سلام. من 24 سالمه . 1ساله توبه کردم . ولی خدا بعضی گناهارو نمی بخشه. من یه نفر رو گمراه کردم که دیگه حرف گوش نمی ده تا درست بشه. چیکار کنم؟
با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
برای روشن شدن پاسخ به دو نکته توجه نمایید :
1- توبه از هر کس که به خداوند اعتقاد دارد و واقعاً پشيمان از گناه است و تصميم ترک آن را براي هميشه دارد ، مورد قبول خداوند است. این سخن که خداوند بعضی توبه کاران را نمی بخشد، صحیح نیست.
خداوند متعال راه توبه و برگشت را به روي انسانها گشوده است . آنان ميتوانند با توبه و استغفار، گناهان گذشته خود را جبران کنند . پس از توبه و انابه به درگاه خدا ديگر بار راه تقوا و عبادت را پيش گيرند. به اين جهت قرآن مجيد و روايات اهل بيت(ع) مردم را به توبه دعوت و تشويق نمودهاند.
خداوند در يکي از آيات فرموده است:
«قل يا عبادي الّذين أسرفوا علي أنفسهم لا تقنطوا مِن رحمة الله إنّ الله يغفر الذّنوب جميعاً إنّه هو الغفور الرّحيم وأنيبوا إلي ربّکم؛(1)
اي بندگان خدا که بر خود اسراف و ستم کردهايد، از رحمت خداوند نا اميد نشويد که خدا همه گناهان را ميآمرزد . به درگاه پروردگارتان انابه کنيد».
آيات ديگر هست که همگي دلالت بر غفران و بخشش و عفو الهي دارند. غفران و عفو به معناي پاک کردن و محو کردن آثار (گناه) است.(2)
در روايات از پيامبر(ص) نقل شده است: «التائب من الذنب کمن لا ذنب له؛ کسي که از گناه توبه کند، مثل کسي است که گناهي نکرده است».(3)
البته توبه بايد واقعي و حقيقي باشد. چه بسا افرادي که استغفار ميکنند، باز به گناه آلوده ميشوند و هيچ گونه تصميم جدّي بر ترک گناه نميگيرند. کار اين گونه افراد شبيه مسخره کردن خدا است. توبه کردن از گناهان باعث زدودن اثر گناه و پاک شدن ميشود و در روز قيامت از گناه بازخواست نميشود ،
2- اگر کسي به صورت مستقيم يا غير مستقيم، موجب انحراف يا تحريک و تشويق دیگران به گناه شده ، باید با جان و دل ، در جهت هدايت آن ها بکوشد . از ديگران بخواهد راه گذشته او را رها کنند و وضعيت فعلي او را ملاک قرار دهند.
در حد توان خود مي توانيد در جهت هدايت ديگران كوشش نماييد. اگر این وظایف را برای جبران گذشته انجام دهید و سبب هدایت او شوید و او گوش نکرد ، وظیفه ای بیش تر ندارید. در ضمن بايد مراقب باشيد كه به خاطر هدايت ديگران دوباره گناهان گذشته را تكرار نكنيد.
پينوشتها:
1. زمر (39) آيه 53.
2. المنجد، مادة غفر و عفو.
3. بحار الانوار، ج 16، ص 75.






