آیا کار درستی است یک پدر کارنامه فرزندش را نگاه کند .دوستم میگوید پدرم کارنامه ام را که نگاه میکند من ترم 8هستم ونمره هایم که کم است من خجالت میکشم ومادرم هروقت مشغول مطالعه غیر درسی ام به من میگوید درسات رو بخون در حالی که 23سال مانند من سن داردولی مادرش خیلی با محبت است وپدرش هم آنها را بعداز درسها به مسافرت میبرد و....اما از درس سخت گیر ان واو رشته درس اش را زیاد دوست ندارد وخانواده اش نمیگذارند ارشد رشته دیگر شرکت کند چون شهرهای دور است
پرسشگر گرامي با سلام سپاس از ارتباط تان با اين مرکز
مطالبی را در قالب نکات زیر تقدیم می داریم:
1.انسانها موجوداتی هستند که تا هنگام مرگ نیاز به تربیت دارند . هیچ گاه نمی توان سن خاصی را برای پایان تربیت انسان معرفی کرد. تربیت باعث رشد و ترقی انسان و رسیدن به کمال نهایی انسانی که والاترین هدف از خلقت انسان است، می گردد. بنابراین هر کسی که کوچک ترین نقشی در تربیت انسان داشته باشد، قابل احترام و ستایش می باشد. از این روی انسان، هیچ گاه نباید خود را از تربیت بی نیاز بداند . اگر پدر و مادر انسان در صدد تربیت او هستند، آن را به فال نیک بداند و از آن استقبال کند. البته گاهی مراد از تربیت، دخالتهای بی جا، امر و نهیهای افراطی، گیر دادنهای سختگیرانه، می باشد که ما نیز این امور را نمیپسندیم.
2. متأسفانه برخی از والدین توجهی به سن و سال فرزندان خود و آشنایی با اصول تربیتی ندارند .به همین خاطر، با فرزندان بزرگ خود، به شیوه کودکان برخورد می کنند. همان روشی که در تربیت آن ها اعمال می کردند، می خواهند در مورد فرزندان بزرگ خود نیز اعمال کنند، در صورتی که این شیوه و الگو تربیتی درست نمی باشد.
3. معمولاً پدر و مادر انسان دلسوز فرزندان خود هستند . اگر مطلبی می گویند و امر و نهی می کند، بیش تر به خاطر دلسوزی و خیرخواهی فرزندان خود می باشد اما از آن جا که به اصول تربیتی آگاهی و شناخت درستی ندارند، با روش نامناسب و غیر اصولی فرزندان خود را امر و نهی می کنند، به همین خاطر نباید، خیلی از شیوه رفتار والدین ناراحت شد.
4. یکی از راههایی که باعث رشد و ترقی و پیشرفت علمی فرزندان می گردد، تحصیل کلاسیک فرزندان می باشد، به همین علت، والدین حسّاسیّت خاصی نسبت به تحصیل و کیفیت درس خواندن فرزندان خود دارند. اگر آن ها را از مطالعات غیر درسی نهی
می کنند و یا کارنامه و نمرات آن ها را ملاحظه می کنند، بیش تر به خاطر این است که می خواهند فرزندشان در امر تحصیل کوشش و جدیّت داشته باشد . از هر گونه اهمال کاری و تنبلی به دور باشد تا در عنفوان جوانی، فرصتها را مغتنم شمارد و قلههای رشد و تعالی را یکی پس از دیگری بپیماید.
تحصیل فرزندان و مطالعات درسی آنان، در اولویت اول قرار دارد. تا فرزند وظیفه خود را در این امور به درستی انجام نداده باشد، نوبت به پرداختن به امور دیگر نمی رسد. بنابراین سختگیری والدین در امور درسی فرزندان تا حدودی طبیعی و منطقی است، مگر این که انتظارات آنان بیش از توانایی و استعداد فرزندانشان باشد و سختگیری کاملاً افراطی داشته باشند، که این شیوه مطلوب نمی باشد. باید با گفتگو با پدر و مادرها و ضمن احترام به آنان، آن ها را مجاب نمود که این گونه با فرزندانشان برخورد نکنند.
5. این که گاهی برخی از خانوادهها با ادامه تحصیل فرزندشان در رشته مورد علاقهاش مخالفت می کنند، تنها به این دلیل که این رشته در شهر آن ها وجود ندارد و باید شهرهای دورتری را در نظر گرفت، مخالفت گاهی منطقی می باشد ،خصوصاً برای دختران جوان که دوری مسافت، سکونت و مشکلات رفت و آمد را بیش تر از پسران به همراه دارد. به همین خاطر چون پدر و مادر نمی توانند دل نگرانیها و دغدغههای خود را از مشکلات ناشی از بُعد مسافت و دوری فرزندشان را برطرف و یا تحمل کنند، با ادامه تحصیل آن ها در رشته مورد علاقهشان مخالفت می کنند تا فرزندشان در کنار آن ها و با آرامش بیش تری به ادامه تحصیل بپردازد.
6. اگر چه ادامه تحصیل در رشته مورد علاقه، شناس موفقیت را افزایش می دهد، ولی باید مشکلات دیگر را در نظر گرفت . با سبک و سنگین کردن آن ها و پیدا کردن بهترین راه حل، امکان ادامه تحصیل در رشته مورد علاقه را فراهم ساخت. گاهی وقتها مشکلات چنان پیچیده و حل نشدنی می باشد که عقل حکم می کند که انسان از برخی خواستهها و علایق خود دست بکشد یا این که به صورت دیگر به تحصیل در رشته موردعلاقه، ادامه دهد. گاهی می توان با شرکت در دانشگاههای مجازی و به صورت غیر حضوری، هم به مراد خود رسید و هم از مشکلات ناشی از دوری مسافت خود را رهانید و بدین شیوه خواسته خانواده را نیز عمل نمود.
7. می توانید به دوست خود توصیه کنید که قدر پدر و مادر با محبت و دلسوز خود را بداند . با عزمی راسخ و تلاشی پیگیر و مستمر به مطالعات درسی خود بپردازد . سختگیری آنان را در امور درسی به حساب خیرخواهی و دلسوزی آنان بگذارد. با همفکری و مشورت با آنان، مشکلات انتخاب رشته و ادامه تحصیل در رشته مورد علاقه خود را برطرف نماید . از منطق خود دفاع کند . اگر در نهایت نتوانست مشکلات دوری مسافت و در مشکلات را حل کند تا به ادامه تحصیل در رشته مورد علاقه خود بپردازد، به رشته نزدیک به رشته خود و رشتهای که مقداری به آن علاقه دارد، اکتفا نماید.
