نحوه پاسخگویی

پرسشگر گرامي، با سلام و سپاس از ارتباط­تان با اين مركز
دوست عزیز: تاکنون تنها یک سوال از طرف شما به این مرکز، ارسال شده که پاسخ آن درتاریخ 5/4/1390 برای شما ارسال شده است. جهت اطلاع شما پرسش و پاسخ قبلی برای شما ارسال می گردد.
پرسش: نفرین پدر شرح : سلام پدری که به شرایط ذیل می نویسم حکم شرعی ارتباط با او چگونه است؟ 1- به بهانه ی این که فرزندان خوبی ندارد وقصد دارند او را بکشند خانه و همسر و فرزندانش را بدون پرداخت هزینه های زندگی ترک و زن دیگری را صیغه نماید. 2- به همسرش اتهام خیانت در سن جوانی بزند و در مورد این که بچه های فعلی فرزندان او هستند تردید ایجاد نماید.(پس از 35 سال زندگی) 3- پس از ترک منزل تهدید نماید که موقع عروس شدن دخترانش آبروی آنها را خواهد برد تا کسی از آنها خواستگاری نکند! 4- عروس و خانواده عروس خود را به لفظ رکیک بیازارد در حدی که عروس خانواده گرفتار بیماری و تحت مراقبت پزشک روانپزشک قرار گیرد! 5- آبروی زن و فرزندانش را بین دوستان و اقوام ببرد و با دروغ و مظلوم نمایی و اتهام آنها را بی حیثیت کند. 6- بدون پرداخت هزینه های زندگی پس از 4 سال ترک منزل تنها خانه ی خود را با معامله ی غیر قانونی به فروش برساند. 7- از فرزندان بخواهد که مادرشان را تنها بگذارند و او را آواره کنند! 8- اقدام به فحاشی و ضرب و جرح مستمر همسر در انظار عمومی نماید. 9- مسافر مطرب را برای عروسی ها جا بجا نماید.( راننده آژانس می باشند) و علی رغم تذکر خیرخواهان که درآمد آن اشکال شرعی دارد گوش نکند. 10 - اقدام به معامله حرام نماید.به طوری که طرف معامله او را نفرین نمایند. 11- فرزندی را که به رفتارهای او در خانه فقط اعتراض کرده و از او خواسته که آزار و اذیت نکند ؛ آق نماید! 12- زن نامحرم را در صندلی جلو بنشاند و با او خوش و بش کند! 13- با زن مشهور به بدکاره بده بستان مالی داشته باشد!و با او علی رغم تذکرات همسر رفت وآمد داشته باشد. 14- با همه این اعمال در انظار عمومی چهره ای موجه و حاج آقا از خودش نشان دهد! *** این خلاصه ای از اعمال یک پدر است آیا چنین پدری شامل آیه بالوالدين احسانا هست یا خیر؟ اگر چه از وقتی از فرزندان جدا شده است کم وبیش ارتباط داشته ایم اما ارتباط با او که همیشه از ما می خواهد مادر را تنها بگذاریم و پیشنهاد حتی رشوه می دهد نتیجه ی دیگری نداشته است. چه کنیم ؟! اگر بخواهیم با او ارتباط داشته ایم فقط فحاشی و حرف های نامربوط باید بشنویم. اگر با او قطع ارتباط کنیم مرتکب گناه می شویم یا باید همچنان هر روز و هر ثانبه اعصاب مان خرد و اضطراب و استرس داشته باشیم!؟ چه کنیم ؟امیدوارم این شبهه را شفاف توضیح دهید و پاسخگو باشید
پاسخ: پرسشگر محترم با سلام و تشکر از ارتباط تان با این مرکز؛
برادر گرامی!
از مشکلاتی که برای مان نوشته اید ناراحت شدیم. از خدا درخواست صبر برای شما داریم.
برای اینکه بتوانید با وضعیت موجود کنار آمده و راحت تر برخورد نمائید ،توصیه هایی خدمت تان عرض می شود.
فقط شما نیستید که گرفتار آزار و اذیت در زندگی دنیوی هستید؛ زیرا خاصیت دنیا چنین است که اهل خود را گرفتار و به سختی مبتلا می کند.
امیر مؤمنان علی علیه السلام در معرفی دنیا می فرماید:
«دَارٌ بالْبَلَاءِ مَحْفُوفَة؛ (1) دنیا، خانه ای است که به بلا پیچیده شده است».
در جای دیگری می فرماید: «الدُّنْيَا دَارُ الْمِحْنَة؛ (2) دنيا، خانۀ رنج و محنت است». به همین جهت، هر انسانی در دنیا به طریقی گرفتار رنج وغم و بلا است؛ یکی به واسطه فقر مادی، دیگری به جهت مریضی و یکی هم به واسطه آزار و اذیت دیگران و... .
تمام گرفتاری ها موجب رشد و نیل انسان به مقامات معنوی و بالا رفتن درجه او نزد خداوند متعال می شود؛ زیرا
آزمایش های الهی برای آزمودن انسان است. در واقع، بهانه ای است برای خداوند، که از خطاهای بندگانش بگذرد. به آنان پاداش عنایت نماید و لطف خود را شامل حال آن ها نماید.
