با سلام يك سوال داشتم از خدمتتون من يك سال پيش با يك آقايي عقد كردم كه اصلاً علاقه ايي به ايشون نداشتم با خانواده هم اين موضوع را مطرح كردم و گفتم كه من از ايشون بدم مياد و متنفرم و اگر با ايشون ازدواج كنم طلاق مي گيريم اما خانواده با اين عنوان كه اگر شما اين كار را نكني آبروي ما مي ره و همه فهميدند و ... بنده را مجبور به اين كار كردند من سر سفره عقد اعلام كردم كه اگر با اين آقا ازدواج كنم از ايشان جدا مي شوم. بعد از عقد نفرت من از ايشان در حدي بود كه بدون حجاب جلوي ايشان نمي آمدم 3 الي 4 باري ايشان آمدند و بعد از اين قضيه و دعواهاي بنده به صورت توافقي از يكديگر جدا شديم حال اين سوال را از محضر حضرتعالي دارم اينكه اين عقد از نظر شرعي صحيح است يا خير . من اين سوال را از شخص ديگري پرسيده ام اما ايشان عنوان كرده اند كه اگر اجبار در حد گذاشتن چاقو زير گلو باشد عقد صحيح نيست اما به نظر بنده اجبار در هر گروه و طايفه اي متفاوت است بايد با توجه به شرايط حاكم بر خانواده آن را سنجيد اما اين نظر بنده است و من حكم شرعي اين مسئله را مي خواهم اجبار خانواده به صورت كتك و اينجور چيزها نبوده اما در هر خانواده اي اجبار به يك چيز است از نظر خانواده ما اين فشاري كه از سوي بقيه به صورت كلامي اعلام مي شد و عدم توجه به گريه ها و درخواستهاي بنده آيا اين عقد دچار اشكال نمي باشد؟
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
از شرایط صحت عقد ازدواج این است که زن و مرد به ازدواج قلباً راضی باشند.(1) .
اگر به خاطر حرف ها ي پدر و مادرت راضي به عقد شده اي، عقد صحيح است. اگر چه نمي خواستي و دوست نداشتي با شوهرت ازدواج كني، ولي چون پدر و مادرت اصرار كردند. بالاخره راضي شدي .چون بله را گفتي ،عقدتان صحيح است.
اگر تو را به ازدواج مجبور كردند، عقد صحيح نيست. احتیاط این است بدون گرفتن طلاق، با مرد دیگری ازدواج نکنید.
پی نوشت:
1.آیت الله سیستانی،توضیح المسائل،م 2330 ؛
سؤال تلفنی از دفتر آیت الله سیستانی و سئوال از دفتر آيت الله خامنه اي در قم (7746666-0251).
