با سلام و عرض تشكر از شمايك سوالي داشتم ايا همخواني خانمهاكه با موسيقي مي خوانند اشكال دارد؟گوش دادن به ان چه حكمي دارد؟

با سلام و عرض ادب خدمت شما
پرسش و پاسخ قبلی شما جهت اطلاعتان خدمت شما ارسال می گردد. آخرین سوال شما در حال پاسخگویی می باشد. در صورت آماده شدن، در اسرع وقت خدمتتان ارسال می گردد.
پرسش: با سلام خدمت بزرگوار گرامي وبا تشكر از سايت بسيار خوبتان بنده خانمي هستم كه از سن 20 سالگي وقتي شروع كردم نماز را با ترجمه در ذهن بخوانم دشنام وناسزا به مقدسات در ذهنم امد و اين امر مرا رنج مي داد تا اينكه روز به روز اين افكار زيادتر شد دوستي داشتم كه من را به روانشناسي معرفي كرد ان روانشناس به من گفت كه بايد ان افكار روي كاغذ بنويسم مدتي اين كار را كردم اول باسختي اين كار را كردم ولي اينكارچون زجرم ميداد ان را ترك كردم وتا الان اين افكار با من است بيشتر اوقات به همه چيز بي ايمان مي شوم و اين امر يعني بي ايماني من را خيلي اشفته وناراحت ميكند از اول جواني خيلي دوست داشتم خودسازي كنم ولي همين افكار مانع مي شد در ضمن وقتي به مجالس مذهبي مي روم شديد تر مي شود خيلي دعا كرده ام واز خدا خواسته ام كه از اين افكار رها يابم ولي دعايم مستجاب نشده ميترسم كه با اين وضع وبا بي ايماني از دنيا بروم از عاقبتم مترسم در ضمن موقع هجوم اين افكار در نماز نمازم را مي شكنم ايا راه نجاتي برايم وجود دارد ؟عاقبتم چه مي شود؟از انجايي كه عاقبت از ان متقين است ومن تقواي باطني ندارم خدايا خود ياريم كن خدا شما راخير دهد جوابي دهيد كه راه نجات من در ان باشد درضمن از اوايل جواني خيلي دوست داشتم خودسازي كنم ولي اين افكار نااميدم مي كرد كتاب معراجالسعاده را هم دارم ومقداري از ان را خواندهام ولي موفق به عمل ان نشدهام چكار مي توانم بكنم لطف كنيد مرا راهنمايي كنيد
پاسخ: پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
افکار بدی که بدون اختیار به ذهن انسان می آید، اگرچه مربوط به خدا و اولیای دین باشد، گناه و پلیدی برای انسان ندارد و نباید با آن ها درگیر شد. از طریق ذکر هم به دنبال حل آن نباشید؛ زیرا قاعدتاً به تشدید آن ها می انجامد. نسبت به آن ها حساسیت نداشته باشید. اگر به ذهن تان آمد، نگران نباشید؛ چون این افکار در اختیار شما نیست. در اسلام آنچه غیر اختیاری باشد، تکلیف و عذاب ندارد.
زندگی خود را با حرکت در مسیر استعدادتان هدفمند و با نشاط نمایید. تفریح سالم، ارتباط فامیلی و صله رحم و نیز ورزش را در زندگی خود تقویت کنید. به نیازهای طبیعی خود توجه کنید و برای ارضای مشروع آن ها اقدام کنید. از درگیری درونی بپرهیزید تا آهسته آهسته کاهش یافته و از بین بروند. در صورتی که از نظر عبادی بر خود فشار آورده اید، به صورت متعادل و محدود عمل کنید.
خدای دانا و مهربان می داند که این افکار در اختیار شما نیست و آن ها را دوست ندارید. بنا بر این، در نماز و دعا و راز و نیاز، کار خودتان را بکنید و توجهی به این افکار نداشته باشید.
نماز و دعای شما صحیح هستند و نباید آن ها را تکرار کنید. حساسیت نسبت به این افکار و جنگیدن با آن ها یا ترسیدن از آن ها، سبب تداوم و تقویت آن ها می گردد.
در صورتی که توصیه های فوق را عمل کنید، به یاری خداوند به تدریج این مساله برطرف می گردد ؛در صورتی این افکار از بین نرفتند، اگر چه بودن آن ها مشکلی از نظر دینی برای شما ندارد، ولی چنانچه دوست ندارید این حالات باشند ، با پیگیری و مشاوره، این وضع به یاری خداوند
بر طرف می گردد. در این صورت بهتر است به صورت حضوری از یک مشاور استفاده نمایید یا با مشاوران مرکز ما تماس تلفنی بگیرید 09640(بدون کد) .
اگر مطالب دیگری دارید که لازم می دانید مطرح کنید، در تماس بعدی بفرمایید.
موفق باشید.