شانه خالی کردن دیگران از زیر بار مسئولیت، دلیل نمی شود تا وظایف مان را ترک کرده و بی اعتنا به آن باشیم. به همین جهت، اگر پدر و مادر به هر دلیلی، کوتاهی در وظیفه خود نسبت به فرزندان نمایند، فرزند نباید بی اعتنا به وظایفش باشد.
پیامبر گرامی صلی الله علیه و آله می فرماید:«يا عليّ، لعن اللّه والدين حملا ولدهما على عقوقهما،يا عليّ، يلزم الوالدين من عقوق ولدهما ما يلزم الولد لهما من عقوقهما؛(3)
اى على: خدا لعنت كند پدر و مادرى را كه (با رفتارشان) فرزندشان را به عقوق (بى‏مهرى و بى‏حرمتى) نسبت به خودشان وا دارند،اى على: گناه و نتيجه عقوق (بى‏مهرى و بى‏حرمتى) فرزند براى پدر و مادر همان طور است كه عقوق پدر و مادر براى فرزند مى‏باشد.
اما از روایات معصومین استفاده می‌شود که والدین، چه مؤمن باشند و چه کافر و چه نیکوکار و چه معصیتکار باید مورد احترام قرار گیرند و استثنا بردار نیست. امام‌علی علیه السلام می‌فرماید:
«نیکی به والدین واجب است، گرچه مشرک باشند، ولی(در معصیت خدا) نباید آنان را اطاعت کرد».(4)
قرآن مجید تنها در یک مورد مخالفت با پدر و مادر را جایز دانسته و آن صورتی است که پدر و مادر فرزند را به شرک فرا خوانند، ولی در سایر موارد به رفتار پسندیده توصیه نموده است.(5)
امام باقر علیه السلام می‌فرماید: «سه چیز است که خداوند در بارة آن ها برای مخالفت رخصت نفرموده است: رد امانت به نیکوکار و بد کردار، ‌وفا به پیمان نسبت به نیکوکار و بد‌کردار. خوش رفتاری با پدر و مادر، نیکوکار باشند یا بد‌کردار».(6)
فرزند می‌تواند با رعایت ادب و متانت و حفظ جایگاه پدر و مادر از حقوق خود دفاع نماید. والدین نیز نباید توقع داشته باشند که فرزندشان همیشه پیرو نظریات آن‌ها باشد. مهم حفظ حدود و رعایت تواضع و فروتنی است. هرگز قرآن و روایات از فرزندان نمی‌خواهند دربست تمام نظریات پدر و مادر را بپذیرند، بلکه آیة «"فبشّر عباد الّذین یستمعون القول فیتّبعون أحسنه»؛(7) بندگانی را بشارت می‌دهد که سخنان را می‌‍‌شنوند و بهترین را انتخاب می‌کنند، فرزندان را نیز در بر می‌گیرد. فرزندان باید از جدل و بحث‌های بیهوده که ممکن است به تیرگی روابط و ناراحتی پدر و مادر بیانجامد، اجتناب ورزند، یعنی برای پدر و مادر حریم قائل شوند.
البته احترام گذاشتن به پدر و مادر به معنای قبول همه نظریات آنان نیست. فرزندان با رعایت ادب می‌توانند به آنان تذکر دهند و یا از بزرگ‌تر‌ها در جلوگیری از آزار و اذیت آنان کمک بگیرند.
متذکر چند نکته می شوم:
1. هر کس در قیامت نتیجه عمل خویش را خواهد دید. پدر شما نیز از این امر مستثنا نیست.
2. از این که در مقابل بدرفتاری پدر مجبور به احسان و نیکی هستید، ناراحت نباشید؛ زیرا علاوه بر پاداش صابران، شایسته ثواب ها و نعمت هایی هستید که خداوند به نیکی کنندگان به والدین عطا می نماید.
3. فراموش نکنید که با احسان و نیکی به پدر و تحمل آزار و اذیتش، در واقع، خداوند متعال را اطاعت می کنید. جزء بندگان خوب خدا خواهید شد.
4. امید داشته باشید که از دوستان خداوند هستید و مشکلات، عامل رشد شما است؛ زیرا:
اگر با دیگرانش بود میلی چرا ظرف مرا بشکست لیلی
می توانید با گرفتن مشاوره و بالا بردن مهارت خود، به نوعی عمل کنید که زندگی برای تان سخت نباشد. با شماره تلفن 09640 (بدون کد) تماس بگیرید. با مشاوران ما در بخش تلفنی جزئیات مسائل را در میان بگذارید، تا شما را در چگونگی رفتار و برخورد با پدر راهنمایی کنند.
پی نوشت ها:
1. سید رضی، نهج البلاغه، خطبه 226، ص 348.
2. آقا جمال الدين خوانسارى، شرح بر غرر الحكم، ج ‏1، ص 276،چ اول‏، دانشگاه تهران‏،تهران‏، 1366 ش.‏
3.على مشكينى‏،تحرير المواعظ العددية،ص 695،چ هشتم‏، الهادى‏، قم‏،1424 ق‏.
4.علامه مجلسی،بحارالانوار،ج‏10، ص 364، اسلاميه‏، تهران‏،مکرر
5. لقمان (31) آیه 15.
6. .شیخ کلینی،اصول كافي، ج‏2، ص162، چ دوم،‏اسلاميه‏، تهران‏،1362 ش.‏
7. زمر (39) آیة 18.