تحریف قرآن

با سلام و تشکر به خاطر ارتباط تان با اين مرکز.
در باب تحريف قرآن از نظر روايي، هم در اهل سنت و هم در شيعه روايات فراواني هست که به صراحت يا به اشاره دلالت دارد که قرآن تحريف (کم) شده است . روايات از لحاظ سندي مختلف هستند . اندکي صحيح (داراي سند محکم و معتبر) و بعضي حسن(درجات پايين تر اعتبار) و بسياري ضعيف هستند .
جريان جعل حديث به صورت گسترده از جانب دشمنان شناخته و ناشناخته در طول تاريخ اسلام وجود داشته است. حتي در شيعه افرادي که خود را شيعه و طرفدار امامان نشان داده و به مراتب بالا رسيدند ، بعد زهر خود را ريختند و به جعل حديث همت گماردند ،به طوري که از امامان نقل شده که بعضي اصحاب منحرف ، روايات فراواني در کتب راويان حديث وارد کرده اند(1) .
با توجه به گستردگي اين جريان از زمان رسول خدا و بعد از آن، پيامبر و امامان براي پذيرش حديث معيارهايي ارائه دادند که از جمله آن ها عرضه روايات به قرآن است (2). چون قرآن اصل و کتاب خدا است ، هر روايتي که با آيات و مباني قرآني و اصول روايي و تصريح هاي قرآن و روايات ناسازگار باشد، قطعا کلام رسول خدا و پيامبر نيست . چون با استناد به ادله محکم عقلي و قرآني و روايي، قرآن در امان از تحريف هست ،پس رواياتي که بر وقوع تحريف دلالت دارد، قطعا جعلي هستند يا به معنايي غير از تحريف دلالت دارند .
با توجه به آن مباني محکم، عالمان اسلام اعم از شيعه و سني قرآن را در امان از تحريف شمرده ، همه رواياتي که به صراحت يا به اشاره دلالت بر تحريف دارند، بي اعتبار مي دانند. حتي اگر سند آن ها به ظاهر هيچ عيب و ايرادي هم نداشته باشد.
اما احادیثی که در بالا آورده اید، دلالت بر تحریف و کم شدن قرآن ندارد. بلکه معنای صحیحی دارند که با توجه به آن ها، هم روایت صحیح می تواند باشد و هم دلالت بر تحریف ندارد. اما روایت اول مجهول است(3) . به همین جهت ضعیف می باشد . معنای آن هم می تواند این باشد که در عهد ازل از انسان ها بر اقرار به یگانگی خدا و رسالت پیامبران از جمله پیامبر خاتم و به خلافت اوصیای پیامبران از جمله وصی پیامبر خاتم یعنی امیر مؤمنان گرفته شده است، زیرا این ها همه یک حقیقت هستند.
نمی توان خدایی و یکتایی خدا را قبول کرد ، ولی رسالت پیامبران و پیامبر خاتم را قبول نکرد، همچنان که نمی توان به خلافت اوصیای پیامبران که از جانب خدا معین شده اند و خلافت علی بن ابی طالب که خدا به او عطا کرده، اقرار نکرد . انکار خلافت مانند انکار توحید است زیرا از لوازم اصلی آن می باشد.
روایت دوم هم ضعیف است . علاوه بر آن دلالت دارد که جابر از عبدالله ابن سنان چنین شنیده یا در کتاب او دیده(4) و این برداشت و تفسیر او بوده ،نه عبارت وحی.
اما روایت سوم هم ضعیف است(5) و هم ممکن است دلالت بر تاویل آیه داشته باشد، نه تنزیل آن .
اما حدیث چهارم هم بنا بر قول مشهور، ضعیف است(6) . دلالت بر تنزیل قرآن ندارد. بلکه از تاویل های قرآن است.
عبارت پنجم هم ادامه حدیث چهارم است و همان طور که گفتیم این جا هم جاری است.
بنا بر این روایات فوق هیچ کدام سند معتبر نداشتند . علاوه بر این که دلالت صریح بر تحریف و کم شدن هم نداشتند . اضافه بر همه این ها اگر روایتی سند معتبر هم داشته و دلالت صریح هم بر کم شدن داشته باشد، قابل قبول نیست. زیرا ادله عقلی و قرآنی و روایی قوی تر و محکم تر بر تحریف و کم و زیاد نشدن قرآن دلالت یقینی دارد . با وجود آن ها به روایاتی که دلالت بر تحریف داشته باشد، توجهی نمی شود.
پي نوشت ها:
1. اختيار معرفه الرجال،ص489؛جامع احاديث شيعه،ج1،ص317.(امام صادق فرمود:مغيره بن سعيد(که از اصحاب نزديک امام باقر بود و منحرف شد). روايت هاي فراواني جعل کرد. امام رضا فرمود:خداوند لعنت کند ابو الخطاب (که از اصحاب امام صادق بود) را که او و يارانش روايت هاي بسياري در لابلاي احاديث امام صادق جعل کردند.
2. وسايل،ج27(از سري سي جلدي)،ص110-11.
3.مرآه العقول،ج25،ص107.
4.همان،ج5،ص28.
5.همان، ص60.
6.همان،ص80.