بسمه تعالی
با سلام
لطفا من را در مورد نماز خواندن راهنمایی کنید. در واقع از شما می خواهم بپرسم من چگونه نماز بخوانم که یک علاقه یا یک نیاز یا چیزی شبیه اینها برایم باقی بماند.
نماز برای من مانند یک وظیفه محسوب می شود نه علاقه من به مسجد می روم ولی چیزی از نمازم متوجه نمی شوم. هنگام نماز توجه م به جای دیگر است.
یک کلام حضور قلبی ندارم
لطفا من را راهنمایی کنید.
با سلام و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
در پاسخ به چند نکته توجه کنید:
1. عبادت و راز و نیاز با خدا، همراه با حضور قلب و لذات معنوی غیر قابل توصیف است. اما نه برای همه، بلکه برای عابدی که رابطه اش با معبود، رابطة محبّ (دوستدار) با محبوب باشد، تا جایی که عاشق خدا، خود محبوب و معشوق خدا شود که تمام وجود فرد، جلوه و صبغه الهی پیدا میکند. بنابراین حضور قلب و لذت معنوی عبادت را تنها کسانی درک می کنند که بر پروردگار جهان ایمان واقعی دارند. برای رشد معرفت به خدا و رسیدن به ایمان حقیقی، مطالعه کتاب های زیر مناسب است:
بهترین راه خدا شناسی: محمد محمدی ری شهری، همه باید بدانند: ابراهیم امینی، جهان بینی توحیدی: شهید مطهری، آفریدگار جهان: مکارم شیرازی، خدا را چگونه بشناسیم: مکارم شیرازی، در جستجوی خدا: مکارم شیرازی.
انسان وقتى عظمت خالق را شناخت و احساس نیاز کرد که باید پیوندى عمیق با خالق هستى برقرار کند، احساس پرستش معبود در وجود انسان ریشه مى زند. سپس اگر پرستش و عبادت را از نیازهاى اصلى خود احساس کنیم، محتاجانه و عاشقانه به طرف آن مى رویم و همین موجب حضور قلب مى گردد.
انسان باید در همه حال خود را در محضر خداوند بداند. احساس حضور در محضر خداوند در تمام لحظات زندگى موجب حضور در نماز مى شود, چرا که کسب حضور قلب در نماز، یک دفعه ممکن نیست . نمازگزار اگربخواهد نمازش کامل و با توجه باشد، باید در تمامى لحظاتِ زندگى، خود را در محضر حق تعالى ببیند و در همه جا و همه چیز جلوه خدا را ببیند.
لذا بعد از شناخت و معرفت نسبت به معبود، شناخت اهمیت نماز، شناخت آثار نماز، شناخت پیامدهای ترک نماز، رفع موانع، از اسبابی است که زمینه را برای علاقه مند شدن به نماز مهیا می کند. زیرا کسى که نماز را سربار خود و صرفاً یک تکلیف طاقت فرسا بداند، به حقیقت آن پى نبرده و اهمیتى به آن نمى دهد. در نتیجه از حضور قلب در محضر خداوند غافل مى گردد. اگر بخواهیم در نماز حضور قلب پیدا کنیم , باید اهمیت عبادت را به قلب تفهیم و تلقین کنیم. این امر فقط با فهم اسرار و حقایق نماز ممکن مى شود.
از شما دوست عزیز انتظار داریم که با مطالعه کتاب هایی که در زمینه معارف اسلامی و از جمله نماز نوشته شده است، آگاهی و شناختتان را درباره فلسفه نماز و مفهوم نماز خواندن و... افزایش دهید. از جمله کتبی که خوب است مطالعه نمائید:
«نماز» تألیف استاد حائری شیرازی ، «نماز برای جوانان» تألیف استاد قرائتی، «پرتوی از اسرار نماز» تألیف استاد قرائتی.
2. گناه مانع درک لذت عبادت و حضور قلب است. عابد تا ادب عبادت را نیاموزد و عمل نکند و در زمره عشاق معبود در نیاید، اسرارآموز احکام و عبادات نخواهد گشت و حضور قلب را نخواهد چشید. خداوند به حضرت داوود(ع) وحی کرد: «کم ترین عقوبتی که از میان هفتاد کیفر درونی نسبت به بنده ای که به علم خود عمل نمی کند، قرار داده ام، این است که شیرینی ذکر خود -عبادت - را از دلش میگیرم». (1)
3. بزرگان برای به دست آوردن حضور قلب در نماز عواملی را ذکر کرده اند که دقت در مفاهیم نماز و رعایت مستحبات و مهیا شدن برای نماز از نظر ظاهری از جمله آن ها هستند. اما امور دیگری نیز در این باره دخیل اند که تاثیر به سزایی در تحصیل حضور قلب در نماز دارند. مهم ترین آن ها عبارتند از: احساس و درک عظمت و بزرگى خدا(2)، جلوگیرى از هرزگى قوه خیال، انتخاب بهترین وقت برای عبادت حتی الامکان و رفع موانع مثل پرخوری، کسالت و خستگی، سر و صدا و نگاه به اطراف و ....در این باره در مکاتبات بعدی بیشتر خواهیم گفت.
در این زمینه مطالعه کتاب چهل حدیث اثر امام خمینی از مؤسسه تنظیم و نشر آثار. امام خمینی، ص 434 را توصیه می کنیم.
پى نوشتها:
1. بقره (2) آیه 185.
2. ثقة الاسلام كلينى، الكافي، دار الكتب الإسلامية تهران، 1365 ه.ش ، ج 1، ص 12، ح 10.
جهت تسهیل و تسریع در امر پاسخگوئی از این پس، پرسشهای فقهی و احکام شرعی را تنها از طریق سامانه پاسخگوئی پیامکی به شماره 30009640 ، نشانی اینترنتی http://www.30009640.ir/sms و یا تلفن 09640 مطرح نمایید.
