باسلام و عرض خسته نباشید
اجازه بدید اینطوری شروع کنم:
من مدتی پیش با یک خانم مطلقه رابطه ی دوستی برقرار نمودم اما برای اینکه صحبت کردن و ملاقات هایمان اشکال شرعی نداشته باشد تصمیم گرفتیم که یک صیغه موقت سه ماهه بین خودمان جاری کنیم اما ایشان(خانوم)قبل اینکه عقد بخوانیم شرط کرده بودند که این محرمیت صرفا بخاطر اینکه حرف زدنامون گناه نباشه چون نامحرمیم و به من تاکید کرده بودن که نباید از ایشان توقع دیگری همچون رابطه ی جنسی داشته باشم،اما من با اطلاع به شرط ایشان هنگامی که خودمان داخل ماشین صیغه را میخواندیم طوری رفتار کردم که ایشون نتونن دوباره یعنی هنگام خواندن صیغه شرطشان را بیان کنند و هینطور هم شد و ما محرم یکدیگر شدیم اما بعد از مدتی بنده از ایشان درخواست داشتن رابطه ی جنسی نمودم و با اسرار زیاد ایشان نیز با اکراه قبول کردن و ما... پس از اولین بار من برا بار دوم همچین خواسته ای از ایشون کردم باز ایشون بنا به اسرار من اومدن خونمون و پس از گذشت مدتی ایشان شرط کردن که استخاره ای مبنی بر اینکه رابطه ی دوستیمون ادامه داشته باشه یا نه، بکنیم و اگر جواب استخاره خوب آمد ایشان برا بار آخر هم اقدام به رابطهی جنسی بکنن آنگونه که من دوست دارم اما اکر منفی آمد بنده را ترک نمایند،ولی خوشبختانه جواب مثبت شد اینبار نیز با اسرار من که مبگفتم خودت شرط کردی که اگه استخارمون ... ایشان نیز قبول کردن اما اینبار برعکس دو دفعه قبل ایشان از باهم بودن خیلی لذت بردن و بنده هم همینطورو...
حال سوال من این است که آیا آیا من مرتکب گناه شدم در هر سه بار،دوباره اول که شرط عقد را نادیده گرفتم و ازشون خواستم که... اما بار سوم خودشون با پای خوشون اومدن خونه و ازم درخواست کردن که... آیادرست من اسرار کردم ولی چون ایشان به میل خود و رضایت داشتن و اومدن، من مرتکب عمل مکروهی نشدم؟؟؟ و اگر گناه بوده چیکار باید بکنم؟ازشون حلالیت بخوام گناهم بخشیده میشه؟! و اگر ایشان اینبار با میل خود بیان چی؟و با چنین شرایطی که عرض نمودم چگونه میتوانم اقدام به داشتن رابطه ی سکسی کنم که گناه نباشد در صورتی که من و ایشان از لحاظ شرع محرم همیم؟
متشکر میشم زودتر جواب بدید
ملتمس دعا

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
بر اساس فتواي مراجع معظم تقليد زني كه صيغه مي شود اگر در عقد شرط كند كه شوهر با او نزديكي نكند، عقد و شرط او صحيح است و شوهر فقط مي تواند لذت هاي ديگر از او ببرد، ولي اگر بعدا به نزديكي راضي شود، شوهر مي تواند با او نزديكي نمايد.(1) بنا بر اين اگر چه بار اول يا دوم مقداري اكراه داشتند و كم ميل بودند، ولي چون اجباري در كار نبود، اشكالي ندارد. استخاره در اين گونه مسايل هيچ ارزش و جايگاهي ندارد. تا زماني كه آن خانم در عقد شما است با رضايت وي هر گونه لذت جويي از هم جايز است. زماني كه مدت عقد تمام شد، نا محرم هستيد مگر آن كه مجددا عقد موقت يا دايم خوانده شود.
پي نوشت ها:
1. آيت الله مكارم شيرازي، توضيح المسايل، ناشر: انتشارات مطبوعاتي هدف – قم، چاپ اول، ص 422، مسأله 2073و آيالله سيستاني، منتخب توضيح المسايل، ناشر: دفتر آيت الله سيستاني – قم، چاپ دوم، ص 246، مسأله 1170.
موفق باشید.