با سلام و عرض خسته نباشید خدمت برادران عزیز
آیا ارتباط با همسر در دوران نامزدی باید محدود باشد؟
قیود "شرعی و عرفی و عقلی" عمل جنسی بین زوجین پیش از عروسی و تهییه خانه مستقل چیست؟(با توجه به سیره امیرالمومنین و حضرت صدیقه سلام الله علیهما که یک ماه نامزد بودند)
با تشکر فراوان
امیدوارم اقدام مهم و ضروری شما در راه اندازی و اداره این مرجع برخط پاسخگویی مورد رحمت و برکت از جانب حقتعالی قرار گیرد

با سلام و آرزوي قبولي طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
يكي از اركان و اهداف مهم در ازدواج ارضاي غريزه جنسي است كه متأسفانه گاهي زن و شوهرهاي جوان به علّت ندانستن برخي از اين مسائل، دچار دردسر مي‌شوند. البته بايد توجه كنيم كه نگراني بيش از حدّ در اين زمينه و وسواس‌هاي زياد براي دانستن تمام جزئيات خودش مي‌تواند مشكل ساز شود.
به لحاظ شرعي بايد بدانيم كه وقتي عقد ازدواج خوانده شد، زن بر شوهر حلال مي‏شود و مرد هرگونه استفاده و لذتي را مي‏تواند از او ببرد. علي القاعده در اين مدت نيز زن و شوهر حقوقي برابر با دوران پس از زفاف دارند، مگر آن كه از قبل شروط خاصي را قيد كرده و يا عرفا روال معيني معمول باشد به گونه‏اي كه حالت شرط ضمن العقد را پيدا كند. آنچه در بين مردم مرسوم است كه تا شب زفاف نزديكي نكنند يك رسم عرفي است كه بيشتر براي اثبات بكارت دختر مي‏باشد و رعايت آن خوب است.
در اسلام به اين غريزه به ديد يك نياز مهم و انساني نگاه شده است، غريزه‌اي كه در آن نبايد تنها نياز حيواني در نظر گرفته شود بلكه در آن تأمين رواني و عاطفي و توجه به مسائل شرعي مطرح شده است. مردان بايد توجّه داشته باشند كه زنان از رابطه زناشوئي و آميزش تلقي خاصي دارند و تا از هر نظر آمادگي نداشته باشند، تن به يك رابطه مطلوب و تمام عيار نمي‌دهند.(1)
بنابراين لازم است به اين حديث توجه شود كه پيامبر اسلام(ص)فرمودند: «سه چيز از ستم است: 1) مردي با مرد ديگر همراه باشد و اسم و كنيه‌اش را نپرسد، 2) شخصي به طعامي دعوت شود و اجابت نكند، و يا اجابت كند و نخورد، 3) آميزش مرد با همسرش پيش از بازي با او.»(2)
يكي از اموري كه در زندگي مشترك نقش حساسي دارد «دوران نامزدي» است، كه اگر با اين دوران، با ظرافت و ماهرانه برخورد شود و به و ظايف مخصوص آن عمل شود، مي‌تواند در بالندگي و پرباري و استحكام دوران‌هاي بعدي، تأثير عميقي داشته باشد. در مورد وظايف اين دوره مي‌توانيم به طور خلاصه چنين بگوييم كه:
الف) افزايش شناخت نسبت به يكديگر براي تفاهم بيشتر: هر چند ممكن است پسر و دختر قبل از عقد با هم آشنايي داشته باشند، امّا نيازمند اين هستند كه با خصوصيات اخلاقي و ويژگي ‌هاي هم بيشتر آشنا شوند و آنگاه در پرتو اين آشنايي، خود را براي تفاهم و سازگاري در زندگي مشترك آماده سازند.
ب) اصلاح و تربيت: در دوران نامزدي هنوز روابط زن و شوهر عادّي نشده و نسبت به هم احترام و محبّت خاصي قائلند، در نتيجه پذيرششان از همديگر بيشتر است و زمينه‌ تحوّل و تغيير و اصلاح مساعد‌تر. پس اين دوران وقت مناسبي است تا عادت‌هاي بد خودمان را تغيير دهيم و اگر رفتاري را در نامزدمان مي‌بينيم كه از آن رفتار خوشمان نمي‌آيد با مهرباني و ظرافت و لطافت از او بخواهيم اين اخلاقش را تغيير دهد و البته مواظب باشيم دوران شيرين نامزدي به زماني براي عيب جويي از يكديگر تبديل نشود.
ج) افزايش محبّت و ايجاد اميد نسبت به زندگي آينده: چون محبّت و اميد دو ركن اساسي هر زندگي هستند زن و شوهر بايد در طول دوران نامزدي با رفتار و گفتار مناسب، عشق و محبّت در بين خودشان را پررنگ‌تر كرده و تلاش كنند در دل يكديگر بذر اميد بكارند و آن را تقويت كنند.
د) پايه ريزي استقلال زندگي آينده: از آنجا كه قرار است با ازدواج خانواده‌اي جديد به وجود آيد، دوران نامزدي دوراني است كه پسر و دختر مي‌كوشند تا قدرت وارد شدن به يك زندگي مستقل را به دست آورند.
هـ ) بها دادن به احساسات و عواطف يكديگر: خاطرات دوران نامزدي ـ معمولاً ـ تا آخر عمر در ذهن مي‌ماند و در زندگي آينده تأثير دارد (چه خاطرات تلخ و چه شيرين). پس بدانيم كه بي‌اعتنايي به نامزد و نديده گرفتن احساسات او اثر نامطلوبي بر آينده خواهد گذاشت و بر عكس توجه به يكديگر زيربناي يك زندگي شيرين خواهد بود.
و) هديه دادن: هديه در جلب محبّت نقش عجيبي دارد، البته لازم نيست هديه گرانقيمت باشد، بلكه لازم است زيبا و مورد علاقه طرف مقابل باشد و مهم‌تر آنكه با ظرافت داده شود.(3)
علاوه بر نكاتي كه گفته شد «نامه نگاري‌هاي محبّت آميز»، «ملاقات‌هاي صميمانه»، «گردش و تفريح و مسافرت‌هاي كوتاه»، «شركت مشترك در محفل‌هاي معنوي» و «مطالعه‌ي كتاب‌هاي سودمند براي آموختن اداره‌ي زندگي و همسرداري» از كارهاي مفيد و لازم دوران نامزدي است.
نكته پاياني: همان گونه كه بي‌توجهي به وظايف اين دوران مي‌تواند بد باشد سخت‌گيري بيش از حد به خود و ديگران و به خصوص نامزد هم مي‌تواند بسيار مخرّب باشد.
پي نوشت ها:
1. كيهان نيا، اصغر، جوانان و ازدواج، انتشارات مادر، چاپ چهارم، 1379، ص 253.
2. مصطفوي، سيد جواد، بهشت خانواده، انتشارات دار الفكر، ج 2، ص 165، به نقل از وسائل الشيعه، ج 14، ص 83.
3. مظاهري، علي اكبر، جوانان و انتخاب همسر، انتشارات پارسايان، چاپ يازدهم، 1378، ص 229 تا 236.
موفق باشید.