عوارض موسیقی پاپ در جسم وجان از دیدگاه دین

با سلام و سپاس از ارتباط¬تان با مركز ملی پاسخگویی به سوالات دینی

قبل از هر چیز باید بدانید که موسیقی به دو دسته کلی تقسیم می شود:
1ـ موسیقی طبیعی. 2ـ موسیقی مصنوعی.
موسیقی طبیعی: عبارت است از اصوات و نغمه هایی که از طبیعت و یا از حنجره حیوانات شنیده می شود؛ مانند نغمه جویبارها، صدای آبشارها، صدای برگها و درختان هنگام وزیدن باد و یا مثل آواز پرندگان. موسیقی مصنوعی: عبارت است از آهنگ هایی که انسان با وسایل مصنوعی(چون تار، ویلون، سنتور، اکوردئون، گیتار، پیانو و غیره ) می سازد که در قالب موسیقی رپ، راک، پاپ، کلاسیک و... به جوامع بشری راه یافته است. تفاوت موسیقی طبیعی و مصنوعی یا هنری را شاید بتوان در این مسئله دانست که آهنگ های طبیعی دارای سیر ملایم و یکنواخت هستند لذا همواره برای انسان جذّاب و مفرّح و مسرت بخش بوده و بر نشاط انسان به صورت واقعی می افزاید و این مسئله کم و بیش شاید برای همه اتفاق افتاده ولی آهنگ های مصنوعی این گونه نیستند. بلکه دارای ارتعاشات و زیر و بم های گوناگونی هستند و لذا به نسبت این ارتعاشات و زیر و بم ها، سلسله اعصاب از آن تأثر می پذیرند و چون یکنواخت نیستند طبیعتاً اثرات آن زیان بخش خواهد بود.
عوارض و زیان هایی که برای موسیقی مصنوعی ذکر شده است فقط مختص یک نوع موسیقی مثل موسیقی پاپ نیست. بلکه در مورد همه موسیقی ها نیز صدق می کند.
امروزه بر اساس تحقیقات گسترده ای که درباره موسیقی انجام گرفته است، آسیب ها و مضرات فراوانی برای موسیقی به اثبات رسیده است که برای آشنایی مفصّل آنها و شناخت مستندات آن، مطالعه کتاب های زیر را توصیه می کنیم:
1. موسیقی از دیدگاه فلسفی و روانی، پدید آورنده: علّامه محمد تقی جعفری، ناشر: مؤسسه تدوین و نشرآثار علّامه جعفری، تهران، 1385.
2. نظری به موسیقی از طریق کتاب وسنّت، پدید آورنده: مصطفی شریعت موسوی اصفهانی، ناشر: اسماعیلیان، 1372.
3. تأثیرموسیقی بر اعصاب و روان، پدید آورنده: حسین عبداللّهی خوروش، ناشر: بادران، اصفهان،1387.
4. مضرات موسیقی، پدید آورنده: سید احمد خاتمی، ناشر: نشر قرآن قم.
5. جوان و موسیقی، پدید آورنده: محمد جوان بستانی، ناشر: انتشارات لاهوت،1384.
6. موسیقی و غنا از دیدگاه اسلام، پدید آورنده: محمد اسماعیل نوری، ناشر موسسه بوستان کتاب، 1386.
7. موسیقی از نظر دین و دانش
8. ساز و آواز
به طور کلی، موسیقی از لحاظ جسمی باعث اختلال در روند کار اعصاب نباتی انسان و به هم خوردن تعادل سیستم اعصاب سمپاتیک و پاراسمپاتیک می شود. این امر کارکرد اعمال حیاتی بدن اعم از هضم، جذب، دفع، ترشحات غدد، ضربات قلب و وضعِ فشار خون و... را مختل ساخته و رفته رفته انسان را به گرفتاری‏ها و امراضی مختلف نزدیک می‏سازد که طب جدید با تمامِ پیشرفت‏هایش نمی‏تواند آسیب‏های پیش آمده را درمان کند. آسیب هایی مثل: ضعف اعصاب، اختلالِ حواس، ثقل سامعه (سنگینی گوش)، نابینایی، کاهش عمومیِ هوش و نیروی عقل، اغتشاشاتِ فکری، سکته‏های قلبی و مغزی، سرگیجه، صداع، مالیخولیا، نفخ معده، تحریکات قلبی، طپش قلب، انقباضات عروقی، اختلالات غدد مترشحه داخلی مخصوصاً تیروئید و تخمدان، ناباروری، اسپاسم لوله گوارش، آسم (تنگی نفس)، و... .
از لحاظ روحی و معنویی هم باعث گمراهی و غفلت ازخدا، گرايش به فساد، سوء عاقبت، قساوت قلب، از بین رفتن حيا، از بین رفتن قوّة تفکّر، از بين رفتن غيرت و جوانمردی، جنون و دیوانگی، نزول بلاهاي ناگهاني و عدم استجابت دعا، عامل انتحار و خودکشی، پریشانی، جنون، عامل فحشا و جنایت، هیجان کاذب، سلب اراده و شکست شخصیت، تضییع نیروی قضاوت، اَمراض روحی و روانی مختلف، افسردگی و خمودگی، اضطراب، عصبانیت، سستی، بی ارادگی، تهییج عشق، کوتاهی عمر، جوان مرگی، جلب توجه غیر طبیعی و...
با توجه به اثرات مخرب و آسیب های فراوان موسیقی همان طوری که تاکنون به اثبات رسیده است، دین مقدس اسلام، ائمه معصومین (علیهم السلام)، علماء و مراجع بزرگوار صرفاً چون به فکر سلامت بشر بوده و هستند، بر همین اساس، موسیقی مهیج و مطرب که باعث مضرات مختلف روی جسم، اعصاب و روح و روان انسان می شود را ممنوع و استفاده از آن را حرام نموده اند.
متأسفانه بعضی از غلط اندازان تحت تاثیرات سوء تبلیغات برخی از کج اندیشان نادان، موسیقی را غذای روح می پندارند و برای گریز از رنج ها و فراموش کردن ناراحتی های خود به آن پناه می برند در حالی که موسیقی نه تنها غذای روح نیست. بلکه سمّ مهلک و کشنده ای است که جان و دل انسان را می میراند.
موسیقی اثری همچون الکل و افیون در روح و روان انسان دارد یعنی با رخوتی که در اعصاب ایجاد می کند موجب می شود که انسان موقتاً از واقعیت های زندگی فاصله بگیرد. موسیقی لذت و تخدیر آنی و زود گذر ایجاد می کند. ولی نابسامانی های بسیاری را در پی دارد که به برخی از آنها اشاره شد.