با سلام و خسته نباشید و تشکر از سایت خوبتان
می خواستم بدونم خدا برای تحقق آرزوهای خوب و مثبت انسانها مثلا آرزوی کسب علم و خدمت به آدمیان و...با توجه به اینکه خود شخص تلاش لازم و کافی را کرده باشد چه وعده ای داده است. در احادیث قدسی و روایات چه اشاره هایی شده است؟؟
حال اگر شخص آرزویی غیر قابل دسترس در ذهن داشته باشد هم از لحاظ توانایی و مالی ولی آرزویش برای رضای خدا باشد و بسیار مفید برای مردم،با اینکه خدا گفته است که من این شخص را از دنیا خارج نمی کنم مگر اینکه او را به آرزویش برسانم آیا تناقض ندارد..چون افراد زیادی بوده اند که به آرزویشان نرسیده ولی آرزوهایشان بسیار بسیار مفید و آخرت ساز بوده؟این نرسیدن را چه طور توجیه میکنید؟
اگر دعا و ذکری هم در این زمینه بیان کنید ممنون میشم.
با تشکر

با سلام و تشکر به خاطر ارتباطتان با این مرکز
خداوند برای تحقق آرزوها وعده ای نداده است. پرسیده اید : " اگر شخص آرزویی غیر قابل دسترس در ذهن داشته باشد با اینکه خدا گفته است که من این شخص را از دنیا خارج نمی کنم. مگر اینکه او را به آرزویش برسانم، آیا تناقض ندارد."
نخست آن که خداوند حکیم نظام هستی را بر پایه اسباب و مسببات قرار داده است. یعنی برای پیدایش هر پدیده ای ،علتی خاص و برای حل هر مشکلی ، راهکارهای ویژه ای تعیین نموده است . انسان باید به کمک عقل و فکر خدادادی خود و مشورت با افراد آگاه و متخصص در هر کاری اقدام نماید . همزمان از آغاز هر کار تا پایان آن با دعا و توسل به لطف و عنایت های خداوند امیدوار باشد . از او بخواهد اقداماتش را به هدف و نتیجه مطلوب برساند و آرزویش را برآورد. بر این اساس برآورده شدن آرزوها بدون فراهم کردن مقدمات امری غیر ممکن است .
دوم : در منابع روایی به منبعی که این روایت را نقل کرده باشند، دست پیدا نکردیم . بر فرض درست بودن و وجود این روایت مراد آرزو هایی است که مقدمات تحقق آن بر پایه اسباب و مسببات فراهم شده و در حقیقت فرد توانایی انجام آن کار را داشته و از خداوند خواسته تا او را به آرزویش برساند و خداوند آن را به اجابت رسانده است. بنابراین تناقضی با برآورده نشدن آرزوی غیر قابل دسترس ندارد.
نکته :
گاهی دعای انسان بر آورده می‌ شود. اما مقدمات تحقق آن فراهم نیست و یا مصالحی اقتضا می‌کند انجام آن به تأخیر بیفتد. حضرت ابراهیم(ع) فرزند نداشت. ده‌ها سال دعا و تضرّع نمود تا این که در 99 سالگی در حالی که پیر شده و موهای او سفید گشته بود، خدا حضرت اسماعیل را به او داد.
حضرت سلیمان پیامبر که حدود هزار سال عمر کرد، صدها سال دعا کرد تا خداوند به او فرزندی دهد و نسل او تداوم یابد، ولی سرانجام بدون داشتن فرزند از دنیا رفت. آیا می‌توان گفت خداوند پیامبرانش را دوست نداشت و آن‌ها پیش خدا ارزش نداشتند. وگرنه آرزو پیامبرش سلیمان را اجابت می‌کرد؟!
نوشته اید : "افراد زیادی بوده اند که به آرزوی شان نرسیده ولی آرزوهای شان بسیار مفید و آخرت ساز بوده. نرسیدن را چه طور توجیه می کنید؟"
اول:برگرفته از کلمات معصومین این است که انسان به تمام آرزوهای خود نمی رسد.
دوم : دنیا عرصه امتحان و محل ظهور و بروز استعدادهای درونی و افکار و عقاید قلبی است. یکی از راه‌های امتحان، قرار گرفتن در میدان شداید و سختی‌ها و تأخیر افتادن اجابت دعاها و آرزوهاست. از خدا بخواهیم که ما را در همه آزمون هایش موفق و ثابت قدم نگه دارد. حُسن ظن و اعتماد به خدا کلید بسیار از درهای قفل شده زندگی و خوشبختی‌ها است. او نسبت به بندگانش بسیار مهربان است. خیر و سعادت را گاهی در قالب سختی‌ها و مشکلات ظاهر می‌سازد . گاهی در لباس آسایش و نعمت ها ، خدا به علم نامحدود خویش می‌داند . نیز می داند صلاح و رستگاری چه کسی از بندگان مؤمنش در میدان مشکلات و مصایب نهفته است . کدام یک از آنان باید در رفاه و نعمت‌ها آن را جستجو کنند. پس باور داشته باشیم که در صورت انجام تکالیف و وظایفی که خداوند برای اهل بلا و مشکلات یا رفاه و نعمت‌ها قرار داده، هر وضعیتی برای ما پیش آید، خیر و خوشبختی ما در همان نهفته است.
ممکن است مراد شما این باشد که شخص آرزوی انجام کاری را دارد که در راستای خدمت به مردم و کسب رضای الهی است ، اما توانایی مالی و ... ندارد . در این صورت بهتر است شخص بگوید اگر خداوند توانایی انجام این کار را به من بدهد، آرزو دارم که آن را انجام دهم .در این صورت خداوند اگر او را در این نیت صادق ببیند، ثواب آن عمل را به او خواهد داد.