با سلام و عرض خسته نباشید خدمت برادران عزیز
آیا ارتباط با همسر در دوران نامزدی باید محدود باشد؟
قیود "شرعی و عرفی و عقلی" عمل جنسی بین زوجین پیش از عروسی و تهییه خانه مستقل چیست؟(با توجه به سیره امیرالمومنین و حضرت صدیقه سلام الله علیهما که یک ماه نامزد بودند)
با تشکر فراوان
امیدوارم اقدام مهم و ضروری شما در راه اندازی و اداره این مرجع برخط پاسخگویی مورد رحمت و برکت از جانب حقتعالی قرار گیرد
با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
يكي از اركان و اهداف مهم در ازدواج ارضاي غريزه جنسي است كه متأسفانه گاهي زن و شوهرهاي جوان به علّت ندانستن برخي از اين مسائل، دچار دردسر ميشوند. البته بايد توجه كنيم كه نگراني بيش از حدّ در اين زمينه و وسواسهاي زياد براي دانستن تمام جزئيات خودش ميتواند مشكل ساز شود.
به لحاظ شرعي بايد بدانيم كه وقتي عقد ازدواج خوانده شد، زن بر شوهر حلال ميشود و مرد هرگونه استفاده و لذتي را ميتواند از او ببرد. علي القاعده در اين مدت نيز زن و شوهر حقوقي برابر با دوران پس از زفاف دارند، مگر آن كه از قبل شروط خاصي را قيد كرده و يا عرفا روال معيني معمول باشد به گونهاي كه حالت شرط ضمن العقد را پيدا كند. آنچه در بين مردم مرسوم است كه تا شب زفاف نزديكي نكنند يك رسم عرفي است كه بيشتر براي اثبات بكارت دختر ميباشد و رعايت آن خوب است.
در اسلام به اين غريزه به ديد يك نياز مهم و انساني نگاه شده است، غريزهاي كه در آن نبايد تنها نياز حيواني در نظر گرفته شود بلكه در آن تأمين رواني و عاطفي و توجه به مسائل شرعي مطرح شده است. مردان بايد توجّه داشته باشند كه زنان از رابطه زناشوئي و آميزش تلقي خاصي دارند و تا از هر نظر آمادگي نداشته باشند، تن به يك رابطه مطلوب و تمام عيار نميدهند.(1)
بنابراين لازم است به اين حديث توجه شود كه پيامبر اسلام(ص)فرمودند: «سه چيز از ستم است: 1) مردي با مرد ديگر همراه باشد و اسم و كنيهاش را نپرسد، 2) شخصي به طعامي دعوت شود و اجابت نكند، و يا اجابت كند و نخورد، 3) آميزش مرد با همسرش پيش از بازي با او.»(2)
يكي از اموري كه در زندگي مشترك نقش حساسي دارد «دوران نامزدي» است، كه اگر با اين دوران، با ظرافت و ماهرانه برخورد شود و به و ظايف مخصوص آن عمل شود، ميتواند در بالندگي و پرباري و استحكام دورانهاي بعدي، تأثير عميقي داشته باشد. در مورد وظايف اين دوره ميتوانيم به طور خلاصه چنين بگوييم كه:
الف) افزايش شناخت نسبت به يكديگر براي تفاهم بيشتر: هر چند ممكن است پسر و دختر قبل از عقد با هم آشنايي داشته باشند، امّا نيازمند اين هستند كه با خصوصيات اخلاقي و ويژگي هاي هم بيشتر آشنا شوند و آنگاه در پرتو اين آشنايي، خود را براي تفاهم و سازگاري در زندگي مشترك آماده سازند.
ب) اصلاح و تربيت: در دوران نامزدي هنوز روابط زن و شوهر عادّي نشده و نسبت به هم احترام و محبّت خاصي قائلند، در نتيجه پذيرششان از همديگر بيشتر است و زمينه تحوّل و تغيير و اصلاح مساعدتر. پس اين دوران وقت مناسبي است تا عادتهاي بد خودمان را تغيير دهيم و اگر رفتاري را در نامزدمان ميبينيم كه از آن رفتار خوشمان نميآيد با مهرباني و ظرافت و لطافت از او بخواهيم اين اخلاقش را تغيير دهد و البته مواظب باشيم دوران شيرين نامزدي به زماني براي عيب جويي از يكديگر تبديل نشود.
ج) افزايش محبّت و ايجاد اميد نسبت به زندگي آينده: چون محبّت و اميد دو ركن اساسي هر زندگي هستند زن و شوهر بايد در طول دوران نامزدي با رفتار و گفتار مناسب، عشق و محبّت در بين خودشان را پررنگتر كرده و تلاش كنند در دل يكديگر بذر اميد بكارند و آن را تقويت كنند.
د) پايه ريزي استقلال زندگي آينده: از آنجا كه قرار است با ازدواج خانوادهاي جديد به وجود آيد، دوران نامزدي دوراني است كه پسر و دختر ميكوشند تا قدرت وارد شدن به يك زندگي مستقل را به دست آورند.
هـ ) بها دادن به احساسات و عواطف يكديگر: خاطرات دوران نامزدي ـ معمولاً ـ تا آخر عمر در ذهن ميماند و در زندگي آينده تأثير دارد (چه خاطرات تلخ و چه شيرين). پس بدانيم كه بياعتنايي به نامزد و نديده گرفتن احساسات او اثر نامطلوبي بر آينده خواهد گذاشت و بر عكس توجه به يكديگر زيربناي يك زندگي شيرين خواهد بود.
و) هديه دادن: هديه در جلب محبّت نقش عجيبي دارد، البته لازم نيست هديه گرانقيمت باشد، بلكه لازم است زيبا و مورد علاقه طرف مقابل باشد و مهمتر آنكه با ظرافت داده شود.(3)
علاوه بر نكاتي كه گفته شد «نامه نگاريهاي محبّت آميز»، «ملاقاتهاي صميمانه»، «گردش و تفريح و مسافرتهاي كوتاه»، «شركت مشترك در محفلهاي معنوي» و «مطالعهي كتابهاي سودمند براي آموختن ادارهي زندگي و همسرداري» از كارهاي مفيد و لازم دوران نامزدي است.
نكته پاياني: همان گونه كه بيتوجهي به وظايف اين دوران ميتواند بد باشد سختگيري بيش از حد به خود و ديگران و به خصوص نامزد هم ميتواند بسيار مخرّب باشد.
پي نوشت ها:
1. كيهان نيا، اصغر، جوانان و ازدواج، انتشارات مادر، چاپ چهارم، 1379، ص 253.
2. مصطفوي، سيد جواد، بهشت خانواده، انتشارات دار الفكر، ج 2، ص 165، به نقل از وسائل الشيعه، ج 14، ص 83.
3. مظاهري، علي اكبر، جوانان و انتخاب همسر، انتشارات پارسايان، چاپ يازدهم، 1378، ص 229 تا 236.
موفق باشید.