پرسش: اعتقادي شرح با سلام خدمت شما و با تشكر از سايت خوبتان ترك معصيت در اعتقاد يعني چه؟
پاسخ: پرسشگر گرامی با سلام و سپاس از ارتباطتان با این مرکز
تا جایی که تحقیق کردیم، در روایات عنوانی به نام معصیت اعتقادی نداریم. البته این جمله از توصیه های معروف حضرت آیت الله بهجت است. ایشان می فرماید:
کوچک و بزرگ باید بدانیم راه یگانه برای سعادت دنیا و آخرت، بندگی، خدای بزرگ است و بندگی در ترک معصیت است؛ در اعتقادیات و عملیات. (1)
ایشان در توضیح ترک معصیت در اعتقاد فرموده اند:
ترک معصیت در اعتقاد، عمل قلب است و ترک معصیت در عمل، مربوط به جوارح (اعضای بدن). (2)
توضیح مطلب این که:
از آن جا كه تصميم و قصد بر هر كارى، از قلب آغاز مى‏شود و بعضی گناهان مثل کتمان شهادت و یا بدبینی به دیگران، در دل انجام مى‏شود، از اين رو، این اعمال گناه به قلب نسبت داده می شود. (3) خداوند در قرآن می فرماید: «لا تَكْتُمُوا الشَّهادَةَ وَ مَنْ يَكْتُمْها فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُه؛ (4) شهادت را كتمان نكنيد! و هر كس آن را كتمان كند، قلبش گناهكار است». بر این اساس، انسان باید از هرگونه عملی که قلب او را آلوده می کند و گاهی در عمل خود را بروز می دهد، نظیر گمان بد به دیگران و... پرهیز کند.
همان گونه که خداوند براى تمجيد ايمان، آن را به قلب نسبت داده است، آن جا كه مى‏فرمايد: «أُولئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمانَ؛ (5) ايمان در دل آن ها ثابت گشته است»، در اين جا نيز براى اين كه كاملاً نكوهش از كتمان شهادت را بفهماند، گناه آن را به قلب نسبت داده است.
مرحوم حضرت آیت الله بهجت - رحمه الله علیه - در توصیه ای می فرماید:
کسی که به خالق و مخلوق، معتقد باشد و با انبیا و اوصیا مرتبط و معقتد باشد و توسل اعتقادی به آن ها داشته باشد و مطابق دستور آن ها حرکت و سکون نماید و در عبادات، «قلب» را از غیر خدا خالی نماید و فارق القلب، نماز را - که همه چیز تابع آن است - انجام دهد و در مشکوک ها تابع امام عصر باشد و هر که را امام، مخالف خود می داند، با او مخالف باشد و... (چنین فردی) هیچ کمالی را فاقد نخواهد بود و هیچ وزر و بالی را واجد نخواهد بود. (6)

پی نوشت ها:
1. بهجة القلوب، ویژه نامه اربعین رحلت حضرت آیه الله بهجت، مؤسسة البهجة، ص 39.
2. همان، ص 34.
3. مترجمان، ترجمه مجمع البيان فى تفسير القرآن، ج 3، ص 210، انتشارات فراهانى، چاپ اول، تهران،1360 ش.
4. بقره (2)، آیه 283.
5. مجادله (58)، آیه 22.
6. بهجة القلوب، ویژه نامه اربعین رحلت حضرت آیه الله بهجت، ص 34.