با سلام و احترام
واقعه ساخت مسجد به شیخ حسن بن مثله جمکرانی مربوط میشود، وی ادعا کرد که در بیداری با امام دوازدهم شیعیان، مهدی دیدار کرده است و حجت بن حسن دستور ساخت مسجد را به وی داده است.
در میان شیعیان بحثهای زیادی در خصوص ملاقات با امام زمان مطرح است. عدهای با استناد به روایاتی، آن را در خواب ممکن میدانند. دریافت نامه از مهدی پس از غیبت کبری نیز مورد قبول بسیاری از شیعیان است، آنچنانکه نامه و توقیع رسیده به شیخ مفید - حدود یک قرن پس از غیبت کبری - از نظر شیعیان مورد تردید واقع نشده است.
اما عدهای از جمله برخی از معاصرین، با استناد به نامهای که حجت بن حسن مهدی به آخرین نایب خویش ارسال نموده است، که شیعیان به توقیع ناحیه مقدسه از آن نام میبرند، مشاهده امام زمان در بیداری را بر خلاف نامه منسوب به مهدی میدانند، در بخشی از این نامه آمده است:
غیبت کامل آغاز شد و پس از آن ظهوری نخواهد بود، مگر بفرمان خداوند...بزودی برخی از شیعیان من ادعا خواهند کرد که مرا دیدهاند، آگاه باشید که هر کس قبل از خروج سفیانی و صیحه آسمانی ادعای مشاهده مرا کند، دروغگوی و تهمت زننده است...
با اینحال عده بسیاری از جمله شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان و محدث نوری در کتاب خود، با ذکر سند، داستانهای بسیاری از ملاقات افراد با امام زمان نقل میکنند و با استناد به روایاتی، ملاقات با مهدی در بیداری را امکانپذیر میدانند. علت این تناقض را توضیح دهید.
با احترام مجدد
با سلام و شادباش فرا رسيدن سال نو و تشکر از ارتباط¬تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی
هنگام فوت آخرین نایب امام زمان علی بن محمد سمری، توقیع شریفی از جانب امام (ع)صادر شده است. امام در این توقیع میفرماید:
با از دنیا رفتن تو ای علی بن محمد سمری، نیابت خاصه تمام شد. غیبت کبری آغاز شد. دیگر بعد از این اگر کسی بگوید من حضرت را میبینم و با او مرتبط هستم و نیابت خاصه از جانب حضرت دارم، دروغگو است.
به متن توقیع و قرائن آن دقت کنید:
«غیبت طولانی آغاز شده و ظهور نخواهد بود. مگر بعد از اذن خداوند... به زودی خواهد آمد کسی که مدعی مشاهده من باشد، ولی آگاه باش کسی که مدعی مشاهده باشد، قبل از خروج سفيانی و صیحه ،دروغگو خواهد بود»، (1)
امام(ع) در این حدیث به دو نکته اشاره میکنند:
اخبار از آینده که پس از من عدهای پیدا میشوند و مشاهده و ارتباط با من را ادعا میکنند .
دروغگو بودن مدعی.
امام در حدیث دو تعبیر دارد:
1- ادعا.
2- مشاهده.
کسی را که ادعای مشاهده نماید، کاذب معرفی کرده است.
فتوای مراجع عظام نیز ناظر به همین موضوع است .
مشاهده به معنای دیدن امام و ارتباط با او است. ادعا به معنای اعلان و انتشار و با خبر کردن مردم از مسأله است.
ممکن است کسی با امام ملاقات داشته باشد، همانگونه که برای برخی علما نقل میکنند، ولی آن را میان مردم بازگو نکرده و در سینه خود پنهان کرده باشد. اطرافیان از قراین و یا در زمانهای بعد متوجه ارتباط او با امام شوند. چنین کسانی مشمول حدیث نخواهند بود، چون مدعی نیستند، بنابراین بین مضمون حدیث با داستان ملاقات برخی صالحان با امام تعارض و ناسازگاری وجود ندارد.
مولوی می گوید:
هر که را اسرار حق آموختند مهر کردند و دهانش دوختند
عده ای از بزرگان و علما دین همانند ، مقدس اردبیلی، علامه حلی و... ارتباط ظاهری و ملاقات با امام داشتند. ممکن است انسان با ایمانی امام زمان را ببیند. اما اگر کسی موفق به دیدار حضرت بشود و ایشان را بشناسد، نباید ادعای ارتباط با امام را داشته باشد و
دیدار را از روی قرار قبلی به قصد نیابت خاصه حضرت اعلام نماید. اگر فردی چنین مطلبی را وانمود کرد، مردم موظفند که او را تکذيب کنند.
ممکن است انسان با تقوا و مؤمن خالصی با امام عصر دیدار کند. اما نمی تواند دیدار و یا سخنانی را که حضرت به ایشان گفتند، به کسی بازگو کند و گرنه باید او را تکذیب کرد.(2)
سید مرتضی ارتباط و استفاده گروهی از اولیای الهی از حضرت را ممکن می داند که در کتاب های تنزیه الانبیا ،شافی و ... ذکر کرده است .(3)
هرکس ادعای ملاقات حضر ت کرد یا در کتابی مطالعه نمود، نمی توان پذيرفت. چون افراد ساده ناآگاه یا مغرض فراوانند که ادعای ملاقات با حضرت را کرده اند. در طول تاریخ تعداد اندکی بودند که حضرت را ملاقات کردند.
برای آگاهی بیش تر به کتاب موعود شناسی و پاسخ به شبهات از علی اصغر رضوانی و مجله حوزه ،شماره 70و71 مراجعه نمائید.
پی نوشت ها :
1. بحارالانوار، ج 51، ص360 ؛ کشف الغمه، ج 3، ص 320، دارالکتاب الاسلامی .
2. مجله با معارف اسلامی آشنا شویم، ش 35، ص75.
3. مجله حوزه، ش 70-71 ، ص 98 .
