیچ اشکالی ندارد.
قسم شرعی که عمل به آن واجب است ،شرایطی دارد،
یکی از شرایط آن است که قسم به یکی از نام های خداوند خورده شود . چنانچه انسان به یکی از نام های خداوند قسم بخورد که کاری را ترک کند یا انجام دهد و سایر شرایط آن موجود باشد، باید به قسم خود عمل کند.(1) اما اگر قسم به نام خداوند نباشد و به قرآن یا پیامبر و یا امامان قسم بخورد ، شرعا عمل به آن واجب نیست.
درمورد سؤال شما، اولا مادر شما دوست شما را قسم داده است. خود ایشان قسم نخورده است، ثانیا قسم به جان پدر و مادر شرعا قسم حساب نمی شود . عمل به آن واجب نیست . اگر موضوع را به شما گفته ، مرتکب گناه نشده است . شما هم که او را وادار کرده اید که موضوع را به شما بگوید، مرتکب گناه نشده اید.
لطفا هرگاه سوال شرعی می پرسید ،نام مرجع تقلید خود را ذکر کنید تا بر اساس نظر مرجع شما پاسخ بدهیم .
پی نوشت:
1. توضیح المسائل مراجع، ج2، مسأله 2671.